கட்சி என்ற மாயைக்குள் சிக்கிவிடாது தேசியத்திற்காக உழைப்போரை தெரிவு செய்யவேண்டும் ! #இனப்படுகொலை #ஈழம் #தமிழர் #சுத்துமாத்துக்கள் #Tamil #Eelam #TamilGenocide #srilanka #ltte #Traitors #Gotabhaya @TNAmediaoffice

கட்சி என்ற மாயைக்குள் சிக்கிவிடாது, தமிழ்த் தேசியத்திற்காக உழைக்கின்ற நேர்மையான ஒரு சிலரையாவது நாடாளுமன்றுக்கு இம்முறை தெரிவு செய்யவேண்டும் என வலியுறுத்தியுள்ள அருட்தந்தை லியோ ஆம்ஸ்ரோங், எமக்கு முன் இருக்கின்ற தார்மீகக் கடமையை சரியானமுறையில் நிறைவேற்ற வேண்டும் எனவும் சுட்டிக்காட்டினார்.

பொதுத் தேர்தல் தொடர்பாக மக்கள் முன் உள்ள சவால்கள் குறித்து கேட்டபோதே அவர் இதனைத் தெரிவித்தார்.

இதன்போது கருத்து வெளியிட்டுள்ள அவர், “தேர்தலையொட்டி பெரும் மாயை ஒன்று எங்களைச் சுற்றி இருக்கின்றது. கட்சிஇ தேசியம், பிரதேசம், சாதியம் இவ்வாறு பல மாயைகளுக்கு ஊடாக தேர்தலை எதிர்கொள்ளவேண்டிய சூழல் உள்ளது.

கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வட கிழக்கு மக்கள் பெரு அணியாக ராஜபக்சேக்களுக்கு எதிராக வாக்களித்திருந்தார்கள். அவர்கள் அல்லது நாம் சஜித்தை ஆதரிக்கின்றோம் என்பதற்கு அப்பால் எமது இனத்திற்கு எதிராக ராஜபக்சேக்கள் செய்த துரோகத்திற்காக அந்த வாக்கு அளிக்கப்பட்டது.

அத்தகைய நிலையில் இருந்த நாம் இந்தத் தேர்தலை எவ்வாறு சந்திக்கின்றோம் என்பதை நாங்கள் சிந்திக்கவேண்டும். யாருக்கு வாக்குபோடவேண்டும் என்பதை பலரும் கேட்கின்றார்கள்.

யாருக்கு வாக்களிக்கவேண்டும் என்பதை ஒவ்வொரு நலன்விரும்பியும் தேசவிரும்பியும் சிந்திக்கவேண்டும். என்னிடமும் பலர் இதனைக் கேட்கின்றார்கள்.

ஒரு மதகுருவாக யாருக்கு வாக்களிக்கவேண்டும் என்பதை சுட்டிக்காட்டுவது தவறான விடயம். ஒரு கட்சி சார்பாக நின்று நாங்கள் பேசமுடியாது என்பதை ஏற்றுக்கொள்கின்றோம்.

ஆகவே தமிழ் மக்கள் ஒரு தெளிவைப்பெறவேண்டும் என்பதை நாங்கள் சிந்திக்க தூண்டப்படுகின்றோம். இந்தத் தெளிவு என்பது தமிழ்த் தேசியத்திற்கான தெளிவாக இருக்கவேண்டும்.

வேலைவாய்ப்பை வழங்கக்கூடியவர்கள் அல்லது ஒரு சில திட்டங்களை செய்யக்கூடியவர்கள் சில வாய்ப்புக்களைத் தரக்கூடியவர்கள் என்பதற்கு அப்பால் எங்களுடைய தேசத்திற்கான விடுதலையைத் தரக்கூடியவர்கள் என்றோ அல்லது இன்நாள் வரையும் நாங்கள் முயற்சித்த போராட்டங்களுக்கான தீர்வுகளை அடையக்கூடியவர்கள், சர்வதேச ரீதியாக எமது பிரச்சினைகளை அணுகக் கூடியவர்கள் தெற்கில் எமது தேசத்திற்காக உழைக்கக்கூடியவர்கள் யார் என்பதை பட்டியல் இடவேண்டும்.

இன்று தெற்கு அரசியலுக்கு முண்டுகொடுக்கிறவர்களுக்கு நாங்கள் கொடுக்கின்ற ஒவ்வொரு புள்ளடியும் எமது இருப்புக்கு ஆபத்தை உண்டாக்கக்கூடியது. கிழக்கில் உருவாக்கப்பட்ட செயலணி வடக்கிற்கும் உருவாக்கப்படவுள்ளது.

ஆகவே தெற்குக்கு முண்டுகொடுக்கிறவர்கள் இதற்கும் ஒத்துழைப்புக் கொடுப்பார்கள் இதைத்தான் ரணில் அரசும் செய்தபோது தமிழ் கட்சிகள் தேசிய ரீதியில் செயற்படுகின்றவர்கள் கூட வரவு செலவுத்திட்டத்தில் ஆயிரம் விகாரைகள் அமைப்பது என்ற திட்டத்திற்கும் ஆதரவாக இருந்தார்கள்.

அதன் வளர்ச்சியாக கிழக்கில் உருவாக்கப்பட்ட செயலணி வடக்கிற்கும் உருவாகவுள்ளது. அவ்வாறு உருவாகின்றபோது தமிழ் மக்களின் தேசியப் பிரச்சினை பெரும் பிரச்சினையாக உருவாகும். எதிர்காலத்தில் பெரும் குழப்பத்தை உருவாக்கும்.
ஆகவே நாங்கள் போடுகின்ற புள்ளடி எமது பெறுமதியானது.

அதனை நேர்மையாக நேர்த்தியாக செய்யவேண்டிய கடமை ஒவ்வொருவருக்கும் உள்ளது. எந்தக் கட்சி என்று நாங்கள் தெரிவு செய்வதா எந்த நபர் என்று தெரிவு செய்வதில் போராட்டம் உள்ளது.

கட்சி என்ற மாயைக்குள் சிக்கிவிடாது தமிழ்த் தேசியத்திற்காக உழைக்கின்ற நேர்மையான ஒரு சிலரை தெரிவு செய்யவேண்டும். அவர்களுக்கு வாக்களிக்க முயற்சிப்போம். நிராகரிக்க வேண்டியவர்களை அவதானத்துடன் நிராகரிப்போம். தெரிவுசெய்ய வேண்டியவர்களை அவதானிப்புடன் தெரிவு செய்வோம்.

எமக்கு முன் இருக்கின்ற தார்மீகக் கடமையை சரியானமுறையில் நிறைவேற்ற நாமும் தெளிவடைவோம் அருகிலுள்ளவர்களையும் தெளிவடையச் செய்வோம்“ எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்


எம்மைத் தவிர ஏனைய தமிழ் தரப்புகள் ஒற்றையாட்சி இடைக்கால அறிக்கையை ஏற்கிறார்கள்

‘தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியைத் தவிர தமிழ் தரப்புக்கள் என்று ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஏனைய அனைத்து தரப்புக்களும் ஒற்றையாட்சி இடைக்கால அறிக்கையை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறார்கள் என தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தெரிவித்துள்ளார்.

யாழ்.ஊடக அமையத்தில் நேற்று செவ்வாய்க்கிழமை இடம்பெற்ற ஊடகவிலாளர் சந்திப்பிலேயே அவர் இதனை தெரிவித்துள்ளார்.

‘தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியைத் தவிர தமிழ் தரப்புக்கள் என்று ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஏனைய அனைத்து தரப்புக்களும் ஒற்றையாட்சி இடைக்கால அறிக்கையை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறார்கள்.

சரித்திரத்தில் முதல் தடவையாக நான்காவது அரசியலமைப்பு இலங்கையில் கொண்டுவரப்படவுள்ள நிலையில் அந்த நான்காவது அரசியலமைப்பு ஒரு ஒற்றையாட்சியாக இருக்கின்ற நிலையில் தமிழ் மக்கள் அதனை ஆதரிக்கும் நிலைமை உருவாகப் போகிறது.

சர்வதேசம் இன்றைக்கும் தமிழ் மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு அரசியலமைப்பொன்று உருவாக்க வேண்டும் என்பதில் தெளிவாக இருக்கின்றது.

தமிழ் மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்பட்டால் தான் இந்தத் தீவில் இனப் பிரச்சினை இல்லை எனவும் நிலைத்து நிற்கக்கூடிய சமாதானத்தையும் அபிவிருத்தியையும் அடைய முடியும் என்பதையும் வலியுறுத்துகின்றார்கள்.

ஆனால், அந்த இனப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு என்ற விடயத்திலே, போருக்குப் பிற்பாடு இதுவரைக்கும் எமது தலைவர்களாக இருந்தவர்கள் 13ஆவது திருத்தத்தையும் ஒற்றையாட்சியையும் ஏற்றுக்கொள்வதற்குத் தயாராக இருந்தபடியால் தான் இன்று ஆபத்து உருவாகியிருக்கிறது’ என்றும் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தெரிவித்துள்ளார்.


புலிகளால் உள்ளே கொண்டு வரப்பட்டவர்கள் கூட்டமைப்பால் வெளியேற்றப்பட்டார்கள்

தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளால் உள்ளே கொண்டு வரப்பட்டவர்கள் கூட்டமைப்பால் வெளியேற்றப்பட்டார்கள்

-தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னனியின் வன்னி மாவட்ட வேட்பாளர் சிவ.கஜேந்திரகுமார்


எண்ணிக்கை அல்ல கொள்கை தான் முக்கியம்;விடுதலைப்புலிகளின் எடுத்துக்காட்டு-கஜேந்திரகுமார்

”ஊழலில்லாத நேர்மையாக தமிழ் மக்களுடைய நலன்களை மட்டும் மையப்படுத்தி செயற்படக் கூடிய உறுதியான தலைமைத்துவம் தான் முக்கியம். அந்த பண்புகள் தான் முக்கியம். எண்ணிக்கை முக்கியமல்ல.”என வீரகேசரி நாளிதழுக்கு கருத்துத் தெரிவித்த தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தெரிவித்துள்ளார்.

அவர் தொடர்ந்து கூறுகையில்,

கூட்டுத் தலைமமை என்று சொல்வது வெறும் எண்ணிக்கை தான்.வெறும் எண்ணிக்கையைக் காட்டுகிற சொற்பதம் தான் கூட்டுத் தலைமை. அப்படிப்பட்ட எண்ணிக்கையிலான கூட்டுகளின் தலைம முக்கியமல்ல. இந்த விடுதலைப் போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதற்கு எத்தனையோ ஆயுத அமைப்புக்கள் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டன.

ஆனால் ஒரேயொரு ஆயுத அமைப்பு தான் அது விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பு மட்டும் தான் தமிழ் மக்களுடைய உண்மையான விடுதலையை நோக்கி செயற்பட்டவர்கள்.

மற்றத் தரப்புக்கள் எல்லாம் ஒன்றாக கூட்டாக இருந்தவர்கள். அனால் தமிழ் மக்கள் யாரைத் தெரிவு செய்தவர்கள். நேர்மையாக தங்களுக்காக உயிர்த்தியாகம் செய்த தமிழ் மக்களின் நலன்களை மையப்படுத்தி செயற்படக் கூடிய ஒரேயொரு தரப்பாக தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பை தான் இணங்கண்டவர்கள். அங்கு ஒரு கூட்டும் இருக்கவில்லையே.

ஆனால் மாறி ஆயுதம் ஏந்திய முழு பெயரும் எத்தனையோ இடங்களில் ஒன்றாக இருந்தவர்கள். ஒட்டுக்குழுக்களாக அரசுடன் சேர்ந்தும்,அதற்குப் பிறகு தேர்தல் அரசியலிலும் புலிகளை காட்டிக் கொடுத்து தலைமைத்தும் அவர்களிடம் இல்லை தாங்கள் தான் தலைமைத்தவம் என்று செயற்படுவதற்காக கூட்டு சேர்ந்து தான் இருந்தவர்கள். ஆனால் அவர்களின் கொள்கை பிழை என்று தான் அவர்கள் ஒரு நாளும் மக்கள் மட்டத்தில் பெரிய அளவில் செல்வாக்கைச் செலுத்த முடியவில்லை.

தமிழ் மக்களைப் பொறுத்தவரையில் தமிழ் மக்கள் சரியான முடிவிற்கு வருகின்றனர் அந்த முடிவு சரியாக நேர்மையாகச் செயற்படுகிற எங்கள் தரப்பிற்கான ஆதரவாக அமைகிறது

தமிழ் தேசிய பரப்பில் ”சிறுபான்மை” என்ற பதத்தை பயன்படுத்தாதீர்-நேரு குணரெட்ணம்

 ந ம்மவர்கள் இன்னும் தமது தேர்தல் விஞ்ஞாபனங்களை எழுதிக் கொண்டிருக்கின்றனர். அதில் வழமை போல் நாம் தனித்துவமான மொழிஇ நிலம்இ வரலாறுஇ பண்பாடுஇ கலாச்சாரைத்தைக் கொண்ட தேசிய இனம் என்பதை தவறாது போடுவர்கள் பாருங்கள்… அதன் அடிப்படையிலான தீர்விற்காக நாம் தொடர்ந்தும் போராடுவோம் பேசுவோம் என வேறு இருக்கும் போங்கள்..

பின்னர் வழமைபோல்இ செவ்விக்கு செவ்விஇ சிறுபான்மை இனமான நாங்கள்இ எனத் தவறாது சொல்வார்கள் போங்கள்!!! ஒரு தேசிய இனத்திற்கும் சிறுபான்மை இனத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் வேறு புரியாதவர்களின் பிதட்டல்களாக அவை மாறும்.
ஒரு தேசிய இனமாக தம்மை அடையாளப்படுத்தும் கனடாவின் கியூபெக் மக்கள் தம் நிலையை எவ்வாறு கனடாவில் தக்க வைக்கின்றனர்?

ஓலன்ட் தீவுகளில் வாழும் சுவீடிஸ் மொழி பேசும் மக்கள்இ பின்லாந்திற்கு உட்பட்டாலும் ஒரு தேசிய இனமாக தங்கள் இருப்பை எவ்வாறு தக்கவைக்கின்றனர்? என்ற புரிதல்களாவது எம் அரசியலாளர்களிடம் உண்டா?

ஆனால் எமது ராஐதந்திரம் என அடிக்கடி கப்சா விடுவதற்கு மட்டும் குறைச்சலில்லை!! இனிமேல் தமிழ்த் தேசியம் பேசுபவர்கள் யாரிடம் இருந்தும் சிறுபான்மை என்ற வார்ததை வந்தால் உடன் கேட்டுவிடுங்கள்?

#Nation is a stable community of humans formed on the basis of a common language, territory, history, ethnicity, or psychological make-up manifested in a common culture.
#Minority #Group refers to a category of people who experience relative disadvantage as compared to members of a dominant social group
SUMMARY
Race is fundamentally a social construct. Ethnicity is a term that describes shared culture and national origin. Minority groups are defined by their lack of power.

சாள்ஸ் அன்ரனி சிறப்புப் படையணியின் தாக்குதல் தளபதி லெப். கேணல் ரமணன் ! #ஈழமறவர் #ஈழம் #மாவீரர்கள் #வீரவணக்கம் #விடுதலைப்புலிகள் #ltte #Maaveerar #Tamil #Eelam

மன்னார் மாவட்டத்தில் பிறந்த வெள்ளைசாமி கோணேஸ்வரன் என்ற பன்னிரண்டு வயது மாணவன் 1990 ன் இறுதியில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்ட போது , அவனுடைய சிறு வயது கருதி படைத்துறைப் பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டான். அங்கே பொதுக்கல்வியும் படைத்துறை சார்ந்த கல்வியும் சில வருடங்கள் பயின்ற கோணேஸ்வரன், அடிப்படை பயிற்சி பெற்று ரமணன் என்ற போராளியாக செயற்படத் துவங்கினான். 1993 ல் சிறுத்தைப் படையணியில் இணைக்கப்பட்டு ஆங்கே நீண்ட கால பயிற்சியில் ஈடுபட்டு தேர்ந்த போராளியாக தாக்குதலணியில் இணைந்தான் . மணலாற்றுக் காடுகளில் ரமணனுடைய பாதங்கள் வேவு நடவடிக்கைகளிலும் களச் செயற்பாடுகளிலும் ஓய்வின்றி நடந்தன. பல இராணுவ முகாம்கள் மீதான அதிரடித் தாக்குதல்களில் மிகு‌ந்த ஊக்கத்துடன் றமணன் களமாடி ஆர்வத்துடன் களத் திறன்களை வளர்த்துக் கொண்டான்.

1995 ல் பல்வேறு மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த போராளிகள் சாள்ஸ் அன்ரனி சிறப்புப் படையணியில் இணைக்கப்பட்ட பொழுது ரமணனும் இளம் அணித் தலைவராக படையணியில் இணைந்தான் .வேவு நடவடிக்கைகளிலும் பயிற்சித் தளங்களிலும் ரமணன்திறமுடன் செயற்பட்டான் . ஓயாத அலைகள் – 1 சமரில் ரமணன் தாக்குதலணியில் சிறப்பாக செயற்பட்டான் . 1997 ல் ஜெயசிக்குறு முறியடிப்புச் சமர்களில் இளம் தளபதி ராகவனின் பொறுப்பின் கீழ் செக்சன் லீடராகவும் வேவுப் போராளியாகவும் ஓய்வின்றி செயற்பட்டான் . 1998 துவக்கத்தில் படையணி உருத்திரபுரம் முன்னரண் வரிசையில் கடமையிலிருந்த போது, கனரக ஆயுதங்கள் அணி லீடர் இராசநாயகத்துடன் நின்று செக்சன் லீடராக செயற்பட்டான் . உருத்திரபுரம் சண்டையில் ரமணன்செக்சன் லீடராக திறமுடன் களமாடி திறமுடன் களமாடி தளபதிகளின் பாராட்டுக்களை பெற்றுக் கொண்டான்.

ஓயாத அலைகள்-2 கிளிநொச்சி மீட்புச் சமரில் ரமணன் செக்சன் லீடராக களமிறங்கினார். மூர்க்கமான தாக்குதல்களால் எதிரியின் பாதுகாப்பு நிலைகளைத் தகர்த்து, தொடர் காவலரண்களை கைப்பற்றி முன்னேறிக் கொண்டிருந்த ரமணன் தவறுதலாக எதிரியின் நிலக் கண்ணிவெடிகளுக்குள் இறங்கி விட்டார். ‘ தளபதிகள் மன்னிப்பர் , ஆனால் வெடிகுண்டு மன்னிக்காது ‘ என்ற உண்மையின்படி அவனுடைய காலடியில் நிலக் கண்ணியொன்று வெடித்தது. இதனால் பாதத்திற்கு மேலே கால் துண்டாகி இரத்த வெள்ளத்தில் விழுந்தான் றமணன். உடனடியாக சக போராளிகள் அவனை மீட்டு களமருத்துவ நிலையத்தில் சேர்த்து அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றினர்.
சில மாதங்கள் சிகிச்சை பெற்று உடல் நலம் தேறிய பிறகு, செயற்கை கால் பொருத்திக் கொண்ட ரமணன் , 1999 ம் ஆண்டு ராகவன் அவர்கள் படையணியின் சிறப்புத் தளபதியாக பொறுப்பேற்றபோது மீண்டும் களமுனைக்கு திரும்பினார். ராகவன் அவர்களின் கட்டளை மையத்தில் கடமையேற்ற றமணன் தொலைத்தொடர்பு, பாதுகாப்பு முதலான கடமைகளில் ஊக்கத்துடன் ஈடுபட்டார். முதுநிலை அணித்தலைவர் சாரங்கனை லீடராகக் கொண்டு ராகவன் உருவாக்கிய விசேட கொமாண்டோ அணியில் ரமணன்ஒரு செக்சன் கொமாண்டராக நியமிக்கப்பட்டார். ராகவனின் அடியொற்றி முரசுமோட்டை , ஊரியான் , பரந்தன், கிளிநொச்சி, உருத்திரபுரம், சுட்டத்தீவு , அம்பகாமம், ஒட்டுசுட்டான் என அனைத்து பகுதிகளிலும் ஓய்வின்றி நடந்து பல்வேறு கடமைகளில் செயற்பட்டார்.

படையணியில் சிறப்பு மிக்க மோட்டார் அணி லீடர்களான தென்னரசன் , செங்கோலன் , நாகதேவன் , முதலானோருடன் ரமணன் இணைந்து மோட்டார் பீரங்கி பயிற்சிகள் பெற்று சிறந்த மோட்டார் சூட்டாளனாகத் தேறினான் . படையணியின் கனரக ஆயுதங்கள் பொறுப்பாளர் மதன் அவர்கள் றமணனை ஊக்கப்படுத்தி வழிநடத்தினார்.

ஓயாத அலைகள் – 3 நடவடிக்கையில் றமணன் அம்பகாமம் பகுதியில் இராசநாயகம், வீரமணியுடன் நின்று கடுஞ்சமர் புரிந்தார். பரந்தன் மீட்புச் சமரில் றமணனும் பிரபல்யனும் 60 மி. மீ மோட்டார்களுடன் தீவிரமாக களமாடினர் . இவர்கள் இருவரும் பரந்தன் இராசாயனத் தொழிற்சாலையிலிருந்த இராணுவ முகாம் மீது தொடுத்த செறிவான எறிகணைத் தாக்குதல்களால் அம் முகாம் தீப்பற்றி எரிந்து முற்றிலுமாக அழிந்தது. இதனால் பரந்தன் பகுதி முழுவதும் எம்மால் மீட்கப்பட்டது. இதன் பின்னர் படையணி மன்னார் பகுதியில் பாதுகாப்பு கடமையிலிருந்த போது ரமணன் கோபித்துடன் இணைந்து செயற்பட்டார். பின்னர் படையணி முகாவில் பகுதியில் நிலைகொண்டிருந்த போது, ரமணன்வீரமணியுடனும் ஐயனுடனும் இணைந்து, எதிரியின் கடுமையான எறிகணைத் தாக்குதல்கள் சினைப்பர் தாக்குதல்களுக்கு நடுவில் பாதுகாப்பு கடமைகளிலும் வேவு நடவடிக்கைகளிலும் திறமுடன் செயற்பட்டார்.

2000 ம் ஆண்டு ஆனையிறவை மீட்ட இத்தாவில் தரையிறக்க சமரின் போது ரமணன் வீரமணியுடன் இயக்கச்சி பகுதியில் நின்று, தடையுடைப்பு அணியில் தீவிரமாக செயற்பட்டார். வீரமணி மாலதி. படையணி யைக் கொண்டு இயக்கச்சி சந்தியில் தடைகளைத் தகர்த்தெறிந்து மின்னல் வேகத்தில் பளையைக் கடந்து இத்தாவிலில் இணைந்த வரலாற்று சமரில் றமணனுடைய பங்களிப்பு அளப்பரியதாக இருந்தது. இதன்பிறகு படையணி இரணைமடு போர்ப்பயிற்சி கல்லூரியில் இருந்தபோது துணைத் தளபதி கோபித்துடன் நின்று பல்வேறு கடமைகளில் ஈடுபட்டார். பின்னர் நாகர்கோவிலை கைப்பற்றிய சமரில் ரமணன்கோபித்துடன் நின்று திறமுடன் களமாடினார்.

2001 சனவரியில் நாகர்கோவில் எழுதுமட்டுவாள் பகுதியில் சிறப்புத் தளபதி வீரமணியுடன் நின்ற எமது அணியினர் சிறிலங்கா இராணுவத்தின் பாரிய முற்றுகைக்குள் அகப்பட்ட போது, ரமணன் அவருடனிருந்து , தீவிரமாக களமாடி னார். பின்னர் படையணி முகமாலை களமுனையில் பாதுகாப்பு கடமையிலிருந்த போது றமணன் துணைத் தளபதி கோபித்துடன் நின்று, 60 மி. மீ மோட்டார் அணிகளுக்கு லீடராக செயற்பட்டார். கோபித்தின் கட்டளை மையத்தில் மதுரன் , பாவலன் , அகமன்னன் , முருகேசன், சாந்தீபன் முதலானோருடன் இணைந்து பாதுகாப்பு கடமைகளிலும் முன்னரண் வேலைகளிலும் சிறப்பாக செயற்பட்டார். எதிரி பளையைக் கைப்பற்ற மேற்கொண்ட ” தீச்சுவாலை ” நடவடிக்கைக்கு எதிரான முறியடிப்புச் சமர்களில் றமணன் 60 மி. மீ மோட்டார் சூட்டாளனாகத் திறமுடன் போரிட்டார் . கோபித்தின் கட்டளை மையத்தை சுற்றி நடைபெற்ற கடும் சமரில் றமணன் மதுரன் ,பாவலன் ,வெற்றிநிலவன் முதலானோருடன் இணைந்து தீவிரமாக களமாடினார் . மேலும் நாகதேவன், வைத்தி முதலானோருடன் 81. மி. மீ மோட்டார் அணியில் நின்று சூட்டாளனாகத் திறமுடன் செயற்பட்டார் . இச் சமருக்கு பின்னர் படையணியின் ஒரு பகுதி சிறப்புப் பயிற்சிக்காக கல்லூரிக்கு சென்றபோது ரமணன் அங்கு கடமையாற்றினார் .

2002 ம் ஆண்டு போர் நிறுத்தம் அமலில் இருந்த போது ரமணன் சிறப்பு அரசியல் வேலைத் திட்டங்களுக்காக யாழ்ப்பாணத்திலும் பின்னர் மன்னார் வவுனியா நகரங்களிலும் செயற்பட்டார்.

குழப்படிகளிலும் பகிடிக் கதைகளிலும் வல்லவராக இருந்த ரமணன் சண்டை செய்வதில் மட்டுமின்றி விளையாட்டிலும் தணியாத ஆர்வம் கொண்டவராக இருந்தார். செயற்கை காலுடன் நடமாடிய போதிலும் வலைப்பந்து , கால்பந்து விளையாட்டுக்களில் ஆர்வத்துடன் தொடர்ந்து விளையாடி வந்தார். மேலும் சதுரங்க விளையாட்டிலும் ரமணன் திறமுடன் விளையாடினார். போர்ப்பயிற்சி கல்லூரியில் எமது அனைத்து படைப் பிரிவுகளுக்குமிடையே நடைபெற்ற சதுரங்கப் போட்டியில் ரமணன்முதலாவது இடத்தில் வெற்றி பெற்று, தேசியத் தலைவரிடம் பாராட்டையும் அழகிய மாபில் காய்களைக் கொண்ட சதுரங்கப் பலகையையும் பரிசாகப் பெற்று படையணிக்கு பெருமை சேர்த்தார். மேலும் தமிழீழ திரைப்படத் துறையினர் தயாரித்த ஒரு குறும்படத்திற்கு களமுனை படப்பிடிப்பு ஆலோசகராக சிறப்புடன் செயற்பட்டு பாராட்டும் பரிசும் பெற்றார். இவருடைய இணைபிரியா தோழன் மேஜர் இராசநாயகம் அவர்களுடைய நினைவைப் போற்றும் வகையில், தமிழீழத் தேசியத் தொலைக்காட்சி தயாரித்த துயிலறைக் காவியம் நிகழ்ச்சியில் இவர்களுடைய தோழன் வைத்தியுடன் இணைந்து ,இராசநாயகத்தின் களச் செயற்பாடுகளின் பல்வேறு பரிமாணங்களை பதிவு செய்தார்.

போர்க்களத்தில் உறுதியும் விடாமுயற்சியும் கொண்ட ரமணன்இளகிய மனமும் போராளிகள்யிடையே சகோரத்துவ உணர்வும் விட்டுக்கொடுக்கும் மனப்பான்மை கொண்டவராகவும் விளங்கினார். சமையற்கலையிலும் ரமணன் தேர்ந்த வராக இருந்தார். தனது சக போராளிகளுக்கு விதவிதமான உணவுகளை சமைத்து தருவதில் ஆர்வத்துடன் செயற்படுவார் . ரமணன்இருக்குமிடம் எப்பொழுதும் கலகலப்பாகவும் உற்சாகமாகவும் காணப்படும். இவருடைய குழப்படிகளுக்காக இடையிடையே சிறு தண்டணைகளையும் புன்னகையுடன் ஏற்றுக் கொள்வார்.

2004 ம் ஆண்டு எமது தாயகத்தை சுனாமிப் பேரலைகள் தாக்கிய போது, போர்ப்பயிற்சி கல்லூரியில் கடமைகளில் இருந்த றமணன் உடனடியாக சக போராளிகளுடன் இணைந்து மீட்பு நடவடிக்கைகளில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். இந் நாட்களில் கட்டைக்காடு, வெற்றிலைக்கேணி, உடுத்துறை, தாழையடி ஆகிய பகுதிகளில் ரமணன்ஓய்வொழிச்சலின்றி செயற்பட்டார்.

போர்ப்பயிற்சி கல்லூரியில் ரமணன்கிளைமோரை இயக்குவதில் சிறப்பு பயிற்சி பெற்று தேர்ந்த நிபுணனாக விளங்கியதோடு , மாஸ்டரின் வழிநடத்தலில் புதிய போராளிகளுக்கு அப் பயிற்சிகளை வழங்கி அவர்களை சிறந்த செயற்பட்டாளர்களாக உருவாக்கினார். மேலும் அதிகாரிகளுக்கான சிறப்பு பயிற்சியையும் மேனிலை மோட்டார் பீரங்கி ஒருங்கிணைப்பாளர் பயிற்சியையும் திறமுடன் நிறைவு செய்தார்.

நாகர்கோவில் களமுனையில் வீரமணி பகுதிப் பொறுப்பாளராக இருந்த போது, ரமணன்இணைந்து பல்வேறு பாதுகாப்பு கடமைகளிலும் வேவு நடவடிக்கைகளிலும் திறமுடன் செயற்பட்டார். 2006 ம் ஆண்டு மே மாதத்தில் எதிர்பாராமல் நிகழ்ந்த வெடிவிபத்தில் வீரமணி வீரச்சாவைத் தழுவிக் கொண்ட போது மிகு‌ந்த அதிர்ச்சிக்கு உள்ளானார். வீரமணியை இழந்த தாக்கத்திலிருந்து விரைவில் மீண்ட ரமணன்மன்னார் களமுனையில் தீவிர செயற்பாடுகளில் இறங்கினார்.

மன்னார் மாவட்டத்தில் எதிரியால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் உள் நடவடிக்கைகளுக்கான தயார்படுத்தல்களில் புலனாய்வுத் துறை மற்றும் அரசியறதுறை போராளிகளுடன் இணைந்து ஓய்வின்றி செயற்பட்டார். உள் நடவடிக்கைகளில் நேரடியாக ஈடுபட தேசியத் தலைவரிடம் அனுமதி பெற்றுக்கொண்ட ரமணன் எதிரியின் முன்னரண் வரிசையை ஊடறுத்து தான் தெரிவு செய்த பாதையூடாக தனது அணியுடன் மன்னார் நகருக்குள் சென்றார். அங்கு இராணுவத்தினரின் வாகனங்கள் மீது பல தாக்குதல்களை வெற்றிகரமாக நடத்தினமேலும் பல மன்னாரைக் கைப்பற்றுவதற்கான வேவு நடவடிக்கைகளிலும் றமணன் தனது அணியை சிறப்புடன் ஈடுபடுத்தினார்.

இந்நிலையில் சாள்ஸ் அன்ரனி சிறப்புப் படையணியின் சிறப்புத் தளபதியாக களமாடி வீரச்சாவைத் தழுவிக் கொண்ட மேஜர் கிண்ணி அவர்களின் நினைவு நாளான யூலை 10 அன்று எதிரியின் மீது ஒரு அதிரடித் தாக்குதலை நடத்த வேண்டுமென தீர்மானித்த ரமணன் எதிரியின் சிறு முகாம் ஒன்றை தெரிவு செய்து தாக்குதலுக்கான ஆயத்தங்களைச் செய்தார். அதன்படி 2006 ம் ஆண்டு யூலை மாதம் 10 ம் நாள் அதிகாலையில் ரமணன் புலனாய்வுத் துறை போராளி ஒருவரும் எதிரியின் முகாம் மீது திடீர் தாக்குதலைத் தொடுத்தனர் . சுமார் 30 நிமிடங்கள் நடைபெற்ற இந் நேரடிச் சமரில் ரமணன் அவருடைய சக தோழனும் வீரச்சாவைத் தழுவிக் கொண்டனர் .

அப்பொழுது படையணியின் சிறப்புத் தளபதியாக இருந்த கோபித் அவர்களும் மன்னார் மாவட்ட சிறப்புத் தளபதி லக்ஸ்மன் அவர்களும் எடுத்த பெருமுயற்சியால் இருவருடைய வித்துடல்களும் செஞ்சிலுவைச் சங்கத்தின் ஊடாக எமது பகுதிக்கு எடுத்து வரப்பட்டு கிளிநொச்சி துயிலுமில்லத்தில் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டது. துயிலுமில்லத்தில் கூடிய பொதுமக்கள் மற்றும் போராளிகளின் பெருங்கூட்டம் ரமணனுடைய அர்ப்பணிப்பு மிக்க செயற்பாடுகளையும் மக்கள் பற்றையும் எடுத்துக் காட்டுவனவாக விளங்கின.

மிக இளம் வயதிலேயே தமிழரின் தாயக விடுதலைக்காக போராட வேண்டும் என்ற உணர்வோடு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்ட ரமணன் மிகுந்த அர்ப்பணிப்போடும் விடாமுயற்சியோடும் தொடர்ந்து களமாடி, விடுதலைப் போரை வீச்சாக்கிய பல்லாயிரம் மாவீரர்களுடன் இணைந்து கொண்டார். படையணியின் தாக்குதல் தளபதிகளுள் ஒருவராக விளங்கிய லெப். கேணல் ரமணன்அவர்களின் போராட்ட வாழ்க்கை இளம் போராளிகளுக்கு ஊக்கமூட்டுவதாகவும் வழிகாட்டியாகவும் விளங்கும். ரமணன்காலடிகள் பதிந்த படைத்துறைப் பள்ளியும் புலிகளின் பாசறைகளும் களமாடி வாகை சூடிய களங்களும் அவருடைய உணர்வை எடுத்தியம்பிக் கொண்டேயிருக்கும் .

லெப். சாள்ஸ் அன்ரனி முகநூல் பதிவிலிருந்து …….

மேஜர் கிண்ணி ! #ஈழமறவர் #ஈழம் #மாவீரர்கள் #வீரவணக்கம் #விடுதலைப்புலிகள் #ltte #Maaveerar #Tamil #Eelam

மேஜர் கிண்ணி Maj Kinniஎங்கு சண்டை நடக்கிறதோ அங்கெல்லாம்: சாள்ஸ் அன்ரனி சிறப்பு படையணி சிறப்புத் தளபதி மேஜர் கிண்ணி

Pdf -மேஜர் கிண்ணி Maj Kinni

இன்னும் விடியவில்லை.

இருள் மெல்ல விலக எத்தனித்துக்கொண்டிருந்தது. தூரத்திலே ஆங்காங்கே சில சேவல்கள் தமது குரலை எழுப்பி விடியலுக்கு வரவேற்புக்கூறிக்கொண்டிருந்தன.

அதிகாலை 4 மணி இருக்கும்.

ஏதோ சத்தம் கேட்டுத் திடுக்கிட்டு எழுந்தேன். சற்றுத் தள்ளி படுக்கையில் இருந்த கிண்ணியைக் காணவில்லை. முதல்நாள்தான் வயிற்று நோவென்று மருந்தெடுத்து வந்தவன்.

தூரத்திலே இடிமுழக்கம் போல் எறிகணைகள் விழுந்து வெடிக்கும் சத்தமும் மற்றச் சூட்டுச் சத்தங்களும் கேட்டன.

“கோட்டையில் ஏதோ பிரச்சனைபோல இருக்கு, மண்டைதீவு ஆமி வந்திட்டானோ” என்று கிண்ணி சொன்னபடியே முகாமிற்கு முன்னால் சென்று சத்தங்களை அவதானித்தவண்ணம் இருந்தான். இருதினங்களுக்கு முன்புதான் மண்டைதீவு இராணுவத்தினரை எதிர்கொள்ளப் பண்ணைப் பால றோட்டில் ஆர்.பி.ஜி. உடன் நின்றுவிட்டுத் திரும்பியிருந்தான் கிண்ணி.

“எனக்கென்டால் வழக்கமாகக் கேட்கிற மாதிரித்தான் இருக்கு பேசாமற் படுங்கோ” என்று கூறிவிட்டு, நான் ஒரு குட்டி நித்திரைக்கு ஆயத்தமானேன். ஆனால், கிண்ணி உறங்கவில்லை. வெடிச்சத்தங்களால் ஈர்க்கப்பட்டு அதனைப் பற்றிச்சிந்தித்த வண்ணமே குட்டிபோட்ட பூனைமாதிரி இருப்புக்கொள்ளாமல் உலாவித்திரிந்தான். விடிந்தவுடன் பூங்கன்றுகளுக்கு தண்ணீர் விட்டுக்கொண்டிருந்த கிண்ணி “சத்தங்கள் வரவரக் கிட்டவாகக் கேட்குது. அதோட அகோரமாக அடிக்கிறாங்கள். ஏதோ பிரச்சினை போலக்கிடக்கு. எதுக்கும் பக்கத்து வீமன் முகாமில் போய் என்ன நடக்குது என்று கேட்டுக்கொண்டு வாறன்” என்று சொன்னபடியே புறப்பட்டுப் போனான். எமது முகாம் கோட்டையில் இருந்து சற்றுத் தூரத்தில் ஒதுக்குப்புறமாக இருந்ததாலும் தொடர்புச் சாதனங்கள் இல்லாததாலும் என்ன நடைபெறுகின்றதென அறியமுடியாமல் இருந்தது.

பின்னேரமாகியும் கிண்ணி முகாம் திரும்பவில்லை. கோட்டையில் அதிகரித்த வண்ணம் உள்ள சத்தங்கள் எனக்குக் கிண்ணியின் இடத்தை உணர்த்தின. குளிக்கும் இடத்தைப் போய்ப் பார்த்தேன். கிண்ணி குப்பியை விட்டுவிட்டுப் போயிருந்தது தெரிய வந்தது. குப்பியை எடுத்துக் கொண்டு கோட்டையை நோக்கிப் போனேன். போகும் வழியெல்லாம் மக்கள் தத்தமது மூட்டை முடிச்சுக்களுடன் குடும்பம் குடும்பமாக யாழ். நகரத்தை விட்டு அகன்று கொண்டிருந்தனர். ‘அவ்ரோ’வும் உலங்கு வானூர்தியும் மேலே சுற்றிக்கொண்டிருந்தன.

“கோட்டைக்கு ஆமி வந்துவிட்டான். ரவுணுக்கும் வரப்போகின்றான்” என்றெல்லாம் சனங்கள் பரபரப்பாக கதைத்த படியேஇ அகன்று சென்றுகொண்டிருந்தார்கள். கோட்டை இராணுவ நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்கும் முகாமான றீகன் முகாமுக்குப் போய் “கிண்ணி வந்ததோ” என்று கேட்டேன். அவர்களுக்கு எதுவும் தெரியவில்லை.

“முன்னுக்கு ஆள் நிற்குதோ இல்லையோ என்று கேட்டுச் சொல்லுங்கோ” என்று திரும்பவும் கேட்டேன். தொடர்பு எடுத்துக் கேட்டுவிட்டு “கிண்ணியண்ணை பொலிஸ் ஸ்ரேசனில் நிற்கிறார்” என்று ‘வோக்கி’ வைத்திருந்த போராளி கூறினான். குப்பியை எப்படிக் கொண்டு போவது என்று யோசித்துக்கொண்டிருந்தபோது, “இந்த நேட்டோ ரவுண்சுகளையும் இன்ரமீடியும் ரவுண்சுகளையும் பொலிஸ் ஸ்ரேசனடியில் கொண்டுபோய்க் கொடுத்துவிடு” என்று, பொறுப்பாளர் போராளி ஒருவருக்குக் கூறுவது தெரிந்தது. இரண்டு பெரிய பொதிகள்.

“ஒன்றை மட்டுந்தான் தூக்கலாம்; மற்றதைத் தூக்குவதற்கு இன்னொரு ஆள் தேவை” என்று அந்தப் போராளி பதிலளித்தான்.

“நான் கொண்டு வாறன்” என்று கூறியபடியே பையொன்றைத் தோள்மீது அடித்துக் கொண்டு இருவரும் புறப்பட்டோம். அசோகா ஹொட்டேலுக்குப் போய், அதன் கீழுள்ள சாக்கடை வழியே பொலிஸ் ஸ்ரேசனடிக்குப் போன போது, அங்கு முன் காவல்நிலையில் படு ‘பிசி’ யாகக் கிண்ணி நிற்பதைக் கண்டேன்.

“என்ன சொல்லாமற் கொள்ளாமல் வந்துவிட்டீர்கள்” என்று கேட்டேன்.

“ஆமி இறங்கிட்டான் என்னென்று இனி நிற்கிறதுஇ அதுதான் வந்திட்டன்” என்றான் கிண்ணி.

இதேபோலத்தான் இன்னுமொரு முறை. அப்போது ஒரு தவறிற்கான தண்டனை காரணமாக முகாம் ஒன்றினுள் கிண்ணி முடிங்கி இருந்தான். பலாலியில், ஆனைணிறவில், தீவுப்பகுதியிற் சண்டை என்ற செய்தி அடிபட்டது. போகமுடியவில்லையே எனத் துடிதுடித்துப் போனான். தச்சன்காட்டுச் சந்திக் காவலரண்களை அன்று இரவு எமது போராளிகள் தாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர். சண்டையின் போக்கைப்பற்றி வோக்கியிலே கேட்டுக்கொண்டிருந்த கிண்ணி, எமது தரப்பி இழப்புக்கள் அதிகமாக இருந்ததை அறிந்ததால் உடனே எம்-16 இனைக் கட்டிக் கொண்டு போர்க்களத்திற்குப் புறப்பட்டுவிட்டான். இவன் அங்கு போன போது வீரச்சாவடைந்த போராளிகளை முன்னுக்கு இருந்து பின்னுக்கு எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஓரிடத்திற் காயப்பட்ட நிறையப்பேர் கிடந்தனர். அவர்களை வைத்தியசாலைக்கு அனுப்ப வழியில்லாமல் இருந்தது.

“ஆம்புலன்ஸ் எங்கே? ஆம்புலன்ஸ் எங்கே?” என்று எல்லோரும் தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். அம்புலன்ஸ் சாரதி அம்புலன்சைச் செலுத்திக் கொண்டு வந்தார். அவர் வெளிச்சத்தைப் போட்டுக் கொண்டு வந்ததால் அதை நோக்கி இராணுவத்தினர் துப்பாக்கிப் பிரயோகம் செய்து, எறிகணைகளையும் போட்டார். இதனால் அச்சாரதி அம்புலன்சை இடைநடுவில் விட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டார். அவர் ஒரு குடிமகன். வாகனமோட்டுவதற்காக அழைக்கப்பட்டிருந்தார். காயமடைந்தவர்கள் அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். கிண்ணி பார்த்தான் அந்த நேரத்தில் அதுதான் முக்கியம் என்று பட்டது. துப்பாக்கிச்சூடுகளுக்கு மத்தியிலேயே மெதுமெதுவாக அம்புலன்சைக் கொண்டு வந்து 4, 5 பேராகப் பாதுகாப்பான இடத்திற்குக் கொண்டுபோய் இறக்கினான். இவ்வாறாகக் காயமடைந்த முழுப்போராளிகளையும் பின்னாலுள்ள முதலுதவி இடத்திற்கும் பின்பு மருத்துவமனைக்குமாக இரவு முழுவதும் ஓடித்திரிந்தான். மறுநாட் பின்னேரம் நான் கிண்ணியின் இடத்திற்குப் போனேன்.

“நேற்று நான் சண்டைக்கு போனனான் தெரியுமா?” என்று கிண்ணி சொன்னான். நான் திடுக்கிட்டேன். ஏனெனில், அந்த முகாமைவிட்டுக் கிண்ணியை அனுமதி இல்லாமல் வெளியேற வேண்டாம் என்ற உத்தரவு இருந்தது. நான் பேசாமல் இருப்பதைக் கண்டகிண்ணி,

“சண்டைக்குப் போனதற்காக யாரும் தண்டனை தந்தால், நான் சந்தோசமாக ஏற்றுக்கொள்வேன்”

“அங்கே நான் போகேக்கை சண்டை முடிஞ்சுபோயிட்டுது. பார்த்தாற் காயப்பட்ட பொடியள் நிறையப்போர் இருந்தார்கள். பிறகென்ன, அம்புலன்ஸ் எடுத்து ட்ரைவர் வேலை பார்த்தேன்” என்றான் மனநிறைவுடன்.

இதுதான் கிண்ணி, எங்கு சண்டை நடக்கிறதோ அங்கு போகத் துடிப்பவன். “அடிக்கவேண்டும்; ஆயுதங்கள் எடுக்க வேண்டும்” இதுதான் அவனது வெறி. அவன் எத்தனை தரம் போரிற் காயப்பட்டான் என்று எண்ணிச்சொல்வது கடினம். இடது பக்கம் உச்சந்தலையிலிருந்து உள்ளங்கால்வரைக்கும் இவன் காயப்படாத இடமில்லை. கிண்ணி ‘சேட்’டைக் கழற்றினால், அவனது வீரத்தழும்புகளை எண்ணி முடிக்க அரைநாள் தேவை.

முதன் முதல் கிண்ணியை நான் சந்தித்தது இன்னும் எனக்குப் பசுமையாக நினைவில் நிற்கின்றது. இந்திய இராணுவச் சிறையில் 17 மாதங்களைக் கழித்துவிட்டு அப்போதுதான் விடுதலையாகியிருந்தான். ஒருவருடனும் கதைக்காது, முகாமின் ஒதுக்குப்புறத் தோட்ட மூலையொன்றில் அமர்ந்து யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

“அண்ணை சுகமாயிருக்கிறியளோ” என்று கேட்டவண்ணம் வந்தவரைப் பார்த்தேன். மெல்லியஇ கறுத்த நெடுத்த உருவம். வலது கையிற் சிறிய பையொன்று இருந்தது. கண்கள் துறுதுறுவென்று என்னை ஆழம் பார்த்தன. உதட்டில் நட்புணர்வுடன் ஒரு சிரிப்பு. மேல் இழுத்த தலை. சாரமும் சேட்டும் அணிந்திருந்தவர் தோழமையுடன் எனக்குப் பக்கத்தில் வந்தமர்ந்தார்.

“என்னைத் தெரியவில்லையோ?” என்று கேட்க, நான் திரும்பவும் பார்த்துவிட்டு, “எங்கோ பார்த்த முகம் மாதிரி இருக்கிறது, சரியாகத் தெரியவில்லை.” என்று இழுத்தேன்.

“நான் ஈசுவின் தம்பி கிண்ணி” என்றான்.

“ஈசுவின் தம்பியோ?”

நானும் ஈசு என்கின்ற கிண்ணியின் மூன்றாவது தமையனும் ஒன்றாகப் படித்தவர்கள். கிண்ணியின் வீட்டுக்கு இயக்கத்திற்கு வருவதற்கு முன்பு எத்தனையோ தடவைகள் நான் போயிருக்கிறேன். அப்போது கிண்ணி சிறிய பையனாக இருந்தவன். நான் சரியாகக் கவனிக்கவில்லை. ஆறு வருடங்களின் பின்பு பார்க்கும் போது, நிறைய வித்தியாசங்கள்.

“என்ன செய்யிறியள்” என்று கேட்டேன். “சும்மாதான் இருக்கிறேன்” என்றான் கிண்ணி. கிண்ணி இயக்கத்தில் இருப்பது எனக்குத் தெரியாது.

முல்லைத்தீவு நகரில் நடந்த சண்டையில் இந்திய இராணுவத்தின் 60 எம்.எம் எறிகணையினாற் காயப்பட்டு, சாகும் தறுவாயில் வல்வெட்டித்துறைக்கு வந்ததோ, டொக்ரர் அன்ரி கிண்ணியைக் காப்பாற்றி இந்தியாவுக்கு அழைத்துச் சென்று அவனுக்கு மறு உயிர் கொடுத்ததோ எனக்குத் தெரியாது.

“ஏதாவது படிச்சுக்கொண்டிருக்கிறியளோ அல்லது தொழில் பார்க்கிறியளோ” என்று நான் விடாது கேட்டேன்.

“இடைக்கிடை இந்தியா பிஸ்னஸ் செய்கிறனான்” என, யாரும் நம்பும்படியாகவே கிண்ணி கூறினான். இந்தியாவிற் கிண்ணி அறுவைச் சிகிச்சை முடித்துக் கொண்டு அப்போதுதான் நாடு திரும்பியதும் எனக்குத் தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை.

சில நாட்களின் பின் தீவகப் பகுதிக்கு அரசியல் வேலை செய்வதற்காக நான் அனுப்பப்பட்டேன். அப்போது ஜேம்ஸ் தீவகப் பொறுப்பாளராக பொறுப்பெடுப்பதற்காகச் சென்றார். அவருடன் நானும் வானில் போனபோது அந்த வானை ஓட்டிக்கொண்டு போனது கிண்ணி. நான் கிண்ணியை ஆச்சரியமாகப் பார்த்தேன். கிண்ணி என்னைப் புரிந்து கொண்டவனாகச் சிரித்தான்.

“ஜேம்ஸ் அண்ணை! கஸ்ரோ அண்ணைக்கு நான் இயக்கம் என்று தெரியாது……” என்றான். ஜேம்சும் சிரித்துவிட்டு.

“கிண்ணிதான் தீவில் எனக்கடுத்த பொறுப்பாளர், அதாவது பிரதித் தளபதி” என்று அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறினார். அதற்குப் பிறகு தான் கிண்ணியின் வரலாற்றை அறிந்து கொண்டேன்.

சாதாரண போராளியாக ஆரம்பித்து சண்டைகளில் தனது திறமையைக் காட்டி படிப்படியாக வளர்ந்தவன் இவன். இயல்பாகவே கிண்ணி ஓர் ஆவேசமான போராளி. மேஜர் பசிலனின் வளர்ப்பிற் சண்டையில் இவன் ஒரு பாயும் புலியாக மாறியதில் ஆச்சரியமில்லை. காட்டுக்குள் இருந்தபோது தலைவரின் பாசறையில் இவன் நிறையக் கற்றுக்கொண்டான். காடு இவனை அனுபவம் வாய்ந்த ஒரு போராளியாக்கியது. இவனது ஆரம்பச் செயற்பாடுகள் அரசியல் வேலையாகவே இருந்தன. மேஜர் ஜேம்ஸ் 1983, 1984ஆம் ஆண்டுக் காலப்பகுதிகளில் வடமராட்சிப் பகுதியில் அரசியல் வேலைத் திட்டங்களைச் செய்துகொண்டிருக்கின்றபோது அவனுக்குத் துணையாக நின்றவன் கிண்ணி. கிண்ணியை இயக்க வேலைகளில் படிப்படியாக ஈடுபட வைத்து பின்பு முழுநேரப் போராளியாக்கிய பெருமை மேஜர் ஜேம்சுக்கே சேரும்.

வீரம் விளைந்த வல்வை மாநகர் பெற்றெடுத்த அருந்தவப் புதல்வன் கிண்ணி. கந்தசாமித்துரை தம்பதிகளின் நான்காவது மகனாகப் பிறந்த இவன் சிறுவயதிலேயே கல்வியிற் கெட்டிக்காரனாக விளங்கினான். காட்லிக் கல்லூரியில் உயர் வகுப்பிற் கணிதம் படித்துத் தனது திறமையினை வெளிப்படுத்தினான். இவனது சிறுபிராயத்திலேயே தகப்பனார் இறந்ததால் வீட்டில் குடும்பநிலை கஸ்ரமாகியது. குடும்பநிலையை உணர்ந்து கிண்ணி செயற்பட்டான். தனது படிப்புக்கு மத்தியிலும் சிறுசிறு வேலைகள் செய்து வந்தான். கோழிகளை வளர்த்து அதன் மூலம் வீட்டைக் கவனிக்கும் பணியினையும் செய்தான்.

இவனது இரண்டாவது அண்ணன் 1983ஆம் ஆண்டில் விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தில் இணைந்து கொண்டதைத் தொடர்ந்து குடும்பப்பாரம் இவனை அழுத்தியதால், ஆரம்பத்தில் வீட்டிலிருந்தவண்ணம் இயக்கவேலைகளில் ஈடுபட்டான். மேஜர் ஜேம்ஸ் பயிற்சிக்காகப் போனதைத் தொடர்ந்துஇ கிண்ணி வடமராட்சியில் இயங்கி வந்த எமது இயக்கச் சவர்க்காரத் தொழிற்சாலையிற் பணியாற்றினான். அங்கு சிறப்பாக செயற்பட்டதால் வன்னிப் பகுதியில் சவர்க்காரத் தொழிற்சாலையினை ஆரம்பிப்பதற்காகச் சிறிது காலம் வன்னியில் நின்றான். அதன்பின்பு கொமாண்டோ பயிற்சியினை முடித்துக்கொண்டு, சிறிதுகாலம் வல்வை இராணுவ முகாமினைச் சுற்றியுள்ள காவலரண்களில் காவல் புரிந்தான். இயக்க வேலைகளில் ஈடுபடும் இயந்திரப் படகுகளைக் கவனிப்பதற்காக வடமராட்சி கிழக்குப் பகுதியில் ‘ஒப்பரேசன் லிபரேசன்’ வரையும் கடமையாற்றினான்.

தீவகத்திற்கு கிண்ணி தளபதி.

தீவகத்திற்கு தளபதியாகக் கிண்ணி பொறுப்பெடுத்தவேளை, நான் அளவெட்டியில் முகாமொன்றில் இருந்தேன். ஆனால், அடிக்கடி கிண்ணியைப் போய்ப்பார்த்துவிட்டு வருவேன். பொறுப்பெடுத்ததலிருந்துஇ ஏதாவது தாக்குதல் செய்ய வேண்டுமென்று கிண்ணி துடித்துக்கொண்டிருந்தான். கிண்ணி வேவுபார்க்க அனுப்பிய போராளிகளை ஒருநாள் இராணுவம் சுட்டுக்கொன்றது. எப்படியும் இதற்குப் பதிலடி கொடுக்கவேண்டுமென்று கிண்ணி ஆவேசமாக அலைந்து திரிந்தான். நான் ஒருமுறை போனபோது,

“ஊர்காவற்துறை வரைபடத்தை ஒழுங்கை ஒழுங்கையாகக் கீறித்தாருங்கள்” என்று கேட்டான்.

“உங்களுக்கில்லாததோ, நாளைக்குக் கொண்டுவாறன்” எனப் பதிலளித்தேன். மறுநாளே தாக்குதல் திட்டம் தயாராகிவிட்டது. பானு அண்ணை தனது குழுவினரை அனுப்பியிருந்ததோடு, தானும் நேரே வந்திருந்தார்.

“கிண்ணி நானும் வாறன்” என்று கூறினேன்.

“ஜேம்ஸ் அண்ணையும் வீரமரணமடைஞ்சிட்டார். நானும் நீங்களுந்தான் மிஞ்சியிருக்கிறம். நான் இறங்கிறேன். நீங்கள் வெளியில் நின்றுகொள்ளுங்கோ” என்றான்.

“இப்படித்தான் முதலும் சொன்னீர்கள்” என்று சொல்லி ஒருமாதிரி கிண்ணியிடமும் பானு அண்ணையிடமும் அனுமதி பெற்றுச் சென்றேன். இராணுவத்தின் ரோந்துப் பிரிவொன்று முகாமை விட்டு முன்னுக்கு ஒரு கிலோ மீற்றர் வரையும் வந்து கிளியர் பண்ணுவார்கள். இது தினமும் அதிகாலையில் நடப்பதால்இ இராணுவம் வரும் பாதைக்கு இரவே நாம் சென்று கிளைமோர்களை ஒழுங்குபடுத்தி வைத்து, இராணுவத்தை வரவேற்கத் தயாரானோம். ஒழுங்கையொன்று கடையொன்றிற்கு எதிராக இரண்டாகப் பிரிந்தது. அக்கடையினுட் கிண்ணியும் நானும் ஏனைய 6 போராளிகளும் இருந்தோம். கடைக்கு முன் பக்கத்தைத் தவிர வேறு வாசல்கள் எதுவுமில்லை. ஒழுங்கை கடைக்கு நேர் செங்குத்தாக வந்து, 3 அடி தூரத்தில் இரண்டாகப் பிரிந்து செல்கிறது. விடியப்போகின்றது. சகல தடயங்களையும் அழித்துவிட்டு, எட்டுப் பேரும் கடைக்குள் இருந்தோம். ஒழுங்கை பிரிந்த பின்னர் இருமருங்கிலும் வேறு குழுக்களும் எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்தன. நாங்கள் இருந்த கடைக்குட் பெரும் இடநெருக்கடி. பழைய தட்டுமுட்டுச் சாமான்களை ஒருவாறு ஓரமாக ஒதுக்கிவிட்டு நெருங்கி இருந்தோம். மேலே நிமிர்ந்து பார்த்தால், பெரிய குளவிக்கூடு ஒன்று எப்போது விழும் என்று பயமுறுத்திக்கொண்டிருந்தது. நூற்றுக்கணக்கான பெரிய குளவிகள் கொட்டுவோம் என்று பயமுறுத்தின.

“அண்ணை இதுகள் விஷக் குளவிகள், நான்கு ஐந்து ஒன்றாகக் கடித்ததென்றால் ஆளை முடித்துப்போடும்” என்று போராளியொருவன் எம்மைப் பயப்படுத்தினான். எல்லோரும் குளவிகளைப் பார்ப்பதும் விடியுதா எனப் பார்ப்பதுமாக இருந்தோம்.

“இப்படித்தான் நெடுங்கேணித் தாக்குதலையும் திட்டமிட்டு அடிச்சனான். இதுகும் சரிவரும்” என்றான் கிண்ணி. எல்லோரும் ஆமியையும் குளவியையும் மாறிமாறிப் பார்த்து பதட்டத்துடன் இருந்ததைக்கண்ட கிண்ணி நெடுங்கேணித் தாக்குதலைப் பற்றி விபரிக்கலானான். “ஒரு கட்டத்தில் எமது போராளிகளில் ஒருவனை நோக்கி எல்.எம்.ஜி. க்காரன் சுட்டுக்கொண்டிருந்தான். அவனை உயிருடன்விட்டால் எல்லோரையும் முடித்துவிடுவான் என்று விளங்கிவிட்டது. இதனால் நான் பாய்ந்தேன்” என்று நிறுத்தினான் கிண்ணி. எல்லோரும் கதைகேட்கும் ஆவலில்

“பிறகு என்ன நடந்தது சொல்லுங்கோ” என்றார்கள்.

“துப்பாக்கியைத் தோளிற் கொளுவிக்கொண்டு, குண்டின் கிளிப்பைக் கழட்டியபடியே கத்திக்கொண்டு எதிரியின் நிலைக்குட் பாய்ந்தேன். அடித்துக்கொண்டிருந்த எல்.எம்.ஜி. இன் பரலில் இறுக்கிப் பிடித்து அதனை என்பக்கம் திரும்பவிடாமல் தடுத்தேன்”

“கை சுட்டிருக்குமே” ஒரு போராளி இடையில் அவசரப்பட்டுப் புகுந்தான்.

“கை கொதிச்சுப்போச்சு. அப்படிச் செய்யாமல் விட்டால் என்னைச் சுட்டுப்போடுவான். அதனால் விடவேயில்லை. சண்டை முடிந்த பின்பு பார்த்தால் கையெல்லாம் கொப்பளம் போட்டிருந்தது” என்றான் கிண்ணி.

“பிறகு….?” ஆவலை அடக்கமுடியாமல் நான் கேட்டேன்.

“எல்லோரும் சீக்கியர். பேரிய தடியன்கள். காலுக்குள் இருந்த இரு சீக்கியர்களும் எல்.எம்.ஜி. வைத்திருந்த சீக்கியனும் நினைத்திருந்தால் என்னைச் சுலபமாக அடித்துவிழுத்தியிருக்கலாம். ஆனால், கிளிப்பைக் கழற்றிய குண்டைக் கண்டும் நான் பலத்த குரலிற் கத்தி வெருட்டியதைக் கண்டும் பயந்து விட்டார்கள்” என்ற கிண்ணி,

“கொஞ்சம் பொறு” என்று சொல்லிக் கதவிடுக்கால் மெல்லப் பார்த்தான்……

“வாறாங்கள்” எல்லோரும் அடங்கினோம். எனது நெஞ்சு துடிக்கிற சத்தம் பலமாகக் கேட்கிறது. சில வினாடிகளின் பின் நான் மெதுவாக எட்டிப்பார்த்த போது, நாங்கள் இருக்கிற இடத்திலிருந்து 5 அடி தள்ளி, ஒழுங்கையால் ஒரு எல்.எம்.ஜி. க்காரன் திரும்பிச்சென்று கொண்டிருந்தான். 6ஆவது வீரன் எம்மைக் கடந்தவுடன் கிண்ணி கிளைமோரை வெடிக்கவைத்தான். வெடித்தவுடன் கிண்ணி பாய்ந்தான். குளவியின் பயத்தாலே நானும் கிண்ணியுடன் சேர்ந்து பாய்ந்தேன். நல்ல வேளை நாங்கள் இருவரும் முதலிற் பாய்ந்தது. வெடித்தவுடன் குளவிக் கூடு பிய்ந்து கொட்டப்பட்டு எங்களுடன் இருந்த ஏனைய அறுவரையும் குளவிகள் கலைத்துக் கலைத்துக் கொட்டின என்று பிறகுதான் எனக்குத் தெரியவந்தது. 5 நிமிடங்களிற் சண்டை முடிவடைந்து விட்டது. கிண்ணி பாய்ந்து சென்று கொல்லப்பட்ட இரு இராணுவத்தினரை இழுத்து வந்தான். ஆயுதங்கள் எம்மாற் கைப்பற்றப்பட்டன. இராணுவத்தினர் நால்வர் கொல்லப்பட்டு 6 பேர் காயமடைந்தனர். இரு ஆயுதங்களும் தொலைத்தொடர்புச் சாதனம் ஒன்றும் கைப்பற்றப்பட்டன.

கிண்ணி சிறப்புப் படையணியின் சிறப்புத் தளபதி.

சில நாட்களாகக் கிண்ணியை எனது முகாம் பக்கம் காணவில்லை. யாழ்ப்பாணத்திற்குள் நின்றால் சுற்றிச்சுற்றி எப்படியும் என்னிடம் வருவான். நிச்சயம் ஏதாவது ஓர் இராணுவ முகாமின் காவலரண்களை மோப்பமிட்டாவாறு இருப்பான் என்பது எனக்குத் தெரியும். வன்னியில் இருந்து வந்த போராளிகள் சிலர் கிண்ணி அங்கு நிற்பதாகக் கூறினர். மிக விரைவிற் தாக்குதல் ஒன்றைப் பத்திரிகையிற் பார்க்கலாம் என்று எதிர்பார்த்தேன். அதேபோல……

“தட்டுவன்கொட்டியில் 35 காவலரண்கள் அழிப்பு, 15 இராணுவம் பலி” என்று ‘புலிகளின் குரல்’ தெரிவித்தது. சில நாட்களின் பின் கிண்ணி எனது முகாமிற்கு வந்தபோது,

“நல்ல அடியொன்று அடிச்சிருக்கிறியள்” என்றேன்.

மெல்ல மறுத்து, “நான் அங்குப் போகவில்லை” என்றான் ஒரு சிரிப்புடன். பிறகு ஒரு மாதிரி,

“நாங்கள் எதிர்பார்த்துப்போனது கூட, ஆனால், அவங்கள் ஓடிட்டாங்கள்” என்றான்.

“போன வருசம் தட்டுவன்னொட்டியில் அடிபட்டனீங்கள் தானே! அந்த இடமோ இம்முறையும்” என்று கேட்டேன்.

“அதுக்குக் கிட்டத்தான்” என்று பதிலளித்தான்.

சென்ற வருடமும் ஆனையிறவுச் சண்டைக்கு முன்பு தட்டுவன்கொட்டியில் அமைந்துள்ள எமது காவலரண்களைக் கைப்பற்றி பரந்தனுக்கு வர இராணுவம் முற்பட்டது. அது முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததொரு சண்டை. அந்த இடத்தில் தடுக்காதுவிட்டால் இராணுவம் பரந்தன் வரையும் வரும் ஆபத்து இருந்தது. அந்தச் சண்டையிற் கிண்ணி தனது முத்திரையைப் பதித்தான். அதிகாலையிலிருந்து இரவுவரை வெட்டவெளியில் இராணுவத்துடன் சமர்புரிந்து, அவர்களுக்கு பலத்த இழப்புக்களை ஏற்படுத்தி, முகாமிற்கு அடித்துக் கலைத்தவன் இவன்.

“எண்டாலும் காரைநகர் அடி மாதிரி வராது” என்றான்.

உண்மையில் அது ஓர் அற்புதமான அடி. காரைநகர்ப் பாலத்தில் தங்களுக்கு அடி வருமென்று இராணுவம் கனவுகூடக் காணவில்லை. கிண்ணி ‘சாள்ஸ் அன்ரனி சிறப்புப் படைப்பிரிவின்’ விசேட தளபதியாகப் பொறுப்பெடுத்த சில வாரங்களிற்குள், அதனைச் செய்து காட்டினான். எந்தத் தாக்குதல் என்றாலும் வேவு நடவடிக்கையில் இறுதிவரை ஈடுபட்டு, தனக்குத் திருப்தி ஏற்பட்ட பின்னரே தாக்குதல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவான். காரைநகரில் நடந்த சுவையான சம்பவம் ஒன்றைக் கிண்ணி கூறினான்.

திடீர் அதிரடித் தாக்குதல் மூலம் இராணுவத்தை உடைத்தெறிந்துவிட்டு எதிரியின் காவலரண்களைக் கைப்பற்றி ஆயுதங்களை எடுத்தபின்இ தனது போராளிகளைத் திருப்பி அனுப்பிக்கொண்டிருந்தான். ஒரு மூலையிற் சாக்கொன்று குவியலாகக் கிடந்தது. போகும் அவசரத்தில் அதனைக் காலால் உதைத்துத் தள்ளினான். உள்ளுக்குள்ளிருந்த ஏதோ பொருளொன்று காலிற்பட்டு காலை வலிக்கச் செய்தது. திறந்து பார்த்தால் அதற்குள் 60எம்.எம். மோட்டாரும் எறிகணைகளும் காணப்பட்டன. (அந்தக் காலகட்டத்தில் 60 எம்.எம். மோட்டார் எமக்கொரு வரப்பிரசாதமான ஆயுதமாக இருக்கக்கூடியளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது).

‘பலவேகய II’ புயல் ஓய்ந்த போர்க்களம்.

ஜூலை மாதம் 10ஆம் திகதி…… தோழன் ஒருவன் பதறியபடியே வந்தான். முகமெல்லாம் இருண்டு, கறுத்து, சோகம் அப்பிக் காணப்பட்டது. என்னிடம் வந்தவன் எதுவும் பேசாது தள்ளாடியபடியே கதிரையில் அமர்ந்து கொண்டான். ஏதாவது கேட்டால் அழுதுவிடுவான்போல இருந்தது.

“என்ன ஒரு மாதிரி இருக்கிறியள்” என, நிலவிய மௌனத்தை உடைத்தவாறே கேட்டேன்.

“கிண்ணியெல்லோ……” மேலே கூறமுடியாது முகத்தை மறுபக்கம் திருப்பிக் கொண்டான். உடனே எனக்கு விளங்கிவிட்டது. சில நிமிட நேரங்களிற்கு என்ன நடந்ததென்று ஜீரணிக்க முடியவில்லை.

“மச்சான், மச்சான் என்று கூப்பிட்டு நெருக்கமாகவும் – அன்பாகவும் பழகிற தளபதி அவன்” என்று சொல்லி, அந்தத் தோழன் கண்கலங்கினான்.

“ஏன் டொக்டர் அன்ரியின் இடத்திற்குக் கொண்டுபோனால் அவனைக் காப்பாற்றியிருக்கலாமே?” ஏதோ ஆற்றாமையினாற் கேட்டேன்.

“இரண்டு நாளைக்கு முதல்தான் சிறுகாயப்பட்டு அன்ரியிடத்துக்குப் போனவன். அடுத்தமுறை உங்கட இடத்துக்கு வரமாட்டன் என்று அன்ரியிடம் சொன்னவனாம்…… சொன்னது போல….!”

நான் காயப்பட்டு வீழ்ந்தபோது ஓடியோடி வந்து என்னைப் பார்த்தவன்; என்னைக் கவனிக்கத் தனது தாயையும் சகோதரனையும் அனுப்பியவன்; நான் யோசிக்ககூடாதென்று வீடியோ விளையாட்டுக் கருவியையும் றேடியோவையும் தந்தவன்; களச்செய்திகளை உடனுக்குடன் வந்து கலகலப்பாகச் சொல்பவன்; இன்று இயக்கச்சிப் போர் முனையில்…… அவன் மௌனமாகிப் போனான்!.

மேஜர் ஜேம்சினைப்பற்றி நான் சிறு குறிப்பு ஒன்றை ‘ஈழநாதத்’தில் எழுதியிருந்தேன். இதனைப் படித்த கிண்ணி எப்படியும் என்னைத் தேடிவருவான் என்பது எனக்குத் தெரியும். எதிர்பார்த்தபடியே அன்று இரவு கிண்ணி வந்தான்.

“எனக்குத் தெரியும், நீங்கள் தான் இதை எழுதியிருப்பியள்” என்றான்.

“உங்களை நம்பித்தான் நான் முன்னுக்குப் போறன்” என்றான்.

“ஏன்” என்று விளங்காதவனாகக் கேட்டேன்.

“நான் செத்தால் நீங்கள் தான் என்னைப்பற்றி எழுதவேணும்” என்றான் குழந்தைத்தனமாக. போராட்ட வாழ்விற் சாவைப்பற்றி போராளிகள் சாதாரணமாகக் கதைப்பார்கள். சொனியும் கிண்ணியும் நானும் இறுதிக் காலகட்டத்தில் நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தோம். அப்போது மூவரும் இருந்து கதைக்கும்போது, சொனிதான் ஒரளவு காலம் உயிருடன் இருப்பான் என நாம் நம்பினோம். இதனால் எங்கள் புகைப்படங்கள் போன்றவற்றைச் சொனியிடம் கொடுத்து வைத்திருந்தோம். முதலில் கிண்ணியும் இரண்டாவதாக நானும் மாவீரர் பட்டியலில் சேருவோம் என்று நம்பியிருந்தோம். ஆனால், நடந்ததோ வேறு. சென்ற வருட சண்டையில் சொனி; இந்தமுறை கிண்ணி; இடைநடுவில் நான்……

“உங்களுக்குத்தானே என்னைப்பற்றித் தெரியும்” என்றான் கிண்ணி. இவ்வளவு விரைவாகக் கிண்ணியைப் பற்றி நான் எழுத வேண்டி வரும் என்று நினைக்கவில்லை.

இப்படி நாங்கள் கதைத்த சில நாட்களின் பின்பு,

“நான் செத்த பிறகு இதை உடைத்துப் பாருங்கோ” என்று, என்னிடம் கடித உறையொன்றைக் கொண்டுவந்து தந்தான். அக்கடித உறை உடைக்காதவாறு ‘சொலோ ரேப்’பால் சுற்றப்பட்டிருந்தது. அதற்கு மேல் பொலத்தீனாற் சீல் பண்ணப்பட்டிருந்தது. தரும்போது அதைப்பற்றி பெரிதாக நான் எதுவும் நினைக்கவில்லை. கிண்ணி வீரமரணமடைந்த பின் அதனை உடைத்தபோது, அதில் ஒரு வரலாறு இருந்தது – இந்திய இராணுவம் இந்த மண்ணைவிட்டு அவசரமாக ஓடியதன் பின்னணிகளுள் ஒன்று இருந்தது. – விடுதலைப் புலிகளின் ஓர்மமும் துணிச்சலும் திட்டமிடும் தந்திரோபாயமும் வெளிப்பட்டது. நெடுங்கேணிப் பாடசாலையில் இந்திய இராணுவத்திற்குக் கொடுத்த அடியைப் பற்றி, கிண்ணி அதில் எழுதியிருந்தான். அவன் ஒரு சிறந்த சண்டைக்காரன் மாத்திரமல்ல, சிறந்த பேனாக்காரன் என்பதையும் நிரூபித்திருந்தான்.

கிண்ணியின் தமையன் முரளி வன்னியிலிருந்து வரும்போதெல்லாம், பல போராளிகளை அழைத்துத் தனது வீட்டிற்கு அறிமுகப்படுத்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தான்.

“நான் வராவிட்டாலும் எங்கட பெடியள் வீட்டுக்கு வருவாங்கள்; அவர்களையும் உன்ர பிள்ளைகளாப் பார்” என்று முரளி தனது தாயாருக்கு அடிக்கடி கூறியிருந்தான். முரளி எப்படிக் கூறியிருந்தானோ அப்படியே கிண்ணியும் தப்பாது கூறியிருந்தான். அந்தத் தாயும் போராளிகளில் தனது பிள்ளை, மாற்றான் பிள்ளை என்று வேறுபாடு பார்ப்பதில்லை. இந்திய இராணுவக் காலகட்டத்தின் போது, ஏராளமான போராளிகளுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்துக் காப்பாற்றிய வீடு அது. உணவும் ஆதரவும் வழங்கிப் பராமரித்த வாசல் அது. இன்று அந்தத் தாயின் பிள்ளைகளிற் கிண்ணியும் – முரளியும் திரும்பிவராத இடத்திற்குப் போய்விட்டார்கள்.

மற்றப் பிள்ளைகள் வருமென்று அந்தத் தாய் காத்திருக்கிறாள்……

“புலிகளின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்”

நினைவுப்பகிர்வு:
வீ. மணிவண்ணன் (காஸ்ரோ)
அனைத்துலகத் தொடர்பகப் பொறுப்பாளர்
தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள்,
தமிழீழம்.

pdf —மேஜர் கிண்ணி Maj Kinni

(மேஜர் கிண்ணி நூலிலிருந்து சில பகுதிகள் இவை…)
நன்றி – நெருப்பாற்று நீச்சலிற் பத்தாண்டுகள் நூல்.

Sri Lanka – A Parallel State? #genocide #Gotabhaya #Tamil #Eelam #TamilGenocide #BoycottLanka #Mullivaikkal #ltte #Traitors #TNAMedia #SriLanka #BlackLivesMatter #lka #SriLanka

Press Release ITJP SL: Sri Lanka – A Parallel State?

Johannesburg: A new infographic reveals how President Gotabaya Rajapaksa is ruling Sri Lanka, as if he is autonomous, through powerful militarised task forces that bypass the usual checks and balances of a democratically elected parliament. These bodies are unelected and report directly to the President requiring the full cooperation of the Sri Lankan civil service and are not subject to the usual scrutiny and oversight of parliament. Not just secretaries but Ministers (currently 162) and ministerial committees will have to serve and obey these unelected bodies and if they don’t will be referred to the President with unspecified consequences to their careers. This is made more worrying because of the forthcoming parliamentary elections in which the President hopes to
gain a two thirds majority to be able to alter the Constitution.

“The Task Forces risk creating a parallel state and potentially give the President, his family and former military comrades unparalleled control over patronage networks and the use of public assets,” said the ITJP’s executive director Yasmin Sooka. “More worrying is that this new schematic for exercising control could survive beyond the next elections, which are anyway expected to return a parliament compliant and subservient to the Rajapaksa family”.

The President is allegedly allocating government funds and operating directly on a Budget on Account5 enabled by the absence of a sitting parliament for more than three months. According to the Sri Lankan state run newspaper and other media, approximately half the funds this quarter have reportedly gone through the Ministry controlled by his brother the Prime Minister, Mahinda Rajapaksa, and ten percent to the Ministry of Defence, headed by Major General Kamal Gunaratne, with no apparent independent oversight.

“The latest developments centralise power and give even more untrammelled authority to the President’s key military allies who already enjoy enormous power through formal appointments,” said the ITJP’s Executive Director Yasmin Sooka. “This is the ‘deep state’ coming into the open,” she added. “It’s a structure of governance reminiscent of the President’s early role as an all powerful district military coordinator during the crushing of the JVP in 1989 in Matale; he appears to be replicating this model of unfettered control over the entire nation”.

Lawyers in Sri Lanka have argued that the establishment of the Task Forces is legally questionable and administratively murky. The task forces have no time limit, while the drafting is sloppy and
ungrammatical. The name itself – task force – is redolent of militarism and the composition of the bodies is overwhelmingly military, male, Sinhala and unelected, save for the bureaucrats who are included, whose only role is to execute the commands of the Task Forces.

Members who are Civil Servants

It is worth noting some of the bureaucrats in the Task Forces were under investigation reportedly for corruption during the last government. – The Secretary to the Presidential Task Force to build a Secure Country, Disciplined, Virtuous and Lawful Society is Senior Assistant Secretary, Ministry of Defence, D.M.S. Dissanayake. The Attorney General’s office considered DMS Dissanayake to be a suspect in one of the cases involving the Avant Garde floating armoury which was established by Gotabaya Rajapaksa when he was secretary of defence10. In 2019, the Attorney General ordered the arrest of DMS Dissanayake who had been working under Gotabaya Rajapaksa in the MOD, but subsequently charges were withdrawn.- The Presidential Task Force in charge of

Economic Revival and Poverty Eradication:

One of the secretaries to this important economic Task Force, D.S. Jayaweera12, was reportedly investigated in 2012 by the Commission to Investigate Allegations of Bribery or Corruption for allegedly submitting a bogus certificate claiming a doctorate from a University in USA. He was then again investigated in 2016 over alleged misappropriation of funds (Rs.5.7 m) while Director
General of the Sri Lanka Tourism Development Authority. Another member, S.B.Divaratna, retired Deputy Secretary to the Treasury, should have been investigated regarding the lack of
sufficient food supplies sent to the Vanni while he was Commissioner General of Essential Services in the last days of the war, resulting in a United Nations report alleging deliberate starvation. He was also a member of the Cabinet Appointed Tender Board for the controversial MIG fighter deal exposed by journalist Lasantha Wickrematunge who was later assassinated in 200916. Ahimsa
Wickrematunge filed a damages case in California against Gotabaya Rajapaksa in 2019 under the Torture Victims Protection Act alleging the former secretary of defence (now President) was
responsible for ordering the killing of her father in 2009. There are two additional members against whom allegations of involvement or knowledge of irregularities have also been levelled
in the Sri Lankan media, which they deny.

– The Presidential Task Force to direct, coordinate and monitor the delivery of continuous services for the sustenance of overall community life, which is now replaced, included:
Secretary to Prime Minister Mahinda Rajapaksa, Gamini Sedara Senarath, whom Sri Lankan media reports said was charged in 2016 under the Penal Code, the Prevention of Money Laundering Act and the Public Property Act18, but then acquitted in August 2019 from charges of misappropriation of state funds.

Another member was Dr. Priyath Bandu Wickrema, Secretary, Ministry of Urban Development, Water Supply and Housing Facilities, whose portfolio falls under the Prime Minister, Mahinda Rajapaksa . Wickrema faced a corruption case in November 2019 after the Bribery Commission alleged that he had unlawfully employed 319 employees for election work around October 20, 2014, and January 7, 2015, while he was serving as the Ports Authority Chairman.

The final outcome of this case remains inconclusive.

It is worth noting that investigations were initiated by the former government into alleged corruption by officials in the first Rajapaksa government (2005-15), some of which investigations are now being themselves investigated by a new Presidentially-appointed Commission looking at alleged political victimisation. In addition, charges were dropped against several suspects just before the presidential elections in November 2019.

Members who are Military

Significant is that military members of President Gotabaya Rajapaksa’s inner circle23 have held multiple positions, in two or even three24 of the Task Forces, as well as holding other powerful government positions. – Retired Major General Kamal Gunaratne is chair of two of the new Presidential Task Forces. He is also secretary of defence and when President Gotabaya Rajapaksa came to power he was assigned 31 key state institutions to his control.

Retired Major General Sumedha Perera is a member of two of the current Task Forces26. He served under Gotabaya Rajapaksa in the Gajaba Regiment in 1989 when the President was District Military Coordinator in Matale at a time when 700 Sinhalese were allegedly reported disappeared in state custody in the District. Lt. General Shavendra Silva, who also served in Matale under
Gotabaya Rajapaksa, sits on two of the Task Forces as well as holding the two most senior military posts in the country. As 58 Division Commander he was a key officer in the 2009 war when
Gotabaya Rajapaksa was the powerful secretary of defence. He is designated for alleged gross violations of human rights by the United States Government.

President Gotabaya Rajapaksa’s key trusted lieutenants are public servants who hold critical positions in the State – with control of the military, the ministry of defence, intelligence, key police departments, customs, ports, prison vocational training. This new structure outside of parliament allows them to exercise power and control over the economy, security, media and all key aspects of life.

Family

In addition, three of the President’s brothers are directly involved in running the country:

– Mahinda Rajapaksa is Prime Minister and Minister of Finance, Economy and Policy Development, Minister of Buddhasasana, Cultural and Religious Affairs, Minister of Urban Development, Water Supply & Housing Facilities and Minister of Community Empowerment and Estate Infrastructure Development .

– Chamal Rajapaksa is state minister of defence, Minister of Mahaweli, Agriculture, Irrigation and Rural Development and Minister of Internal Trade, Food Security and Consumer Welfare.
– Basil Rajapaksa chairs the Economy Task Force. He too was investigated in five cases for alleged corruption under the last government. He is a dual US Sri Lankan citizen, and is not
elected but acts as the President’s Special Envoy. Before the Task Forces were appointed, local news reports said the Rajapaksa brothers were reportedly in control of 145 state institutions
– 88 alone in the hands of Mahinda Rajapaksa37. This is despite Gotabaya Rajapaksa’s manifesto promise that, “All appointments as heads of State institutions, corporations and statutory boards, and appointments to Boards of Directors will be based on merit and leadership abilities”.

Nepotism. patronage and militarisation are the characteristics of the new government in Sri Lanka with power consolidated following the elections.
ends

PDF —https://itjpsl.com/assets/press/7-july-2020-OTJP-press-release-merged-2.pdf

போர்க்குற்றம் சாட்டப்பட்ட படையினர்,மோசமான ஊழல்வாதிகள்,உறவினரைக் கொண்ட கோத்தபாய அரசு ! #இனப்படுகொலை #ஈழம் #தமிழர் #சுத்துமாத்துக்கள் #Tamil #Eelam #TamilGenocide #srilanka #ltte #Traitors #Gotabhaya @TNAmediaoffice

கோத்தபாய தலைமையிலான தற்போதைய அரசாங்கத்தில் முக்கிய பொறுப்புகளை வகிப்போரின் பின்னணிகள் தொடர்பான விபரங்களை உள்ளடக்கியதாக ”உண்மைக்கும் நீதிக்குமான பன்னாட்டுத் திட்டம்” (ITJP) இன்று (07 யூலை 2020)அறிக்கையொன்றை வெளியிட்டுள்ளது.

அவ்வறிக்கையில், அரசாங்க கொள்கையினைக் கட்டுப்படுத்தும் இராணுவ மற்றும் அரசாங்க அதிகாரிகளைக் கொண்ட ஒரு அமைப்பு வெளிச்சத்திற்கு வருகின்றது எனவும் கூறப்பட்டுள்ளது.

குறித்த அறிக்கையின் முழுவருவம் பின்வருமாறு;

இலங்கையில் ஒரு இணையான அரசா?

ஜனநாயக ரீதியாக தெரிவுசெய்யப்பட்ட பாராளுமன்றத்தின் வழமையான கொள்கைகளையும் கடந்து அதிகாரம் மிக்க இராணுவ மயப்படுத்தப்பட்ட செயலணிகள் ஊடாக தன்னாட்சி அதிகாரம் உடையவர் போல் இலங்கையின் ஜனாதிபதி இலங்கையை எவ்வாறு ஆட்சி செய்துகொண்டுள்ளார் என்பதனை ஒரு புதிய விளக்கப்படம் ஒன்று வெளிப்படுத்துகின்றது.

இந்த அமைப்புக்கள் சரியான முறையில் மக்காளால் தெரிவு செய்யப்படாதவை அத்துடன் சிவில் சேவையின் முழு ஒத்துழைப்பு தேவைப்படும் ஜனாதிபதியின் நேரடியாக பொறுப்பில் உள்ளதுடன் அவை பாராளுமன்றத்தின் வழமையான ஆய்வுக்கும் மேற்பார்வைக்கும் உட்படுவதில்லை.

செயலாளர்கள் மாத்திரமின்றி அமைச்சர்கள் ( தற்போது 16 ) மற்றும் அமைச்சரவைக் குழுக்கள் இந்த தெரிவு செய்யப்படாத அமைப்புக்களுக்கு கீழ்ப்படிந்து பணியாற்ற வேண்டியிருக்கும் அத்துடன் அவை அவ்வாறு செய்யாவிட்டால் தமது தொழில்களுக்கு குறிப்பிட்டுச் சொல்லமுடியாத பின்விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் விதமாக ஜனாதிபதிக்கு அவை பற்றி அறிவிக்கப்படும்.

அரசியல் யாப்பில் திருத்தம் செய்யக்கூடியதாக மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை ஜனாதிபதி பெற்றுக்கொள்வார் என நம்பப்படும் எதிர்வரும் பாராளுமன்ற தேர்தல்கள் காரணமாக இது மேலும் கவலையடையச் செய்கின்றது.

” இந்த செயலணிகள் ஒரு சமாந்தர அரசினை உருவாக்கும் ஆபத்தைக் கொண்டுள்ளதுடன் பெரும்பாலும் ஜனாதிபதி,அவருடைய குடும்பம் மற்றும் முன்னாள் இராணுவச் சகபாடிகளுக்கு ஆதரவு வலையமைப்புக்கள் மற்றும் பொதுச் சொத்துக்களைப் பாவிப்பதற்கான இணையற்ற அதிகாரத்தை வழங்குகின்றது” என ITJP இன் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் ஜஸ்மின் சூக்கா தெரிவித்தார்.

அதிகாரத்தை மேற்கொள்வதற்கான இந்தப் புதிய திட்டமுறையானது அடுத்துவரும் தேர்தல்களுக்கு பின்னரும் தப்பிப்பிழைத்து இருக்கும் என்பது மேலும் கவலைக்குரியது,இந்த தேர்தல்கள் எவ்வாறாயினும் பாராளுமன்றத்திற்கு இணங்கிப் போவதாகவும் மற்றும் ராஜபக்ச குடும்பத்திற்கு ஆதரவானதாகவும் இருக்கும் எனவும் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது.”

ஜனாதிபதி அவர்கள் அரசாங்க நிதியை ஒதுக்கி மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாக பாராளுமன்ற அமர்வு இல்லாமல் வழங்கப்பட்ட ஒரு வரவுசெலவுத்திட்ட கணக்கில் நேரடியாகஇயங்குவதாக கூறப்படுகின்றது.

இலங்கை அரசால் நடாத்தப்படும் செய்தித்தாள் மற்றும் ஏனைய ஊடகங்களின் படி எந்த வித வெளிப்படையான மேற்பார்வையுமின்றி கிட்டத்தட்ட காலாண்டு நிதியின் அரைவாசி அவரது சகோதரனான பிரதமர் மகிந்த ராஜபக்சவின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்த அமைச்சு ஊடாகவும் ,10 சதவீதமானவை மேஜர் ஜெனரல் கமால் குணரட்ணவின் தலைமையின் கீழ் உள்ள பாதுகாப்பு அமைச்சிற்கும் சென்றிருப்பதாகச் சொல்லப்படுகின்றது.

“அண்மைய மாற்றங்கள் அதிகாரத்தை ஒன்றுகுவிப்பதுடன் உத்தியோகபூர்வமான நியமனங்கள் மூலம் ஏற்கனவே அதிகளவான அதிகாரத்தை அனுபவித்துவரும் ஜனாதிபதியின் முக்கிய இராணுவ நண்பர்களுக்கும் மேலும் தடையற்ற அதிகாரத்தை வழங்குகின்றது” என ITJP இன் நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர் ஜஸ்மின் சூக்கா தெரிவித்தார்.

அரசாங்க கொள்கையினைக் கட்டுப்படுத்தும் இராணுவ மற்றும் அரசாங்க அதிகாரிகளைக் கொண்ட ஒரு அமைப்பு வெளிச்சத்திற்கு வருகின்றது என அவர் மேலும் தெரிவித்தார். 1989 இல் மாத்தளையில் ஜேவிபி இனை நசுக்கிய காலப்பகுதியில் எல்லா அதிகாரங்களையும் கொண்ட மாவட்ட இராணுவ இணைப்பாளராக இருந்த ஜனாதிபதியின் முன்னைய பணியை நினைவு படுத்துவதாக இந்த ஆட்சிக்கட்டமைப்பு உள்ளது. முழு நாட்டின் மீதும் தங்குதடையின்றி கட்டுப்பாட்டைக் கொண்ட இந்த மாதிரியை அவர் உருவாக்கிக் கொண்டிருப்பது போல் தெரிகின்றது”.

செயலணிகளின் உருவாக்கமானது சட்ட ரீதியாக கேள்வி எழுப்பக்கூடியதாகவும் நிர்வாக ரீதியாக இருண்டதாகவும் உள்ளது என இலங்கையிலுள்ள வழக்கறிஞர்கள் கூறியுள்ளனர். இந்த செயலணிகளுக்கு கால எல்லை என்பது இல்லை, அதேவேளையில் செயலணிக்கான வரைவானது ஒழுங்கற்றதாகவும் இலக்கணமற்றதாகவும் காணப்படுகின்றது.

செயலணி என்ற அதன் பெயரே இராணுவமயமாக்கலை நினைவூட்டுவதாக உள்ளதுடன் அதில் உள்ளடக்கப்பட்ட அமைப்புக்களில் பெரும்பான்மையாக இராணுவம் ,ஆண்,சிங்களம் மற்றும் தேர்தல்கள் மூலம் செய்யப் படாதவர்களையும் உள்ளடக்குவதுடன் இதில் உள்ளடக்கப்பட்டவர்களுக்காகவே இந்தப் பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளது,அத்துடன் செயலணிகளின் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவது மட்டுமே அவர்களின் பணியாகும்.

சிவில் சேவையாளர்களாகவுள்ள உறுப்பினர்கள்

இந்த செயலணிகளிலுள்ள அதிகாரிகளில் சிலர் முன்னைய அரசாங்கத்தின் காலப்பகுதியில் ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்காக விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்டவர்கள் என்பதை குறிப்பிடுதல் பொருத்தமானதாக இருக்கும்.

பாதுகாப்பான ஒரு நாட்டையும், கட்டுப்பாடு , நல்லொழுக்கம் மற்றும் சட்டபூர்வமான சமூகத்தையும் கட்டியெழுப்புவதற்கான ஜனாதிபதி செயலணியின் செயலாளர் DMS திசநாயக்கா பாதுகாப்பமைச்சின் மூத்த உதவிச் செயலாளர் ஆவார். சட்டமா அதிபர் அலுவலகம் DMS திசாநாயக்காவை கோத்தபாய ராஜபக்ச பாதுகாப்புச் செயலாளராக இருந்த போது அவரால் உருவாக்கப்பட்ட அவன்ட் காட் மிதக்கும் ஆயுதக்களஞ்சியம் தொடர்பான வழக்குகளில் ஒன்றில் சந்தேக நபராக இருப்பதாக கருதியது.

பாதுகாப்பமைச்சில் கோத்தபாய ராஜபக்சவிற்கு கீழ் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த DMS திசாநாயக்காவை கைதுசெய்யுமாறு 2019 இல் சட்மா அதிபர் கட்டளையிட்டார், ஆனால் அதைத் தொடர்ந்து இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்கள் பின்வாங்கப்பட்டன .

ஜனாதிபதி செயலணியானது பொருளாதார மறுமலர்ச்சிக்கும் வறுமை ஒழிப்பிற்கும் பொறுப்பானதாகும்:

இந்த முக்கிய பொருளாதார செயலணியிலுள்ள செயலாளர்களில் ஒருவரான DS ஜெயவீர அமெரிக்காவில் உள்ள பல்கலைக்கழகம் ஒன்றில் இருந்து கலாநிதிப்பட்டம் பெற்றதாக கூறி ஒரு போலிச் சான்றிதழை சமர்ப்பித்தமைக்காக இலஞ்சம் அல்லது ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்களை விசாரிப்பதற்கான ஆணைக்குழுவினால் 2012 இல் விசாரிக்கப்பட்டதாக அறிவிக்கப்படுகின்றது.

இலங்கையின் சுற்றுலாத்துறை அபிவிருத்தி அதிகார சபையின் தலைமைப் பணிப்பாளராக இருந்த போது நிதிமுறைகேடு ( 5.7 மில்லியன் ரூபா) பற்றிய குற்றச்சாட்டுக் குறித்து 2016 இல் அவர் மீண்டும் விசாரணை செய்யப்பட்டார்.

இன்னுமொரு உறுப்பினரான திறைசேரியின் ஓய்வுபெற்ற பிரதிச் செயலாளரான S.B.திவாரத்ன யுத்தம் இடம்பெற்ற இடம்பெற்ற இறுதி நாட்களில் அத்தியாவசிய சேவைகள் ஆணையாளராக இருந்த போது வன்னிக்கு போதியளவு உணவுப் பொருட்களை அனுப்பாமை தொடர்பில் விசாரணை செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும். இவ்வாறு உணவு அனுப்பபடாமை குறித்து ஐக்கிய நாடுகளின் அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டதுடன் வேண்டுமென்று பட்டினி போடுதல் இடம்பெற்றதாகவும் குற்றஞ்சாட்டியது.

2009 இல் படுகொலை செய்யப்பட்ட பத்திரிகையாளரான லசந்த விக்கிரமதுங்காவினால் வெளிக்கொண்டுவரப்பட்ட சர்ச்சைக்குரிய மிக் யுத்த விமானக் கொள்வனவுக்காக அமைச்சரவையினால் நியமிக்கப்பட்ட ஏலவிற்பனை சபையில் ஒரு உறுப்பினராக இருந்தார்.

முன்னாள் பாதுகாப்பு செயலாளர் ( தற்போதைய ஜனாதிபதி) 2009 இல் தன்னுடைய தகப்பனாரைக் கொலை செய்வதற்கு கட்டளை வழங்கியமைக்கு பொறுப்பாக இருந்தார் என குற்றஞ்சாட்டி சித்திரவதையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களை பாதுகாக்கும் சட்டத்தின் கீழ் அகிம்சா விக்கிரமதுங்க 2019 இல் கோத்தபாய ராஜபக்சவிற்கு எதிராக கலிபோனியாவில் சேததிற்கான இழப்பீட்டு வழக்கினை பதிவு செய்தார்.

முறைகேடுகளைப் பற்றி அறிந்திருந்தமை அல்லது சம்பந்தப்பட்டிருந்தமை குறித்து இலங்கை ஊடகங்களில் குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்ட இரண்டு மேலதிக உறுப்பினர்கள் இருக்கின்றார்கள், அந்தக் குற்றச்சாட்டுக்களை அவர்கள் மறுக்கின்றனர்.

– ஒட்டு மொத்த சமூக வாழ்க்கையின் வாழ்வாதாரத்திற்கான தொடர்ச்சியான சேவைகளை வழங்குவதை வழிநடத்தும், ஒருங்கிணைக்கும் மற்றும் கண்காணிக்கும் ஜனாதிபதி செயலணி பின்வருவனவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது, இது தற்போது மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளது:

பிரதமர் மகிந்த ராஜபக்சவின் செயலாளரான காமினி செடர சனரத் 2016 இல் பணமோசடி தடுப்புச்சட்டம் மற்றும் பொதுச் சொத்துச் சட்ட தண்டனைச் சட்டத்தின் கீழ் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டதாக இலங்கை ஊடகங்கள் தெரிவித்தன, ஆனால் பின்னர் ஆகஸ்ட் 2019 இல் அரச நிதி முறைகேடு குற்றச்சாட்டுக்களில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டார்.

இன்னுமொரு உறுப்பினரான டாக்டர் பிறியத் பண்டு விக்கிரம, உள்ளூர் அபிவிருத்தி , நீர் விநியோகம் மற்றும் வீட்டு வசதிகளுக்கான செயலாளர் ,இவரது அமைச்சுப் பதவி பிரதமர் மகிந்த ராஜபக்சவின் கீழ் வருகின்றது. துறைமுகங்கள் அதிகார சபையின் தலைவராகப் பணியாற்றிய வேளையில் விக்கிரம 20 ஒக்டோபர் 2014 மற்றும் 7 ஜனவரி 2015 இலும் தேர்தல் வேலைகளுக்காக 319 பணியாளர்களை சட்டத்திற்குப் புறம்பானமுறையில் வேலைவாய்ப்பு வழங்கியிருந்தார் என இலஞ்ச ஊழல் ஆணைக்குழுவினால்க் குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட பின்னர் நவம்பர் 2019 இல் ஒரு ஊழல் வழக்கினை எதிர்கொண்டார். இந்த வழக்கினது இறுதி முடிவு இன்னமும் முடிவில்லாமல் உள்ளது.

முதல் ராஜபக்ச அரசாங்கத்தில் (2005 – 15) இருந்த அதிகாரிகளால் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக சொல்லப்பட்ட ஊழல் பற்றி முன்னைய அரசாங்கத்தினால் விசாரணைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டது, இந்த விசாரணைகளில் சிலவற்றை அரசியல் ரீதியான பலியாக்கல் ; பற்றி ஆராயும் புதிய ஜனாதிபதியால் நியமிக்கப்பட்ட ஆணைக்குழுவினால் விசாரணை செய்யப்பட்டு வருகின்றது என்பதை குறிப்பிடுதல் பொருத்தமானதாக இருக்கும். இதனைவிட, நவம்பர் 2019 ஜனாதிபதி தேர்தல்களுக்கு சற்றுமுன்னர் பல சந்தேக நபர்களுக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுக்கள் கைவிடப்பட்டன.

இராணுவமாக உள்ள உறுப்பினர்கள்

ஜனாதிபதி ராஜபக்சவின் உள்வட்டத்திலுள்ள இராணுவ உறுப்பினர்கள் அரசாங்கத்தில் அதிகாரம் மிக்க பதவிகளை வகிக்கின்ற அதேவேளையில் இந்தச் செயலணிகளிலும் இரண்டு அல்லது மூன்று என்று கூட பல பதவிகளை வகிப்பது முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும்.

– ஓய்வுபெற்ற மேஜர் ஜெனரலான கமால் குணரட்ண இரண்டு புதிய ஜனாதிபதி செயலணியின் தலைவராக உள்ளார். அவர் பாதுகாப்புச் செயலாளராகவும் உள்ளார். அத்துடன் ஜனாதிபதி கோத்தபாய ராஜபக்ச பதவிக்கு வந்த போது 31 முக்கிய அரச நிறுவனங்கள் அவருடைய கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வழங்கப்பட்டது.

– ஓய்வுபெற்ற மேஜர் ஜெனரல் சுமத பெரேரா தற்போதைய செயலணிகளில் ; இரண்டில் உறுப்பினராக உள்ளார். அவர் 1989 இல் கோத்தபாய ராஜபக்சவின் கீழ் கஜபாகு படைப்பிரிவில் கடமையாற்றினார் அப்போது ஜனாதிபதி அவர்கள் மாத்தளை மாவட்டத்திற்கான மாவட்ட இராணுவ இணைப்பாளராக இருந்தவேளையில் அந்த மாவட்டத்தில் 700 சிங்களவர்கள் அரச பாதுகாப்பில் இருந்து காணாமற்போனதாக அறிவிக்கப்பட்டது.

– கோத்தபாய ராஜபக்சவிற்கு கீழ் மாத்தளையில் சேவையாற்றிய லெப்டினன் ஜெனரல் சவேந்திர சில்வா செயலணிகளில் இரண்டில் உள்ளார், அத்துடன் நாட்டில் இரண்டு மிக மூத்த இராணுவப் பதவிகளையும் வகிக்கின்றார். கோத்தபாய அதிகாரமிக்க பாதுகாப்புச் செயலாளராக இருந்த போது 58 ஆவது படையணியின் தளபதியாக அவர் 2009 போரில் ஒரு முக்கிய அதிகாரியாக இருந்தார். அமெரிக்க அரசாங்கத்தால் அவர் பாரிய மனித உரிமைகள் மீறல்கள் குற்றச்சாட்டுக்களுக்காக கண்டிக்கப்பட்டார்.

இராணுவத்தின் கட்டுப்பாடு, பாதுகாப்பமைச்சு , புலனாய்வு , முக்கிய பொலிஸ் திணைக்களங்கள் ,சுங்கம் , துறைமுகங்கள்; சிறை தொழிற்பயிற்சி என்பவற்றுடன் அரசாங்கத்தின் முக்கிய பதவிகளிலுள்ள சிவில் சேவையாளர்களும் ஜனாதிபதி கோத்தபாய ராஜபக்சவின் முக்கிய நம்பிக்கைக்குரிய அதிகாரிகளாக உள்ளார்கள்.

பாராளுமன்றத்திற்கு வெளியேயுள்ள இந்தப் புதிய கட்டமைப்பானது பொருளாதாரம்,பாதுகாப்பு, ஊடகம் மற்றும் வாழ்வின் எல்லா அம்சங்களிலும் அதிகாரத்தையும் கட்டுப்பாட்டையும் பிரயோகிக்க அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்குகின்றது.

குடும்பம்

இதனைவிட,ஜனாதிபதியின் மூன்று சகோதரர்கள் நாட்டை கொண்டு நடத்துவதில் நேரடியாக சம்பந்தப்பட்டுள்ளார்கள்:

– மகிந்த ராஜபக்ச பிரதமர் மற்றும் நிதி, பொருளாதாரம் மற்றும் கொள்கை அபிவிருத்தி அமைச்சராகவும் ,புத்தசாசன , கலாச்சார மற்றும் சமய விவகார அமைச்சராகவும், நகர அபிவிருத்தி ,நீர் விநியோகம் மற்றும் வீட்டு வசதிகள் அமைச்சராகவும், மற்றும் சமுதாய அதிகார மற்றும் தோட்ட உட்கட்டுமான அபிவிருத்தி அமைச்சராகவும் உள்ளார்.

– சமால் ராஜபக்ச பாதுகாப்பமைச்சராகவும், மகாவலி, விவசாய நீர்ப்பாசன மற்றும் கிராமிய அபிவிருத்தி அமைச்சர்,உள்ளக வியாபார , உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் நுகர்வோர் அமைச்சராக உள்ளார்.

– பசில் ராஜபக்ச பொருளாதார செயலணியை தலைமைதாங்குகின்றார். கடந்த அரசாங்கத்தின் கீழ் ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்களுக்காக ஐந்து வழக்குகளில் அவர் விசாரணை செய்யப்பட்டார். அவர் அமெரிக்க இலங்கை என இரட்டை குடியுரிமையைக் கொண்டவர்,அவர் தேர்தலில் தெரிவு செய்யப்படவில்லை ஆனால் ஜனாதிபதியின் விசேட தூதுவராகச் செயற்படுகின்றார்.

செயலணிகள் நியமிக்கப்பட முன்னர் , ராஜபக்ச சகோதரர்கள் 145 அரச நிறுவனங்களை தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்ததாக அதிலும் 88 மாத்திரம் மகிந்த ராஜபக்சவின் கைகளில் உள்ளன என உள்ளூர் செய்தி அறிக்கைகள் தெரிவித்தன. கோத்தபாய ராஜபக்சவின் தேர்தல் விஞ்ஞாபனமானது “ அரச நிறுவனங்களின், கூட்டுத்தாபனங்களின் மற்றும் சட்ட அமைப்புக்களின் தலைவர்களின் அனைத்து நியமனங்களும் மற்றும் பணிப்பாளர்கள் சபையின் நியமனங்களும் தகுதி மற்றும் தலைமைத்துவ திறமைகளை அடிப்படையாக கொண்டதாக இருக்கும்” என உறுதியளிக்கிறது.

உறவினர் ஆதரவுக் கொள்கை , ஆதரவு மற்றும் இராணுவமயமாக்கல் என்பன தேர்தல்களைத் தொடர்ந்து அதிகாரம் பலப்படுத்தப்பட்ட இலங்கையில் புதிய அரசாங்கத்தின் குணாம்சங்களாக உள்ளன.

முற்றும்

ஜனாதிபதி செயலணிகளின் பட்டியல்

1. வறுமை ஒழிப்பு மற்றும் வாழ்வாதார அபிவிருத்திக்கான செயலணி
2. முழுமையான சமுதாய வாழ்க்கைக்கான ஆதரவுக்காக தொடர்ச்சியான சேவைகள் வழங்கப்படுவதை வழிநடத்துதல்ää ஒருங்கிணைத்தல் மற்றும் கண்காணிப்தற்கான ஜனாதிபதி ஆணைக்குழு
3. 1 மற்றும் 2 மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளது: பொருளாதார மறுமலர்ச்சி மற்றும் வறுமை ஒழிப்பிற்கான ஜனாதிபதி ஆணைக்குழு
4. முப்படையைச் சேர்ந்த உறுப்பினர்கள் மத்தியில் கொரணா வைரஸ் தொற்றினைத் தடுப்பதற்கு எல்லா ஆயுதப்படைகளும் எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் பற்றி ஆய்வு செய்தல் மற்றும் அறிவுறுத்தல்கள் வழங்குவதற்கான ஜனாதிபதி ஆணைக்குழு.
5. இலங்கையின் கல்வி விவகாரங்களுக்கான செயலணி
6. பாதுகாப்பான நாட்டையும் கட்டுப்பாடான ஒழுக்கமான மற்றும் சட்ட ரீதியான சமூகத்தை கட்டியெழுப்புவதற்கான ஜனாதிபதி செயலணி
7. கிழக்கு மாகாணத்திலுள்ள தொல்பொருள் பாரம்பரிய முகாமைத்துவத்திற்கான ஜனாதிபதி செயலணி
8. பலநோக்கு அபிவிருத்தி செயலணி ( இது ஒரு ஜனாதிபதி செயலணி இல்லை ஆனால் ஜனாதிபதியால் உருவாக்கப்பட்டது)

இலக்கு

PDF தமிழ் வடிவம்

https://itjpsl.com/

கடந்த பத்தாண்டுகளில் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி- தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ! #இனப்படுகொலை #ஈழம் #தமிழர் #சுத்துமாத்துக்கள் #Tamil #Eelam #TamilGenocide #srilanka #ltte #Traitors #Gotabhaya #tnpf @TNAmediaoffice

தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் பலம் என்பது அதன் கட்சித் தலைவராகிய கஜேந்திரகுமார். அவர் அரசியலுக்கு வந்து தான் காசு திரட்ட வேண்டும் என்ற தேவை இல்லை. நிதி ரீதியான அவரது நேர்மையை யாரும் சந்தேகிப்பது இல்லை. கொள்கை ரீதியாகவும் அவரிடம் உறுதிப்பாடு இருக்கின்றது.

பிரச்சினை என்னவென்று சொன்னால் அவர் தனது கொள்கைகளை மக்கள் மயப்படுத்தும் உத்திகளைப் பொறுத்தவரைக்கும் இன்னும் வெற்றி பெறாதவராக காணப்படுகின்றார். தங்கள் கொள்கைகளை மக்கள் மயப்படுத்த முடியவில்லை.

தூய தங்கத்தை வைத்துக் கொண்டு நகை செய்ய முடியாது. செம்பைக் கலந்தால் தான் நகை வரும். எவ்வளவு வீதம் செம்பைக் கலக்கப் போகின்றோம் என்பது அந்த அரசியல் கள யதார்த்தத்தை பொறுத்த விடயம். நாங்கள் தூய கொள்கைகளோடு இருந்து ஒன்றும் ஆகப்போவதில்லை.

கொள்கைகள் எதற்கு மக்களுக்கு… மக்களுக்கு வெற்றி பெறுவதற்காகத் தானே கொள்கைகள். அந்தக் கொள்கைகளை மக்கள் மயப்படுத்த முடியவில்லை என்றால் அந்தக் கொள்கைகளின் பொருள் என்ன? நடைமுறைக்குப் போகாத தூய கொள்கைகளுக்கு என்ன பொருள்?

இன்று அந்தக் கட்சியில் இரண்டாம் நிலைத் தலைவர்களும் வந்து விட்டார்கள். அவர்கள் இப்போது மூன்றாம் நிலைத் தலைவர்களையும் கட்டி எழுப்புகின்றார்கள். அந்தக் கட்சி ஒரு கட்டுக் கோப்பாக வருகிறது.

ஆனால் அவர்களால் சிறுதிரள் அரசியலைத் தான் நடத்த முடிகிறதே ஒழிய பெருந்திரள் அரசியலுக்கு போக முடியாமல் இருக்கின்றார்கள். தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணி கோட்பாட்டு ரீதியாகத் தான் கதைக்கிறது. கோட்பாடுகள் மக்களுக்கு விளங்குவதில்லை. கோட்பாட்டு ரீதியாக ஒரு கட்டத்துக்கு மேல் மக்களுடன் உரையாட முடியாது. மக்களுக்கு எளிமையான கோஷங்கள், எளிமையான குற்றச்சாட்டுக்கள் தான் விளங்கும்.

நீங்கள் எவ்வளவுக்கு உங்கள் இலட்சியங்களில் பிடிப்பாக இருந்து கொண்டு இந்த உத்திகளில் சுதாகரிக்கப் போகிறீர்கள் என்பதில் தான் உங்கள் வெற்றி தங்கியுள்ளது.

நீங்கள் இதயத்தில் புறாக்களாக இருந்து கொண்டு செயலில் பாம்புகளை போல் தந்திரமாக இருக்க வேண்டும். தேர்தல் மைய அரசியல் இது தான். எனவே செயலில் பாம்புகளைப் போல் தந்திரமாக இருந்தால் தான் நாங்கள் மக்களாணையைப் பெறலாம். மக்களாணையை பெறவில்லை என்றால் சிறுதிரள் அரசியல் நடாத்திப் பயனில்லை. எங்களுக்குத் தேவை பெருந்திரள் அரசியல். ஏனெனில் நாங்கள் இனப்படுகொலைக்கு எதிரான நீதியைப் பெறவேண்டிய மக்கள். கொள்கையை சிறு திரளாக வைத்துக் கொண்டிருப்பதே ஒரு தோல்வி தான்.

அரசியல் ஆய்வாளர் நிலாந்தன் இவ்வாறு கருத்து தெரிவித்தார்.

—–
நாங்கள் இனவாதிகள் அல்லர், தேசப்பற்றாளர்கள்

சிங்கள மக்கள் வந்து இங்கு வாழ்வதில் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. ஒரு இனவாதிகளாக நாங்கள் இல்லை. நாங்கள் இனப் பற்றாளர்கள். எங்களுடைய மண்ணை அபகரிப்பதனை தான் நாங்கள் வெறுக்கிறோம். அதற்கெதிராகத் தான் நாங்கள் போராடுகின்றோம். இங்கு எத்தனையோ ஆயிரம் பேர் நிலங்கள் இல்லாமல் இருக்கின்றார்கள் அவர்களுக்கு இந்த நிலங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்படாமல் அரசின் அனுசரணையில் எங்களுடைய நிலங்கள் அபகரிக்கப்பட்டு சிங்கள மக்கள் குடியேற்றப்படுவதனைத் தான் நாங்கள் எதிர்க்கின்றோம். என நிமிர்வுக்கு வழங்கிய நேர்காணலில் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் அமைப்பாளர் விஸ்வலிங்கம் மணிவண்ணன் தெரிவித்துள்ளார்.
அவர் மேலும் தெரிவித்த விடயங்கள் வருமாறு,

மணலாறு பகுதியில் தமிழ் மக்கள் விரட்டி அடிக்கப்பட்டு சிங்கள மக்கள் குடியேற்றப்பட்டார்கள். இதனைத் தான் நாங்கள் எதிர்க்கின்றோம். அப்படியான குடியேற்றத் திட்டங்களை நாங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டோம். அரசாங்கம் சிங்கள மக்களை துரத்திவிட்டு தமிழ்மக்களை கொழும்பில் குடியேற்றவில்லை. தமிழ் மக்களுக்கு நிலங்களைக் கொண்டு போய் சிங்கள பகுதிகளில் கொடுக்கவில்லை. கொழும்பில் இருக்கும் தமிழ் மக்கள் தங்கள் சொந்த உழைப்பில் பணத்தை செலுத்தி நிலங்களை வீடுகளை வாங்கி இருக்கின்றார்கள். இங்கிருக்கின்ற மக்களுக்கு இங்கிருக்கின்ற நிலங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதன் நோக்கம் முழு இலங்கையையும் பௌத்த சிங்கள மயப்படுத்துவது. தமிழர் தாயகம் என்று சொல்லி ஒன்றும் இருக்கக் கூடாது. எல்லா இடமும் சிங்கள மக்களை கொண்டு வந்து அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக கலந்து விட்டு அவர்கள் பின் ஊதிப் பெருப்பிப்பார்கள். அப்போது தமிழினம் காணாமல் போகும். எப்படி நீர்கொழும்பில் தமிழ் மக்கள் இல்லாமல் போனார்களோ அந்த நிலைமை இங்கும் வரும்.

கிழக்கு மாகாணத்தின் 1900 ஆண்டு குடிசன மதிப்பீட்டு புள்ளிவிபரங்களை எடுத்துப் பார்த்தால் சிங்கள மக்களின் எண்ணிக்கை மிக மிக சொற்பம். இன்று அம்பாறையில் தமிழ் மக்கள் வீதம் 20 ஆக சுருங்கி விட்டது. தமிழ் மக்கள் கணிசமாக இருந்த திருகோணமலையில் இன்று 37 வீதம் தான் தமிழ் மக்கள். இந்நிலைமை முல்லைத்தீவுக்கும், யாழ்ப்பாணத்துக்கும் வர நீண்டகாலமெடுக்காது. தமிழர் தாயகம் என்ற ஒன்று இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே அவர்கள் செயற்படுகின்றார்கள்.

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் கடந்த பத்தாண்டுகளில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எங்கே தவறிழைத்தது?

அரசியல் ஆய்வாளர் நிலாந்தன் தெரிவித்த கருத்துக்கள் வருமாறு,

தமிழ் மக்களின் கனவுகளை நோக்கி யதார்த்தத்தை வளைப்பதற்கு தவறிய தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் முதலில் தங்களை புலிநீக்கம் செய்தார்கள். அதன் விளைவாகத் தான் கஜேந்திரகுமார், பத்மினி போன்றவர்கள் வெளியேற வேண்டி வந்தது. அதற்குப் பிறகு அவர்கள் தங்களை தேசிய நீக்கம் செய்யத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் கிட்டத்தட்ட ஆயுதப் போராட்டத்துக்கும் தங்களுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை போலவும் தாங்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தோடு முழுதளவு உடன்படவில்லை போலவும் காட்டிக் கொள்ளும் விதத்தில் ஆயுதப் போராட்டத்தின் பின்னடியாக வந்த இயக்கங்களை எல்லாம் மெல்ல மெல்ல கழட்டத் தொடங்கினார்கள். இப்போது ரெலோவும், புளொட்டும் ஒட்டிக் கொண்டுள்ளன.

இன்று தமிழரசுக் கட்சி தான் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு. தமிழரசுக் கட்சி தான் ஒரு மிதவாத பாரம்பரியத்தில் இருந்து வந்த கட்சி என்றும் தன்னை ஒரு தூய மிதவாத கட்சி என்றும் காட்ட முற்படுகிறது. அது பிழை.

இவர்கள் தான் ஆயுதப் போராட்டத்தை ஊக்குவித்தவர்கள். இவர்கள் தான் வாய்களால் வன்முறைகளை தூண்டிய ஆட்கள். இரத்தத் திலகம் இது என்று கேட்கும் போதே வன்முறையை தூண்டி விட்டார்கள்.

இவர்கள் தான் அன்று இயக்கங்கள் எல்லாம் உருவாக காரணமான அரசியலை முன்னெடுத்த ஆட்கள். ஆயுதப் போராட்டத்துக்கும் தங்களுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என சொல்ல முடியாது. ஆயுதப் போராட்டத்தின் விளைவாக கிடைத்தது தான் மாகாணசபை. அது போதாமல் இருக்கலாம்.

அதை அனுபவித்துக் கொண்டு ஆயுதப் போராட்டத்தோடு சம்பந்தப்பட்டவர்களோடு தாங்கள் தொடர்பில்லை என்ற மாதிரி காட்டிக் கொள்ள முடியாது.

——–
வடமாகாணசபையில் தமிழினப்படுகொலை தீர்மானத்தை நிறைவேற்றுவதில் எதிர்கொண்ட சவால்கள் !

ஈழத்தில் நடந்தது தமிழினப்படுகொலை தான் என்று நிரூபிப்பதற்கு ஆதாரங்கள் போதவில்லை இப்படிக் கூறப்படும் சூழலில், அதை மறுதலித்து நடந்தது இனப்படுகொலை தான் என்று நிரூபிப்பதற்கு ஒரு மக்கள் பிரதிநிதியாக சிவாஜிலிங்கம் செய்தது என்ன? என்கிற கேள்வியை அவரிடமே முன்வைத்தோம்.

ஒரு இலட்சத்துக்கு மேற்பட்ட எம் மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். நடைபெற்றது இனப்படுகொலை என்பதனை முதலிலே சொல்ல வேண்டும். இன்றைக்கும் நிலங்கள் ஆக்கிரமிக்கப்படுகின்றன. வளங்கள் சூறையாடப்படுகின்றன.

இனப்படுகொலை பல்வேறு வகைகளில் தொடர்ந்து கொண்டுதானிருக்கிறது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பில் உள்ளவர்கள் இனப்படுகொலைக்கு ஆதாரம் இல்லை என்கிறார்கள்.

வடக்கு மாகாண சபையில் இனப்படுகொலை தீர்மானத்தை கொண்டுவர நான் எடுத்த முயற்சிகள் பல்வேறு வகையில் முறியடிக்கப்பட்டன. வடமாகாண சபையின் அவைத்தலைவர் சீ. வீ. கே சிவஞானம் அவர்கள் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுமந்திரனை மேற்கோள் காட்டி எழுதிய கடிதத்தில் இதனை இனப்படுகொலை என்று சொல்ல முடியாது என காரணங்களை அடுக்கி இருந்தார். அதே போல் சம்பந்தன் ஐயாவும் சிவாஜி இந்தப் பிரேரணையை இப்போதைக்கு எடுக்க வேண்டாம். நாங்கள் பேசுவோம் என்றார். மாவை சேனாதிராஜாவும் சொல்வார், சிவாஜி இப்போது வேண்டாம் பொறுத்துக்கொள்ளுங்கோ என்பார்.

ஒரு உறுப்பினருக்கு இருக்கக் கூடிய உரிமை ஒருவர் பிரேரித்தால் இன்னொருவர் ஆமோதித்தால் அதனை வாக்கெடுப்புக்கு விட வேண்டும். அதில் பிரேரணை ஏற்றுக் கொள்ளப்படலாம் அல்லது தோற்கடிக்கப்படலாம். சபை நடவடிக்கைகளுக்கு புறம்பாக அவைத்தலைவர் இதனை எடுக்க முடியாது என்று மறுத்த போது தான் நான் சென்று செங்கோலை தட்டி விட்டு அது உடைந்ததன் பின்னர் தான் வடமாகாண சபையின் முன்னாள் முதலமைச்சர் விக்கினேஸ்வரன் ஐயா கவனத்தில் எடுத்தார். தனக்கு ஒரு மாதம் தவணை தாருங்கள் சபையில் நானே இனப்படுகொலை தீர்மானத்தை கொண்டுவருவேன் என சொன்னார். 10.02.2015 ஆம் ஆண்டு வடமாகாணசபையில் இனப்படுகொலை தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

நிமிர்வு

http://www.nimirvu.org

தமிழரசுக் கட்சி தோற்கடிக்கப்பட வேண்டியதன் தத்துவார்த்த கோட்பாட்டு பின்னணி

தமிழரசுக் கட்சியை ஏன் நாம் தோற்கடிக்க வேண்டும்?

பல நூறு காரணங்கள் உள்ளன. உதாரணத்திற்கு ஒரு சம்பவம். தமிழர் தாயகத்தை அழிப்பதற்காகத் தமது இறைமையைப் பறிகொடுத்து விட்டு புவிசார் அரசியல் போட்டிகளுக்குள் சிக்கிக் கொண்டுவிட்ட ஒரு தேசத்தில் எந்த நேரத்தில் எதுவும் நடக்கலாம். அப்படித்தான் 2018 ஒக்டோபர் மாதத்தில் திடீரென்று மைத்ரி, மகிந்தவை பிரதமராக்கிய போது ஒரு பெரும் நெருக்கடியை சிங்களம் சந்தித்தது.

உள்ளக, வெளியக அளவில்.அது பெரும் அதிர்வுகளை உண்டாக்கியது. கிட்டத்தட்ட ஒரு அன்னியத் தலையீடு ஒன்று நேரடியாகக் களம் புகுவதற்கான வாய்ப்பு வரை அது நகர்ந்தது. எல்லாவற்றையும் இழந்து ஆனால் நந்திக்கடல் நகர்வினூடாக நமது இறைமையை மட்டும் தக்க வைத்துக் கொண்டு அந்தத் தேசத்திலிருந்து பிரிந்து செல்லும் முனைப்புடன் உள்ள நாம் இந்த நெருக்கடிக்குள் எம்மை வலிந்து புகுத்திக்கொள்ளவோ, அவற்றில் ஏதோ ஒரு தரப்பை காக்கவோ முற்படக் கூடாது.

எம்மை விலத்திக் கொள்வதே அனுகூலம். ஆனால் கூட்டமைப்பு வழமை போல் கழுத்தறுத்தது. சிங்களம் எதிர் கொள்ளும் புவிசார் நெருக்கடி என்பது பெரும் பேரழிவின், பெரும் அவலத்தின் பின்னணியில் நந்திக்கடல் உருவாக்கியது. இந்தத் தீவின், பிராந்தியத்தின் மைய அரசியல் குவிந்துள்ள இடம் நந்திக்கடல் தான்..

இனி அதைச் சுற்றித்தான், அதன் நகர்வுகளுக்கு எதிர்வினையாகத்தான் எதிரிகள் காய்கள் நகர்த்த வேண்டியிருக்கும். இதைத்தான் நாம் நந்திக்கடல் கணிதம் என்கிறோம். இதைத் தொடர்ந்து குலைத்து சிங்களத்தைக் காப்பாற்றி வரும் தமிழரசுக் கட்சியை நாம் தோற்கடிக்காமல் வேறு என்னதான் செய்ய முடியும்?

நேரடி இன அழிப்புக்குள்ளான ஒரு இனக் குழுமம் தொடர்ந்து இன அழிப்பு அரசின் ஆளுகைக்குள் இருக்கும்போது அந்த இனக் குழுமத்திடமிருந்து ஐந்து வகையான அரசியல் உற்பத்தியாகும் என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

அழிவு அரசியல், அவல அரசியல், அடிபணிவு அரசியல், ஒப்படைவு அரசியல், சரணாகதி அரசியல் என்பவையே அவையாகும். இதன் விளைவாக “இணக்க அரசியல்’ என்ற போக்கு அதி தீவிரமாக மேலெழும் என்கிறது “நந்திக்கடல்”. சம காலத்தில் மறுவளமாக இன அழிப்பு அரசு, தொடர்ந்து இன அழிப்பைத் தீவிரப் படுத்த இரு வேறு வகையான அரசியலைக் கையிலெடுக்கும் என்கிறது ‘நந்திக்கடல்’.

மேற்படி இனக் குழுமத்தின் இதுவரை கால அடையாளத்தையும், இருப்பையும், அரசியலையும் நிர்மூலம் செய்யும் நீக்க அரசியல், மற்றும் நினைவு அழிப்பு அரசியல் என்பவையே அவையாகும்.

தமக்குள்ளிருந்து உற்பத்தியாகும் மேற்படி தளம்பல் அரசியலையும், எதிரிகளால் உட் செருகப்படும் நுணுக்க அரசியலையும் இரு துருவமாக எதிர் கொள்ளும் ஒரு இனக் குழுமம் அதை முறியடித்து ஒரு ‘ எதிர்ப்பு’ அரசியல் வடிவத்தை கட்டியெழுப்பத் தவறினால் அந்த இனம் முற்றாக அழிந்து போவதை எந்த சக்தியாலும் தடுத்து நிறுத்த முடியாது என்று எச்சரிக்கிறது ‘ நந்திக்கடல்’.

தமிழரசுக் கட்சி கடந்த பதினொரு வருடங்களாக இந்த ‘அரசியலின்’ அப்பட்டமான பிரதிபலிப்பாகவே செயற்பட்டது. இப்போது சொல்லுங்கள்.. அதை இனியும் தொடர விடலாமா?

பரணி கிருஸ்ணரஜனி.

இலங்கையின் பூர்வீகக் குடிகள் தமிழர்கள் பள்ளிமலை,படலைக்கல் பண்டைத் தமிழர் வாழ்விடம் ! #இனப்படுகொலை #ஈழம் #தமிழர் #சுத்துமாத்துக்கள் #Tamil #Eelam #TamilGenocide #srilanka #ltte #Traitors #Gotabhaya @TNAmediaoffice

இலங்கையின் பூர்வீகக் குடிகள் தமிழர்கள் என்ற ஆதாரபூர்வமான உண்மையை திரித்தும்,மறைத்தும்,அழித்தும் வரும் கைங்கரியத்தை பௌத்த சிங்கள தேசியவாதம் பலநூறு வருடங்களுக்கு முன்னே ஆரம்பித்துவிட்டது.மகாவம்சத்தில் ஆரம்பித்தது தற்போதைய தொல்பொருட்களை பாதுகாக்கும் அரசுத்தலைவர் செயலணிவரை இந்த செயற்பாடுகளின் வெளிப்பாடுகள் நாமறிந்தவை.

இலங்கையில் தமிழ் சமூகம் தனது  சுயநிர்ணய உரிமையை வலியுறுத்தும் போதெல்லாம் ”இது சிங்கள பௌத்த நாடு”, ”தமிழர்கள் வந்தேறிகள்” என்ற கூச்சல்கள் சிங்கள பௌத்த கடும் போக்காளர்களால் உரக்க எழுப்பப்படுகின்றன.

ஆனால் இந்த நாட்டில் சிங்கள சிங்களம் என்று ஒரு இனம் தோற்றம் பெறுவதற்கு முன்பே  மொழியால்,மேம்பட்ட வாழ்வியலால் உயர்நிலைபெற்ற தமிழ் சமூகம் இங்கு நிலைபெற்றிருந்ததை உரத்து உயர்த்தி பேசும் தமிழர்கள் மிக்க குறைவு.

இதற்கு பல்வேறு காரணங்கள் கூறப்பட்டாலும்,எமது பூர்வீக வரலாறு பற்றி நாம் அறிந்துகொள்வதில் ஆர்வம் காட்டாமையும்,எமது வரலாற்று சுவடுகளை பாதுகாத்து முறையாக ஆவணப்படுத்த தவறியமையும் முக்கியமான காரணங்கள் என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

அழிக்கப்பட்டவை,அபகரிக்கப்பட்டவை போக இருப்பவற்றையாவது பாதுகாக்கும் விழிப்புணர்வு கூட  இன்னும் எமது சமூகத்திற்கு ஏற்படாமையால் மற்றவர்கள்  அவற்றை உரிமைகொண்டாடி ,தமது அடையாளங்களாக அபகரிக்கும் அபாயநிலை   ஏற்பட்டுள்ளது.

இனியாவது இந்த நிலை மாற்றப்படவேண்டும்.தமிழர்களின் எஞ்சியுள்ள வரலாற்று பொக்கிசங்களையாவது பாதுகாப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை நாங்கள் முன்னெடுக்கவேண்டும்.

இலங்கை தமிழர்கள் இந்த நாட்டின் , பூர்வீக குடிகள் ,நாட்டின் சொந்தக்காரர்கள்  என்ற வகையிலான பல தடயங்கள் இன்று வடகிழக்கு பகுதிகளில் அறியப் படுகின்றது.வரலாற்றுத்துறை பேராசிரியர் சி.பத்மநாதன், வரலாற்றுத்துறை பேராசிரியர் பரமு புஸ்பரத்தினம், வரலாற்றுத்துறை ஆய்வாளர் திருச்செல்வம் போன்றோர் பல ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு இதுவரையில் தமிழர்கள் அறியாத தமிழரின் வரலாற்று தடங்களை வெளிக் கொண்டு வந்துள்ளனர்

இந்த வெளிப்படுத்தல்களில் பெருமளவிலானவை கிழக்கு மாகாணத்தில் நிகழ்ந்துள்ள நிலையிலேயே அரசாங்கத்தினால் அவசரம் அவசரமாக கிழக்கு தொல்பொருள் செயலணியொன்று அமைக்கப்பட்டுள்ளது.  இதன்மூலம் தமிழர்களின் வரலாற்று தொல்லியல் சான்றுக ளுக்கு  ஆபத்து பேராபத்து ஏற்பட்டுள்ளதாக ஆர்வலர்கள் நம்புகின்றனர்.

குறிப்பாக மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் 2500 வருடங்களுக்கு முன்பான தமிழர்களின் வரலாற்றினைக்கொண்ட குசனார்மலை பகுதியை இலக்கு வைக்கும் வகையில் சில தினங்களுக்கு முன்னர் சில புத்த பிக்குகளும் தொல்லியல் திணைக்கள அதிகாரிகளும் வந்துசென்றுள்ளமை தமிழ் மக்கள் மத்தியில் பெரும் அச்சத்தினை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இதேபோன்று  மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் வெல்லாவெளி பிரதேச செயலாளர் பிரிவுக்குட்பட்ட வேற்றுச்சேனை பகுதிக்கும் பௌத்த பிக்கு ஒருவரும் பெருமளவான படையினரும் சென்று அங்குள்ள காணியொன்றை பார்வையிட்டுள்ளதுடன் அது தமக்கானது என அங்குள்ள மக்களிடம் தெரிவித்துள்ளர்.இது இப்பகுதியில் பதற்றத்தைத் தோற்றுவித்துள்ளது.

மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தினை பொறுத்தவரையில் மாவட்டத்தின் எல்லைப் பகுதிகளில் அதிகளவான வரலாற்று பொக்கிசங்கள் மறைந்துகிடக்கின்றன. பல யுத்ததிற்கு பின்னர் அழிக்கப்பட்டுள்ளன.

மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் தென்மேற்கே உள்ளது வெல்லாவெளி பிரதேச செயலகப் பிரிவு . படுவான்கரை,எழுவான்கரை என இரு பிரிவுகள் மட்டக்களப்பு வாவினைக்கொண்டு பிரிக்கப்படுகின்றன.இங்கு படுவான்கரை பகுதியானது 95வீதமான தமிழர்கள் வாழும் பகுதியாகும்.நீர்நிலைகளும் வயல் பகுதிகளும் காடுகளும் மலைகளும் சூழ்ந்த பகுதியாக படுவான்கரை இயற்கையின் உறைவிடமாக இருக்கின்றது.இதன் காரணமாக பண்டைய மக்கள்  தங்களது வாழ்விடங்களாக இவ்வாறான பகுதிகளை தெரிவுசெய்திருந்தனர்.

வெல்லாவெளி பகுதியை பொறுத்தவரையில் 43 கிராம சேவையாளர் பிரிவுகளைக்கொண்ட பரப்பளவில் பாரிய பிரதேசமாகக் காணப்பட்டபோதும் சனப்பரம்பல் மிக்க குறைவானதாகவே காணப்படுகிறது.வெல்லாவெளி பிரதேசத்தின் எல்லைப்பகுதிகளில் சிங்களவர்களும் வாழ்ந்துவருகின்றனர்.

யுத்ததிற்கு பின்னர் அதிகளவான சிங்களவர்கள் குடியேற்றியுள்ளதுடன் இப்பகுதிகளில் தமிழர் பகுதிகளும் ஆக்கிரமிக்கும் செயற்பாடுகள் தொடர்ச்சியாக முன்னெடுக்கப்பட்டுவருகின்றது.

இவ்வாறான நிலையிலேயே வெல்லாவெளி பகுதியானது தமிழர்களுக்கு மிகவும் முக்கியத்துவமிக்க பகுதியாக காணப்படுகின்றது.குறிப்பாக வடகிழக்கு தமிழர்களின் வரலாற்றின் பொக்கிசமாக இன்று வெல்லாவெளி பகுதி அடையாளப் படுத்தப்பட்டுள்ளது.

வெல்லாவெளி பகுதிகளில் அண்மைக்காலமாக கண்டறியப்படும் தொல்பொருட்கள் மற்றும் அது தொடர்பான ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் இலங்கையில் மற்றும் தமிழ் மொழியின் தோற்றம் 2500 வருடங்களையும் தாண்டியதாக ஆய்வாளர்களினால் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்பகுதிகளில் உள்ள தொல்பொருட்கள் பற்றி உள்ளூர் எழுத்தாளர்கள் அவ்வப்போது எழுதிவந்தபோதும் இந்திய தொல்லியலாளர்கள் மற்றும் இலங்கை வரலாற்று பேராசிரியர்கள் மேற்கொண்ட ஒரு ஆய்வின் பின்னரே இப்பகுதியின் வரலாற்று முக்கியத்துவம் உணரப்பட்டது.

பின்னர்  பேராசிரியர் பத்மநாதன்  அவரும் அவரது குழுவினரும் வெல்லாவெளியின் பல பகுதிகளிலும் ஆய்வு செய்து மறைந்துகிடந்த  தமிழரின் தொன்மை வரலாற்றை ஆவணமாகக் கொண்டுவரும் அறிய முயற்சியை  செய்தனர். (இதுபற்றிய விபரங்களை அவரின்(இலங்கைத் தமிழர் வரலாறு கிழக்கில் நகரும் தமிழும் கிமு 250 – கிபி 300-பேராசிரியர் சி.பத்மநாதன்  என்ற நூலில் காணலாம் )

இது ஒரு முழுமையான ஆய்வு என்று கூறமுடியாவிடினும் கிடைக்கக்கூடிய வளங்களின் அடிப்படையில் இவர்கள் இந்த ஆய்வை  மேற்கொண்டிருந்தனர். வெல்லாவெளி பகுதியில், விவேகானந்தபுரம்,தும்பங்கேணி,களுமுந்தன்வெளி ,தாந்தாமலை போன்ற பகுதிகளில் பண்டைத் தமிழரின் தொன்மை நிறைந்து கிடக்கிறது. ஆனால் அவை ஆதரவற்று  அழிவின் விளிம்பில் நிற்பது மிக வேதனையான விடையம்.

மேற்சொன்ன பகுதிகள் ஓரளவிற்கு ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டபோதும் இன்னும் பலப்பகுதிகள் வெளிச்சத்துக்கு வராமல் இருப்பிழந்து செல்கின்றன.

வெல்லாவெளி பிரதேச செயலாளர் பிரிவுக்குட்பட்ட 35ஆம் கிராமமம் கண்ணபுரம் பகுதியில் உள்ள பள்ளிமலை என்னும் மலையில் பல பண்டைத் தமிழர் வரலாற்று  தடங்கள் காணப்படுகின்றன

குறித்த பள்ளிமலையில் மூன்று இடங்களில் மலைகளில் ஏறுவதற்கான படிகள் அமைக்கப்பட்டு அதில் நாகர்கள் வாழ்ந்துள்ளதற்கான தடயங்கள் காணப்படுகின்றன.குறிப்பாக அங்கு பழமையான ஆதிக்குடிகளான தமிழர்கள் வாழ்ந்ததற்கான பல்வேறு அடையாளங்கள் காணப்படுவதாக தொல்பொருள் ஆய்வாளர் பேராசிரியர் சி.பத்மநாதன் தெரிவித்துள்ளார்.

இங்கு தமிழும் பிராகிருதமும் கலந்த கல்வெட்டுகள் இங்கு காணப்படுவதாக பேராசிரியர் சி.பத்மநாதன் குறிப்பிடுகிறார்.இங்கு தமிழ் பௌத்தர்கள்,மற்றும் தமிழ்  சமணர்கள் வாழ்ந்துள்ளனர்.இன்று பௌத்த அடையாளங்கள் யாவற்றையும் சிங்கள பௌத்தமாக காட்டும் நடவடிக்கை இலங்கையில் மிகத் தீவிரமடைந்து வருகிறது.யாழ்ப்பாணம் கந்தரோடை இதற்கு எடுத்துக்காட்டாகும்.

இலங்கையில் சிங்களம் என்றொரு இனம்,மொழி தோன்றுவதற்கு முன்பே தமிழர்கள் பௌத்த மதத்தை பின்பற்றினர் என்பது வரலாறு.வன்னியில் கண்டெடுக்கப்பட்டு இன்று வவுனியா அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் தொல்பொருட்கள் தமிழ் பௌத்தம் சார்ந்தவையே.

பள்ளிமலையில் நாகர் காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கட்டிடங்கள் அழிந்த நிலையில் காணப்படுகின்றன. குறித்த மலையினை சூழ வயல்நிலங்களும் காடுகளும் காணப்படுகின்றன.இப்பகுதிகளில் சில இடங்களில் புதையல் தோண்டியதற்கான அடையாளங்களும் காணப்படுகின்றன.

இப்பகுதியில் தொடர்ச்சியாக புதையல் வேட்டைகளும் நடைபெறுவதாகவும் சிலர் பிடிக்கப்பட்டு பொலிஸாரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட சம்பவமும் இடம்பெற்றுள்ளதாக அப்பகுதி மக்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

மலையின் சுமார் 50 m உயரத்தில் நீர் ஊற்று சுனையொன்றும் காணப்படுகின்றது.இது இங்கு வாழ்ந்தவர்கள் பயன்படுத்தியிருக்கலாம் எனவும் ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.இந்த நீர்சுனையானது இப்பகுதிகளில் கடுமையான வறட்சி நிலவும் காலப்பகுதியிலும்  மலையின் மேல் உள்ள இந்த நீர்சுனையில் நீர் வற்றுவதில்லையெனவும் அப்பகுதி மக்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

குறிப்பாக இங்குள்ள மலைகளில் சில கடந்த காலத்தில் வீதி புனரமைப்புக்காக உடைக்கப்பட்டுள்ள நிலையிலும் அப்பகுதியை சேர்ந்தவர்கள் தெரிவித்த எதிர்ப்பு காரணமாக அந்த நடவடிக்கைகள் தடுக்கப்பட்டதாக வெல்லாவெளி பிரதேசசபையின் தவிசாளர் யோ.ரஜனி தெரிவித்தார்.

இதேபோன்று இந்த மலைக்கு சுமார் 200 மீற்றர் தூரத்தில் படலக்கல்லடி நாராயணன் ஆலயம் உள்ளது.. தற்போது இந்த ஆலயத்தில் நாராயண வழிபாடுகள் முன்னெடுக்கப்படுகின்ற போதிலும் இந்த வழிபாடு சுமார் 100 வருடத்திற்குள்ளேயே முன்னெடுக்கப்பட்டதாகவும் அதற்கு முன்னர் இங்கு கிராமிய வழிபாடுகள் முன்னெடுக்கப்பட்டுவந்ததாகவும் அப்பகுதியை சேர்ந்த மக்கள் தெரிவிக்கினறனர்.

குறித்த ஆலயத்தின் மூலமூர்த்தியாக இந்த பகுதியில் ஆதியாக வழிபட்ட கருங்கல் இங்கு காணப்படுகிறது .இந்த ஆலயம் இன்று பெரிய ஆலயமாக கும்பாபிசேகம் கண்டுள்ள நிலையில், இந்த ஆலயத்தில் நாகர் வழிபட்டுவந்த நாக  பாம்பு பொறிக்கப்பட்ட கல் ஆலயத்தின் பின்புறமாகவுள்ள மரத்திற்கு கீழ் கவனிப்பாரற்ற நிலையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.மணினாகன் என்ற பெயர் பொறிக்கப்பட்ட இந்த கல்லில் ஐந்து தலை நாகமும் இரண்டு வேலும் காட்டப்பட்டுள்ளது.

இதுபோன்ற  தமிழரின் பூர்வீக வாழ்விடம் பற்றிய ஆய்வுகளை விரைந்து மேற்கொண்டு அவற்றை வெளியுலகுக்கு கொண்டுவரவேண்டியது துறைசார் உணர்வாளர்களின் கடப்பாடாகும்.

அத்துடன் எமது வரலாற்று சின்னங்கள் தொடர்பில் அந்தந்த பிரதேச மக்கள் விழிப்புணர்வுகொண்டு அவற்றை பாதுகாக்க முன்வரவேண்டும். பிரதேச,அரசியல்,மத வேறுபாடின்றி தமிழர்கள் என்ற உணர்வோடு செயற்பட்டு அனைவரும் இதில் ஒன்றுபட்டு பயணிக்க வேண்டும்.

-வ.கிருஸ்ணா

காவல்துறை – மக்களைக் காக்கவா? அரசைக் காக்கவா? #கொலைகாரத்துறை #தமிழினதுரோகிதிமுக #திருட்டுதிமுக #திருட்டுதிராவிடம் #தமிழர் #சுத்துமாத்துக்கள் #துரோகிகள் #இனப்படுகொலை #Tamils#tamileelam #eelam #police #JusticeforJayarajAndFeniz #tnpolice

அன்பு, அருள், உயிர் இரக்கம், மனித நேயம் ஆகிய உயரிய கோட்பாடுகளை மக்களுக்கு போதித்தவர் புத்த பிரான் ஆவார். தமிழில் அவருக்கு சாத்தன் என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது.. புத்த காப்பியமான மணிமேகலையைப் பாடிய புலவரின் பெயர் சாத்தனார் என்பதாகும்.

அத்தகைய புத்தரின் பெயரால் அமைந்த சாத்தன்குளம் என்னும் ஊரில் காவல் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட இரு வணிகர்கள் சித்ரவதையின் காரணமாக உயிரிழந்த கொடுமை நிகழ்ச்சி நாடெங்கும் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

சாத்தன்குளத்தில் மட்டுமல்ல நாடெங்கும் இத்தகைய கொடூரங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன.. இந்த நிலைமையில் கௌதம புத்தரும் காந்தியடிகளும் பிறந்த நாடு என தம்பட்டம் அடிப்பதைவிட வெட்கக் கேடு வேறு இருக்க முடியாது.

2019-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவெங்கும் காவல் நிலையங்களில் 1,731 உயிர்கள் பறிக்கப்பட்டுள்ளன என தேசிய மனித உரிமை ஆணையம் தனது அறிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளது.

தமிழ்நாட்டில் 12 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர். 2012-ஆம் ஆண்டிற்கு பிறகு தமிழ்நாட்டில் விசாரணைக்காக காவல் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்படுபவர்கள் உயிரிழப்பது நாளுக்குநாள் அதிகரித்துக் கொண்டே வருகிறது.

கடந்த 13 ஆண்டுகளில் தமிழகத்தில் 135 பேர்களின் உயிர்கள் இவ்வாறு பறிக்கப்பட்டுள்ளன.

இறந்தவர்களில் 70 விழுக்காட்டினர் 40 வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள்..

2018-ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட குற்றப் புள்ளி விவரங்களில் விசாரணைக் கைதிகள் சாவுப் பட்டியலில் குசராத் மாநிலம் முதலாவதாகவும் தமிழகம் இரண்டாம் இடத்திலும் உள்ளன.

தமிழக உயர்நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த ஏ. பி. ஷா அவர்கள் இந்நிகழ்ச்சிக் குறித்து கூறும் போது “தமிழக காவல்துறை பல்லாண்டு காலமாக சட்டம் ஒழுங்கை நிலைநாட்டுவது என்ற பெயரில் சித்ரவதைகள்_செய்வதற்கு
பெயர் பெற்றதாக விளங்கி வருகிறது. இது தொடர்பான பல வழக்குகள் என் முன்னிலைக்குக் கொண்டு வரப்பட்டு இருக்கின்றன” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

காவல்துறையின் சட்டப் புறம்பான நடவடிக்கைகள் குறித்து பல்வேறு மனித உரிமை அமைப்புகளும் பன்னாட்டு மனித உரிமை அமைப்புகளும் அவ்வப்போது கடும் கண்டனம் தெரிவித்துள்ளன.

உலகப் புகழ்பெற்ற சுகாட்லாந்துயார்டு காவல்துறையுடன் ஒப்பிடும் அளவுக்கு மதிக்கப்பட்ட தமிழ்நாட்டுக் காவல் துறையின் இன்றைய நிலை அத்துறைக்கு என்றும் அழியாத களங்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

சட்டத்தையோ அல்லது மனித உரிமை ஆணையம், உச்ச நீதிமன்றம் ஆகியவற்றின் வழிகாட்டுதல்களையோ காவல்துறை மதித்துப் பின்பற்றுவது நாளுக்கு நாள் குறைந்து கொண்டே போகிறது. இத்தகைய நிகழ்ச்சிகள் காவல்துறையின் செயல்பாட்டையே நிலைகுலையச் செய்துவிடும். மக்கள் மத்தியில் அத்துறைக்குரிய மதிப்பு சரிந்து போகும்.

மக்களின் உயிர்களுக்குக் காவலர்களாக இருக்க வேண்டியவர்கள் உயிர்களைப் பறிக்கும் கொலையாளிகளாக மாறக் கூடாது.

சாத்தன்குளத்தில் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு பின்னும் தங்களது கடையை அடைக்கவில்லை என்பதற்காக தந்தையும் மகனுமான இரு வணிகர்கள் கைது செய்யப்பட்டு காவல் நிலையத்திற்குக் கொண்டுச் செல்லப்பட்டு மறுநாளே சிறையிலும் அடைக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள்.

ஆனால் சிறையிலிருந்து பிணங்களாக வெளிக் கொண்டுவரப் பட்டிருக்கிறார்கள். உயிர்களைப் பறிக்கும் அளவுக்கு அவர்கள் இழைத்தக் குற்றம் என்ன? குறித்த நேரத்தில் கடையை அடைக்கவில்லை என்பதற்காக எச்சரிக்கை செய்திருக்கலாம். அதிகப் பட்சமாக வழக்குத் தொடுத்திருக்கலாம்.

ஆனால் அவர்கள் கைது செய்யப்படும் அளவுக்கு அவர்கள் மீது எத்தகையக் குற்ற வழக்கும் இல்லை.. இரு வணிகர்கள் மீதும் குற்றவியல் சட்டப் பிரிவு 188, 269, 204 – பி, 353, 506 – பிரிவு 2 ஆகியவற்றின் கீழ்தான் வழக்குப் பதிவு செய்யப் பட்டுள்ளது.

இதற்காக அவர்கள் தண்டிக்கப்பட்டிருந்தால் கூட அதிகபட்சமாக 3 மாத தண்டனைதான் விதிக்க முடியும். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் உயிர்களையே பறி கொடுக்க வேண்டிய நிலை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

காவல் துறை ஆணை 722-இன்படி ஏழாண்டுகள் வரை சிறை தண்டனை பெறக் கூடிய வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை கைது செய்யக் கூடாது என மிகத் தெளிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. 1994-ஆம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றம் அளித்த ஒரு தீர்ப்பில் கொலை, கொள்ளை, வழிப்பறி, மானபங்கம் ஆகிய வழக்குகளில் மட்டுமே குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை கைது செய்யலாம் என குறிப்பிட்டுள்ளது.

இவற்றின்படி பார்த்தால் சாத்தன்குளம் காவல்நிலைய அதிகாரிகள் இந்த விதிமுறைகள் எதையுமே மதிக்காது செயல்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பது உறுதியாகி இருக்கிறது.

மேற்கண்ட இருவரையும் கைது செய்தது முதல் தவறு. வழக்குப் பதிவுக்குப் பின் காவல்நிலைய பிணையில் அவர்களை விடுவிக்காதது இரண்டாவது தவறு. அன்று இரவு முழுவதும் காவல் துறையின் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்து சித்ரவதை செய்தது மிகப் பெரியக் குற்றமாகும். மறுநாள் அவர்களை மருத்துவப் பரிசோதனை செய்த மருத்துவர் அவர்கள் உடல் நலமுடன் இருப்பதாக சான்றிதழ் கொடுத்தது காவலர்களின் தவறுக்கு உடந்தையானக் குற்றமாகும்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக சாத்தன்குளம் நீதிமன்ற நடுவர் அவர்களை சிறிதளவு கூட விசாரிக்காமல் சிறையில் அடைக்க ஆணைப் பிறப்பித்தது மன்னிக்க முடியாத தவறாகும். அவர்களை விசாரித்திருந்தால், சித்ரவதைக்கு உள்ளாகி இருப்பது தெரிந்திருக்கும். உடனடியாக அவர்களை மருத்துவமனையில் சேர்க்கும்படி ஆணைப் பிறப்பித்திருக்கலாம்.

ஆனால் மிக மோசமான உடல்நிலையில் அவர்கள் சிறைக்குக் கொண்டு போகப்பட்டு உயிரிழந்திருக்கிறார்கள். சிறை அதிகாரிகளும் அவர்களை உடல் பரிசோதனை செய்யாமல் அனுமதித்தது #எல்லாவற்றிற்கும் மேலான பெரும் தவறாகும். மோசமான உடல் நிலையில் இருப்பவர்களை சிறைக்குள் அனுமதிக்க முடியாது என சிறை அதிகாரி மறுத்திருந்தால் வேறு வழியில்லாமல் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு போக வேண்டி யிருந்திருக்கும். அதன் விளைவாக ஒரு வேளை அவர்கள் உயிர்ப் பிழைத்திருக்கக் கூடும்.

அரசு மருத்துவர், நீதிமன்ற நடுவர், சிறை அதிகாரி ஆகியோர் தங்கள் கடமைகளைச் சரிவரச் செய்திருந்தால் இந்தச் சாவுகளை உறுதியாகத் தடுத்திருக்கலாம்.

ஆனால் சட்டப்படியும் மனித நேயத்துடனும் செயல்பட அவர்கள் தவறி விட்டனர்.

இந்தியாவெங்கும் காவல்துறையில் பரவியுள்ள இந்தக் கொடியப் போக்குக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பது எப்படி?

நமது நாட்டில் மட்டுமல்ல மிகவும் முன்னேறிய அமெரிக்காவில் கூட அண்மையில் ஒருவர் காவல்துறையின் அடாவடிக்கு இரையாகி உயிர் நீத்த நிகழ்ச்சி அந்நாட்டில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்திற்று.

உலகெங்கும் பரவியுள்ள இந்தப் போக்கினை நீக்குவதற்கான வழிவகைகளை ஆராய்வதற்காக 1984-ஆம் ஆண்டில் ஐ. நா. பேரவை ஒரு கூட்டத்தைக் கூட்டியது.

சித்ரவதை மற்றும் கொடூர-மனிதநேயமற்ற இழிவான செயல்கள் மற்றும் தண்டனைகள் ஆகியவற்றிற்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட இக்கூட்டத்தில் இந்தியாவும் கலந்து கொண்டது. இக்கூட்டத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டப் பட்டயத்தின் அடிப்படையில் அனைத்து நாடுகளும் சட்டங்கள் இயற்ற வேண்டும் என ஐ. நா. வேண்டுகோள் விடுத்தது. ஆனால் இந்திய அரசு இந்தப் பட்டயத்தில் கையெழுத்திட்டதேத் தவிர அதற்கு இதுவரை ஒப்புறுதி அளிக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆனால் ஐ. நா. வின் அழுத்தத்தின் காரணமாக 26 ஆண்டுகள் கழித்து
2010-ஆம் ஆண்டில் சித்ரவதைத் தடுப்புச் சட்டத்தை இந்திய அரசு கொண்டு வந்தது. ஆனால் அய். நா. பட்டயத்திற்கு ஏற்றாற் போல செயல்படும் வகையில் இந்தச் சட்டம் அமையவில்லை. அரசுக்கு வேண்டிய விதத்தில் இந்தச் சட்டம் நாடாளுமன்றத்தில் கொண்டுவரப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டது.

எனினும் நாடாளுமன்ற மேலவையில் இச்சட்டம் அனைத்துக் கட்சி உறுப்பினர்களைக் கொண்டத் தேர்வுக் குழுவின் பரிசீலனைக்கு அனுப்பப்பட்டது. அக்குழு இச்சட்டத்தில் சில திருத்தங்கள் செய்து 2012-ஆம் ஆண்டில் அரசுக்கு அனுப்பியது. ஆனால் இதுவரை அந்தச் சட்டம் மீண்டும் நாடாளுமன்றத்திற்குக் கொண்டுவரப் படவில்லை.

2017-ஆம் ஆண்டில் இந்தியச் சட்ட ஆணையம் அளித்த 273-ஆவது அறிக்கையுடன் சித்ரவதை தடுப்புச் சட்ட முன் வடிவு ஒன்றையும் நடுவண் அரசுக்கு அனுப்பி வைத்தது. அத்துடன் அனைத்து மாநில அரசுகளின் கருத்தறிவதற்காக இதன் பிரதிகள் அனுப்பி வைக்கப்பட்டன. ஆனால் இன்று வரை எந்த மாநில அரசும் இது குறித்து எவ்வித நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை.

இதன்படி கேரள மாநிலத்தில் மட்டுமே சட்டம் கொண்டு வந்து நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது. ஆனால் தமிழகம் உட்பட பல்வேறு மாநிலங்களில் இத்தகையச் சட்டம் இன்னமும் கொண்டுவரப் படவில்லை. காவல்துறை சட்டத்தில் சில திருத்தங்களை தமிழக அரசு செய்துள்ளதே தவிர மக்களுக்குத் தேவையானத் திருத்தங்களோ அல்லது மாற்றங்களோ இன்னமும் கொண்டுவரப்படவில்லை.

சுருக்கமாகக் கூறினால் 1861-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட காவல்துறைச் சட்டம் அதே நிலையில் அப்படியே நீடிக்கிறது.
இந்திய உள்துறை அமைச்சகமோ அல்லது மாநில அரசுகளோ இத்தகையச் சட்டத்தைக் கொண்டு வருவது குறித்து சிறிதளவு கூட அக்கறைக் காட்டாத நிலை நீடிக்கிறது. அனைத்து அரசுகளும் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கும், தங்களுக்கு எதிராக மக்களின் கிளர்ச்சிகளைத் தடுப்பதற்கும் ஒடுக்குவதற்கும் காவல்துறையைப் பயன்படுத்தி வருகின்றன. இந்த நோக்கத்தை சிதறடிக்கும் அளவுக்கு ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டு வருவதற்கு எந்த அரசும் தயாராக இல்லை என்பது வெளிப்படை.

1990, 1997, 2006, 2013, 2017 ஆகிய ஆண்டுகளில் உச்ச நீதிமன்றம் அளித்தப் பல்வேறுத் தீர்ப்புகளில் குறிப்பிட்டபடி காவல் சட்டத்தைத் திருத்துவதற்கு அரசுகள் தயங்குகின்றன.

உச்ச நீதிமன்றம் அளித்த முக்கியமானத் தீர்ப்பின்படி மக்கள் அளிக்கும் புகார்களை பரிசீலனை செய்ய மாவட்ட அளவிலும் மாநில அளவிலும் குழுக்களை அமைக்க வேண்டும் என்பது இன்னமும் எட்டாக் கனியாக உள்ளது. இத்தகைய குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டிருந்தால் சாத்தன்குளம் நிகழ்ச்சிப் போன்றவை நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்பு இல்லாமல் போயிருந்திருக்கும்.

காவல்துறையைச் சீர்திருத்துவதற்காக பல ஆணையங்கள் நடுவண் அரசினாலும் தமிழக அரசினாலும் அமைக்கப்பட்டு அவைகளும் அவ்வப்போது தங்கள் பரிந்துரைகளை அளித்துள்ளன. ஆனால் அவைகளில் எதுவும் நிறைவேற்றப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. காவல் துறையின் கீழ் மட்டத்தில் இருப்பவர்கள் செய்யும் தவறுகளுக்கு அவர்களின் மேலதிகாரிகளும் பொறுப்பாக்கப்பட வேண்டும்.

அப்போதுதான் அவர்கள் கீழே வரையில் கண்காணிக்கும் நிலை ஏற்படும். தவறிழைக்கும் அதிகாரிகள் மீது வழக்குத் தொடுக்க வேண்டுமானால் அரசின் ஒப்புதலைப் பெற வேண்டும் என்ற விதி அதிகாரிகளை பாதுகாப்பதோடு தங்களை யாரும் எதுவும் செய்துவிட முடியாது என்ற எண்ணத்தையும் அவர்களிடம் ஏற்படுத்தி விடுகிறது.

இந்த விதி நீக்கப்பட வேண்டும்.

குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம் 468-ஆவது பிரிவின்படி ஆறு மாத காலத்திற்குள் புகார் அளிக்காவிட்டால் நீதிமன்றம் அதை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது நீக்கப்பட வேண்டும்.

காவல் நிலையத்தில் ஏற்பட்ட காயம் காரணமாக நிகழும் மரணம் கொலைக் குற்றமாகக் கருதப்பட்டு உரிய தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும். காவல் நிலையக் குற்றங்களினால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இழப்பீடு பெறுவது சட்டப்பூர்வமான உரிமையாக்கப்பட வேண்டும்.

தமிழ்நாட்டில் முதலமைச்சர்களாக இருப்பவர்கள் காவல்துறையை தங்களது நேரடிக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வைத்துக் கொள்ள முற்படுகிறார்கள். முதலமைச்சரே  அத்துறைக்குப் பொறுப்பாக இருந்தால் தனது துறையில் நடைபெற்றத் தவறை திசைத் திருப்புவதற்கு உயரதிகாரிகள் செய்யும் முயற்சியை அவரால் தட்டிக் கேட்க இயலாது. இந்த நிலை மாற்றப்பட வேண்டும்.

சாத்தன்குளம் நிகழ்ச்சியில் உடனடியாக உயர்நீதிமன்றம் தலையிட்டு உரிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டதன் விளைவாக சாத்தன்குளம் காவல்நிலைய அதிகாரிகளும் காவலர்களும் கைது செய்யப்பட்டு, தொடர் நடவடிக்கைகள் விரைவாக மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.

இவ்வாறு ஒவ்வொரு முறையும் உயர்நீதிமன்றம் தலையிட்டுதான் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்ற நிலை தொடர முடியாது. அதிகார வர்க்கத்திடம்  மனமாற்றம்  ஏற்பட வேண்டும்.

காவல் துறை தலைவரிலிருந்து காவலர்கள் வரை நாம் மக்களுக்கான தொண்டர்கள்; அவர்களின் உயிர்களையும் உடமைகளையும் காக்க வேண்டிய பொறுப்பில் இருப்பவர்கள்; என்ற உணர்வு ஊட்டப்பட்டால் ஒழிய சாத்தன்குளம் கொடுமைகள்
தொடரவே செய்யும்.

பழ.நெடுமாறன்
தலைவர்
தமிழர்_தேசிய_முன்னணி

tamil.thenseide.com/

காவல்துறை மக்களுக்கு என்றுமே விரோதிதான்

என் வாழ்நாள் அனுபவத்தோடு உங்களுக்கு கூறினால் புரியும் என்று நினைக்கிறேன்.

2009 ம் ஆண்டு ஈழப்போராட்ட வழக்கு ஒன்றில் அழைத்து சென்று 15 க்கும் மேற்பட்ட காவலர்கள் தாக்கினார்கள். என் கால் முறிக்கப்பட்டது. நரம்புகள் தொய்ந்து போக கால்களை பிளந்து கட்டைகளைக் கொண்டு அடித்தனர்.

வெள்ளி பகல், சனி இரவு வரை பயிற்சி காவலர்களுக்கு எப்படி அடிக்க வேண்டும் என்று என்னையும் முதுகுளத்தூர் பூசேரி கிராமத்தை சேர்ந்த தமிழ்மணி என்ற தம்பியையும் பயன்படுத்தினர்.

என்னை காவல்நிலையத்தின் மத்தியில் நிறுத்தி வைத்தனர். பத்துக்கும் மேற்பட்ட பயிற்சி காவலர்களை அழைத்து வரிசையில் நிற்க வைத்தனர். ஒவ்வொருவராக என்னை அறையச்சொன்னான் இன்ஸ்பெக்டர். அவர்களால் என்னை அடிக்க மனமில்லாமல் மெதுவாக அறைந்தனர்.

உடனே அந்த இன்ஸ்பெக்டர் ” என்ன அறை இது? இப்டி அடி ” என்று என் கண்ணத்தில் அறைந்தான். பின் வேறு வழியின்றி வரிசையாக கண்ணத்தில் மாற்றி மாற்றி அறைந்தனர். காவல்நிலையத்தில் சப்இன்ஸ்பெக்டர் முதற்கொண்டு பல காவலர்கள் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தனர்.

நாங்கள் செய்த தவறு என்ன தெரியுமா? ஈழத்தில் போர் நடப்பதை நிறுத்த சொல்லி காரைக்குடி பேருந்து நிலையத்தில் ஆர்ப்பாட்டம் செய்தோம். இதுதான் குற்றம்.

காரைக்குடி வடக்கு காவல்நிலையத்தில் அப்போது இன்ஸ்பெக்டராக இருந்தவன் அய்யாத்துரை. அத்தனை அதிகார துஷ்பிரயோகத்திற்கும் காரணம் அவன்தான். நான் போராடியது ஈழத்தில் தமிழர்கள் கொல்லப்படுவதை தடுக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில். ஆனால் அவன் என்னை அடித்தது எப்படி தெரியுமா? ” ஏன்டா மறப்பயலுக சேட்டையை இங்கேயும் வந்து காட்டுறயா?” என்று. ஏனெனில் அந்த இன்ஸ்பெக்டர் பள்ளர் சமூகம். முதுகுளத்தூர் அருகே உள்ள பேரையூர் பகுதி.

இந்த தாக்குதல், அவன் சொன்ன வார்த்தைகள் எல்லாம் எனக்கு புதிதாக இருந்தது. அதன்பின் தான் சாதியும் தமிழர் சமூக அரசியல் வாழ்க்கையும் பற்றிய தேடல் அதிகமானது. அதுவரை சாதிபற்றி சிந்தித்ததே கிடையாது.

இதில் முக்கியமானது என்னவென்றால் நான் மறவர், உடன் அதே சித்திரவதையில் பாதி பெறும் தம்பி தமிழ்மணி பள்ளர் சமூகம். இருவரையும் ஒரே அறையில் வைத்து அடிக்கும்போது சொன்ன வார்த்தை ” பள்ளனும் மறவனும் சேர்ந்து புரட்சி பன்றிங்களோ? என்று கத்தியவாறு தாக்கினான்.

பூட்டிய இருட்டு அறைக்குள் ஜட்டியோடு 15 நிமிடங்கள் தொடர்ந்து கட்டைகளாலும், பூட்ஸ் கால்களாலும் சித்திரவதை செய்யப்பட்டேன். இரவில் உடைபட்ட காலினை கிழிந்துகிடந்த சட்டையை கழிவறை தண்ணீரில் நனைத்து இறுக்க கட்டிக்கொண்டு வலியோடு பாதி மயக்கத்தில் தூங்கி காலையில் எழுப்பப்பட்டேன்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் காரைக்குடி நீதிபதியின் வீட்டிற்கு அழைத்து சென்றனர். பொதுவாக அப்போது காரைக்குடியில் நீதிபதி நல்லவர் வல்லவர் என்று சிலரால் பேசி கேள்விப்பட்டுள்ளேன். அவரிடம் நடந்ததையெல்லாம் சொன்னால் காவலர்கள் தண்டிக்கப்படுவார்கள் என்ற கற்பனையில் நானும் சென்றேன்.

நீதிபதி கேட்டார். உங்கள் மீது சப் இன்ஸ்பெக்டரை கொலை முயற்சி செய்ததாக வழக்கு பதிவு செய்துள்ளார்கள் உண்மையா என்றார். பொய் என்றேன். அடித்தார்களா என்றார். ஆம் இரவு பகலாக சித்திரவதை செய்தனர். காலினை ஊண்ற முடியாமல் இருப்பதையும் பார்த்தார். எந்த பேச்சும் இல்லை. ஒரு வார்த்தைகூட காவலர்களைப் பார்த்து பேசவில்லை. 15 நாள் நீதிமன்ற காவலில் வைக்க உத்தரவிட்டார்.

அப்போது என் மனநிலை எப்படி இருந்திருக்கும்? ஐயா எச் ராஜா சொன்னதுமாதிரி நீதிபதியாவது மயிராவது என்றே எண்ணியவாறு வெளியே வந்தேன். காவல்துறையும் நீதித்துறையும் கூட்டாக என் வாழ்க்கையில் விளையாடியது.

சிலநாள் கழித்து என் பாதைகளை சற்று மாற்றினேன். அதே காரைக்குடியில் ஒரு சாதிய ரீதியிலான மேடையில் பேச நேர்ந்தது. மேடைக்கு கீழ் அவன் காவலுக்கு நின்றான். தேவர் குருபூஜை நெருங்கிய நேரம் அது. உச்சக்கட்ட கோபத்தில் ” சாதியின் பெயரில் அதிகார துஷ்பிரயோகம் செய்யும் ஒரு நாய் வரும் குருபூஜைக்குள் அடிபட்டு சாகும்” என்று பேசினேன். முகத்தை பார்க்க முடியாமல் நின்றான்.

பேசியது மட்டுல்ல. அந்த தாக்குதலுக்குப்பின் அவனையும் அந்த காவல் நிலையத்தையும் சிதைப்பது மட்டுமே முதல் குறிக்கோள் என்று இருந்தேன். தேவர் குருபூஜைக்கும் 10 நாட்களுக்கு முன்னர் விடுப்பு எடுத்து ஊருக்கு ஓடிவிட்டான். அதன்பின் போலி மருந்து விற்பனைக்கு தொடர்பு, வழக்கு கொடுக்க வந்த பெண்ணுக்கு செல்போனில் பாலியல் தொல்லை என்று ஆதாரத்தோடு ஊடகத்தின் வழியாக நிரூபித்தேன். இடைநீக்கம் செய்தார்கள். பின் கல்லலில் பணியாற்றினான். இப்போது இருக்கிறானா செத்துட்டானா தெரியவில்லை.

அதைத்தொடர்ந்து சில பொய் வழக்குகளை போட்டு கடந்த ஆண்டுவரை சிறையில் வைத்து மகிழ்ந்தனர். இன்று அப்படியான கோபம்தான் மனதில் இல்லையே தவிர என்றும் ஆறாத புண்ணாக உள்ளது.

எப்பேற்பட்ட துறையை எவ்வாறு நடத்துகிறார்கள் என்ற ஆதங்கம் நிறைய உண்டு. சமூக கட்டமைப்பில் மிக முக்கியமான ஒரு துறை பெரும் கேடுகெட்ட நிலைக்கு மாறியுள்ளது.

ஈழம் பற்றி அறிந்ததால், தலைவர் மேதகு பிரபாகரன் வாழ்ந்த வீட்டில் இரண்டு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவன் என்ற முறையிலும் , அவருக்கு உணவிட்ட தாயின் உணவை இரண்டு ஆண்டுகள் உண்டு மகிழ்ந்தவன் என்ற முறையில் கூறுகிறேன். ஈழத்தில் காவல்துறை எவ்வாறு இருந்தது என்பதை தமிழ்நாடு காவல்துறை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

காவல்துறையின் கண்ணியமிக்க நபர்களும் உள்ளார்கள் என்று கூறுகிறார்கள். நான் பார்த்ததில்லை. அப்படி இருந்தால் நீங்கள் உயர் பதவிக்கு முன்னேறுங்கள். உயர் பதவியில் இருப்பவர்கள் உங்களுக்கு கீழுள்ளவர்களை கண்ணியப்படுத்துங்கள்.
உங்களையும் மண்தான் தின்று அழிக்கப்போகிறது என்பதை மறக்காதீர்கள்.

தமிழ்நாடு ஈழம்போன்ற ஒரு நாடாகவும், அதுபோன்ற கண்ணியமிக்க காவலர்களை தமிழ்நாடு பெறவேண்டும் என்ற ஆசை இதுவரை நிறைவேறவில்லை. இனிமேல் தானாக நிறைவேறும் என்ற நம்பிக்கையும் இல்லை. இயற்கை இப்படியானவர்களுக்கு பாடம் புகட்டும்.

இயற்கை கொடுக்கும் தனிமனித துன்பங்கள், பிணிகள் தீயவர்களை மனிதனாக மாற்றும். நல்லதே நடக்கட்டும்.

– ஏனாதி பூங்கதிர்வேல்,

 

Black Tigers Day commemoration event held in Sydney attended by Australian State MP ! #Blacktigers #karumpulikal #ltte #Maaveerar #Tamil #Eelam #TamilGenocide

A Black Tigers Day commemoration event was held in Sydney, Australia yesterday.

In previous years, the Australian government has banned the commemoration of Black Tigers Day, but this year through the organisation of the ‘Children of the Leader’ organisation team the event was held at the Yaarl Hall in Pendle Hill, New South Wales, Australia and seen as an event of uprising.

The Black Tigers wing of the Liberation Tigers of Tamil Eelam, also known as the Karumpulikal, are remembered by placing a lamp in front of their photos. The photos of 346 Black Tigers were displayed and the event ceremony was initiated by ex-LTTE cadre, Salkillai and his brother and ex-Sea Tigers training teacher, Vetharasa Dinesh, who both lit up the memorial flame.

The Australian Aboriginal flag, the Australian flag and the Tamil Eelam national flag, were hoisted by the Transnational Government of Tamil Eelam Australian representative and member, Perinbarasa Mukunthan, New South Wales MP, Hugh McDermott and Transnational Government of Tamil Eelam Australian representative and member Kalirasa Naventhira, respectively.

McDermott addressed the Tamil attendees at the event;

“As you know I was attacked by the Sri Lankan government for supporting Tamils. I want to thank the Tamil community for rallying behind me. Not only here in Australia but all throughout the world. This fight is just the beginning. We will have recognition of the genocide and the systematic discrimination of Tamils. This fight has a long way to go, the current government is full of war criminals. I stand with you. May god bless everybody who gave a sacrifice that are not here today.”

The first Black Tiger that died, Captain Miller (also known as Vallipuram Vasanthan); Black Tiger Major Arivukumaran’s brother Aingaran and the first woman Black Tiger to die and Black Sea Tiger Captain Angayarkanni’s photos were lit up by Captain Yogan’s friend and ‘Children of the Leader’ member Kala, with the rest of the attendees helping in lighting up the rest of the photos of the Black Tigers, simultaenously.

‘Mullai Osai’ team coordinator, Selvarasa Dhanusaan, started the flower tributes to the Black Tigers and the rest of the attendees followed by giving flower tributes to the Black Tigers.

Black Tigers Day commemoration events were held across the world in countries like New Zealand, France and Germany by the Tamil diaspora yesterday.

என்னை சுட்டுப்போட்டு அண்ணையட்ட போங்கோ – கரும்புலி கப்டன் விஜயரூபன் ! #ஈழமறவர் #ஈழம் #கரும்புலிகள் #மாவீரர்கள் #வீரவணக்கம் #விடுதலைப்புலிகள் #Blacktigers #karumpulikal #ltte #Maaveerar #Tamil #Eelam

அடிக்கடி ஊதுகுழலின் சத்தங்களாலும், அணிகளுக்காக வழங்கப்படும் பயிற்சிக் கட்டளைகளாலும் எப்போதும் துடிப்போடே இருக்கும் அந்த மைதானமும், ஒட்டிசுட்டான் பிரதேசத்தின் 9 ஆம் கட்டைப் பகுதியில் இருந்த அடர்ந்த காடும். ஒருபுறம் மாங்குளம் முல்லைத்தீவு வீதியையும், மறுபுறம் முத்தையன்கட்டுக் குளக் கரையையும் எல்லைகளாக கொண்ட அந்த அடர் வனத்துக்குள் தான் துடிப்பான நெருப்புக் குழந்தைகள் தம்மை வெடிகளின் சுவாலைகளுக்குள் ஆகுதியாக்கத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

வானம் தொட்டு நிமிர்ந்த மரங்களால் அந்தக் காட்டு நிலம் சூரியனைக் காண முடியாத நிழலுக்குள் நெருப்பாற்றுக் குழந்தைகளைத் தாங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஆங்காங்கே கவிழ்ந்து படுத்திருக்கும் யானைகளைப் போல அந்தப் பிரதேசம் எங்கும் சிறு மலைகள் விரிந்து கிடந்தன. முத்தையன்கட்டுக் குளத்தில் இருந்தும், குளத்தை நோக்கியும் பாயும் தண்ணீரின் சலசலத்த ஓசை எப்போதும் அந்த முகாமுக்கு செவிக்கினிமையான சங்கீதம்.

தமிழீழத்தின் தேசிய விலங்கான சிறுத்தைகள் வாழும் அந்த அடர்ந்த வனத்தில், கரடிகளும், குரங்குகளும் சின்னக் குட்டிகள் முதல் வயதான யானைகள் வரை பட்டி பட்டியாக வாழ்ந்து வந்தன. உணவுக்காக இலைகுழைகளையும், தாகத்துக்காக நீரையும் தேடி அலைமோதிக் கொண்டு வரும் அந்த யானைகள் அசைந்து வருவது எதிரியின் டாங்கிகள் முகாமை நோக்கி வருவதைப் போலவே காட்சி தரும். அழகிய தோகைகளை விரித்தாடும் மயில்களாலும், மான் மரை போன்ற விலங்குகளாலும், மர அணில்களின் கீச்சிட்ட கீதத்தாலும், காட்டுக் குருவிகளின் ரீங்காரத்தாலும் எப்போதும் துடிப்போடுதான் இருக்கும் அந்தக் காட்டுக்குள் தான் “கரும்புலி மேஜர் ஜெயம்” நினைவோடு நிமிர்ந்து கிடந்தது அந்த கரும்புலிகளின் பாசறை.

அதற்குள்தான் இலட்சிய வேங்கைகளும் துடிப்போடு இயங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த முகாம் உயர் பாதுகாப்போடு இருக்கும் ஒரு பயிற்சி முகாம். தங்களது உயிர்களை வெடிமருந்து அங்கிக்குள்ளே விதைத்துவிட்டு, ஒவ்வொரு வினாடிகளும் தமிழீழத் தாயின் விடியலுக்காக தம்மை அக்கினித் தீயில் தியாகிக்கத் தயாராக இருந்த குருதிச்சன்னங்கள் வாழ்ந்த புனித இடம். அங்கிருந்து தான் பல வெற்றிச்சண்டைகளுக்கான கரும்புலி அணிகள் பயணப்பட்டு போய், வெடியோடு வெடியாகியும் வெற்றிச் செய்தியோடு தளம் திரும்பியும், அடுத்த சண்டைக்கான சந்தர்ப்பத்துக்காக காத்திருந்து, தம்மை தயார்ப்படுத்திக் கொண்டு தமிழீழ விடியலுக்காக வலுச் சேர்த்தார்கள்.

அதில் ஒருவனாகத் தான் விஜயரூபன் இருந்தான். மிகவும் சுறுசுறுப்பும் தன்நம்பிக்கையும் கொண்ட போராளி தமிழீழத்துக்காக நிறையச் சாதிக்க வேண்டும் என்ற உன்னதம் மிக்க இலட்சியம் கொண்டவன். தென் தமிழீழத்தின் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் கிராண் எனும் இடத்தில் உள்ள விசக்கேணிக் கிராமத்தில் 13.02.1975 ஆம் வருடம் திரு/ திருமதி கந்தசாமி தம்பதியினருக்கு மகனாக பிறந்தான்.

மட்டக்களப்பில் நடந்த இந்திய /இலங்கை வல்லாதிக்க சக்திகளின் ஒவ்வொரு இனவழிப்பு நடவடிக்கைகளும் அவனது மனதில் ஆழமாக பதியத் தொடங்கியது. சிறு வயதிலிருந்தே தமிழீழத் தேசத்துக்கான விடியலின் தேவை அவனின் மனதில் நிறையத் தொடங்கி இருந்தது. அதுவே பின்நாட்களில் 4-5 முகாமில் ஒரு கரும்புலி வீரனாக உருமாறி ஜெயம் முகாமில் தமிழீழக் கனவைச் சுமந்தபடி கறுப்பு வரிக்குள் வாழும் எண்ணத்தை விதைத்திருந்தது.

சிவகுணம் என்ற இயற்பெயரைக் கொண்ட புலிவீரன் 1992 ஆம் ஆண்டில் மட்டக்களப்பில் இருந்த கானகம் ஒன்றில் போராளிக்கான அடிப்படைப் பயிற்சியை நிறைவு செய்து விடுதலைப்புலியாக தன்னை மாற்றிக்கொண்டு தமிழீழ விடியலுக்காக பயணிக்கத் தொடங்கினான். வெள்ளாமைச்சேனை நோக்கி நகர்ந்த இராணுவத்தினரினை இடைமறித்து நடாத்தப்பட்ட தாக்குதல் அவனது முதற்களமாக வரலாறாகியது. தொடர்ந்து மட்டு அம்பாறை மாவட்ட படையணியில் களமாடிக் கொண்டிருந்த அந்த வேங்கை தென்தமிழீழத்தில் இருந்து வடதமிழீழத்துக்கு வந்திருந்தான்.

விஜயரூபன் வடதமிழீழத்தில் நடந்த பல தாக்குதல்களில் பங்கெடுத்து விடுதலைக்கு வலுச்சேர்த்துக் கொண்டிருந்த, அதே நேரம் தான் கரும்புலியாகி தமிழீழத் தாயகத்துக்காக பணியாற்ற வேண்டும் என்ற சிந்தனையை வளர்க்கத் தொடங்கி இருந்தான். அதனால் தமிழீழ தேசியத்தலைவருக்கு கரும்புலி அணியில் இணைவதற்கான அனுமதி கேட்டு கடிதம் எழுதி, அனுமதி கிடைக்காது போனதால் மனமுடைந்து போனான். மீண்டும் மீண்டும் கடிதங்களுக்கூடாக தலைவனிடம் அனுமதி கேட்டு, அனுமதிக்காக காத்திருந்த விஜயரூபன் ஒருநாள் வெற்றி பெற்றான்.

அனுமதி கிடைத்த பூரிப்பிலேயே யாழ்மாவட்டத்தின் சாவகச்சேரிப் பிரதேசத்தின் சம்புத்தோட்டம் பகுதியில் இருந்த கரும்புலிகள் முகாமான 4 – 5 தளத்துக்கு வந்து சேர்ந்திருந்தான். அங்கிருந்து தனங்கிளப்புப் பகுதியில் இயங்கிய கரும்புலிகள் பயற்சி முகாமில் பயிற்சிக்காக 1995 ஆம் ஆண்டின் இறுதிப் பகுதியில் இணைக்கப்பட்டு கரும்புலிகளுக்கான கடுமையான சிறப்புப் பயிற்சிகளை இலகுவாக முடித்து சந்தர்ப்பத்துக்காக காத்திருந்தான். விஜயரூபனுக்கு தலையில் உட்காத்திருந்த வெடிபொருட்களின் சிதறல்கள், சூரியனின் தாக்கம் அதிகரிக்கும் போதெல்லாம் பெரும் வலியை உருவாக்கும். சொல்ல முடியாத வேதனை தலைக்குள் உருவாகும். அவனின் வலி ஒருபுறம் இருந்தாலும், விடுதலை வேட்கை, அந்த வலியை விட அதிகமாக இருந்ததால் அவன் தன்னை கரும்புலியாக புடம் போடுவதில் வெற்றி கண்டான்.

விஜயரூபனுக்கு மிருகங்கள் என்றால் அதிகம் விருப்பம். எதிரிக்கு கல் நெஞ்சக்காறனான இவனும் இவனது தோழர்களும் மென்மையான மனதைக் கொண்ட புலிவீரர்கள். மற்ற உயிர்களிடத்தில் தம் உயிரை விட அதிகமான பாசத்தைக் கொண்டவர்கள் அதனால் தான் விஜயரூபன் “சுபோ “ என்று அன்பாக அழைக்கும் பன்றி ஒன்று இங்கே வளர்ந்து வந்தது. விஜயரூபனால் சிறு குட்டியாக கொண்டு வந்து வளர்க்கப்பட்ட அப்பன்றி, எப்போதும் விஜயரூபனின் ஆதரவிலும் தோழர்களின் பராமரிப்பிலும் என்றும் நலமுடனே இருந்தது.

அந்த நேரத்தில் எங்கள் தேசமே பெரும் இக்கட்டான சூழலுக்குள் இருந்தது. சூரியக்கதிர் 1-2 என்று படையெடுத்து வந்த சிங்களப்படைகளோடு பொருதிய எம் படையணிகளும், மக்களும் அரசியல் தந்திரோபாய பின்நகர்வு ஒன்றை ஏற்படுத்தி தமிழீழத்தின் இதயமாக விளங்கிய வன்னிப் பெருநிலப்பரப்புக்குச் சென்ற போது, விஜயரூபன் உள்ளடங்கலான அந்தக் கரும்புலிகள் அணியும் யாழ்ப்பாண மண்ணை விட்டு மனம் முழுவதும் தேசத்தலைமகனின் கட்டளையை ஏற்க வேண்டிய நிலையில் வெளியேறியது.

தம்மை முற்றுமுழுதான கரும்புலிகள் அணிக்கான பயிற்சிகளை மணலாறு மாவட்டத்தின் நாயாற்றுப் பகுதியில் இருந்த அந்தமான் வெட்டைப்பகுதியில் வைத்து பெறத் தொடங்கியது இந்த அணி. ஆனாலும் குறுகிய காலத்துக்குள், மீண்டும் சில காரணங்களுக்காக அங்கிருந்து நகர்ந்த அவ்வணி ஒட்டிசுட்டான் பகுதியில் “ஜெயம்” பெயர் சுமந்த இந்தப் பயிற்சி முகாமை உருவாக்கிக் கொண்டது. சாதாரணமாக இம் முகாம் உருவாக்கப்படவில்லை. பலத்த இடர்களைச் சுமந்தார்கள் போராளிகள். இரகசிய முகாம் என்பதால் ஒவ்வொரு பணியையும் போராளிகளே செய்தார்கள். சிறிய பாறைகளை உடைத்து பதுங்குகுழிகளை உருவாக்கியது முதல், பயிற்சி மைதானத்தில் நின்ற பாரிய மரங்களை அகற்றியது வரை உருமறைப்பும் குலைந்து போகாது அம்முகாம் சீராக உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. இதற்கு அருகிலேயே மகளிர் கரும்புலிகளுக்கான முகாமும் உருவாக்கப்பட்டது.

இங்கு தான் தமிழீழ வரலாற்றின் முக்கிய சண்டையாக இருந்த சீனங்குடா விமானத்தளத் தாக்குதலுக்காக இவர்கள் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள். அதற்காகவே இக் கரிய வேங்கைகள் விசேட பயிற்சி ஒன்றினைப் பெற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். மேஜர் மாதவன் மாஸ்டரின் பொறுப்பில் இருந்த அந்த முகாமில் அந்த அணிக்கு துறை சார்ந்த பயிற்சி ஆசிரியர்களினால் சிறப்புப் பயிற்சி வழங்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. பலநூறு கரும்புலிகள் தமக்கு இந்த இலக்கு கிடைத்துவிடாதா என்று ஏங்கிக் கொண்டிருக்க அவர்களுக்குள் இருந்து இவர்களுக்கு மட்டுமே அந்த சந்தர்ப்பத்தை தமிழீழ விடுதலையின் வரலாறு அன்று கொடுத்திருந்தது

தமிழீழ தேசியத்தலைவரினால் அன்போடு தாத்தா என்று உரிமையோடு அழைத்து உறவாடும் கரும்புலி சுபேசன் தலைமையில் சிற்றம்பலம், விஜயரூபன், நிவேதன், நிலவன், றெஜி, தனா, மங்கை என அந்த அணியில் கரும்வேங்கைகள் சந்தர்ப்பம் கிடைத்த மகிழ்வில் மாதிரிப்பயிற்சிகளைப் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். இவர்கள் எப்போதும் தமிழீழ விடியலுக்காக சாகத் துணிந்த வேங்கைகள். விடுதலை வேங்கைகளின் சாவு ஒவ்வொன்றும் தமிழீழத்திற்கு பாரிய இழப்பாகும். அதனால் இவர்கள் குறைந்த இழப்போடு எதிரிக்கு பாரிய இழப்புக்களைக் கொடுக்க வல்ல உயர் பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்டு முடிந்தளவு எதிரிக்கு இழப்புக்களை ஏற்படுத்தக் கூடிய தரைக் கரியபுலிகளாக நிமிர்ந்து நிற்க வளர்க்கப்பட்டார்கள்.

சீனங்குடா விமானத்தளத்தை தாக்கி அழித்து சிங்கள ஆதிக்கவெறியர்களுக்கு பெரும் அதிர்ச்சி ஒன்றைக் கொடுக்க வேண்டிய தருணம் ஒன்றை திருகோணமலை மாவட்ட புலனாய்வுத்துறை சார்ந்த போராளிகள் மற்றும் திருமலை மாவட்ட வேவு அணி ஆகியவை உருவாக்கி இருந்தன. முழுமையான வேவுத்தகவல்களுடன் தேசியத்தலைவருக்கு அந்தத்திட்டம் போய் சேர்ந்தது.

வேவுத்தகவல் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு தாக்குதலுக்கான திட்டம் முழுவதும் சரியாகப் போடப்பட்டு சீனங்குடா விமானநிலையத்தை தாக்கி அழிப்பதற்கான தாக்குதலுக்காக தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர் இக் கரும்புலிகள். பயிற்சிகள் அனைத்தும் நிறைவாகி இருந்தது.

இவ்வணிக்கான உணவு எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் எனத் திட்டமிடப்பட்ட போது, விடுதலை அமைப்பு பாரிய பொருளாதார நெருக்கடியில் இருந்ததை மறுக்க முடியாது. ஆனாலும் இவ்வணிக்கான உணவு எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதைக் கூட தேசியத்தலைவர் சரியாகத் திட்டமிட்டார். இவ்வணிக்கான உணவு தயாரிக்கப்பட்டு உணவின் மாதிரி தலைவருக்கு அனுப்பப்பட்ட போது, அதன் சத்தூட்டம் குறைவாக இருப்பதாகவும், ஊட்டச்சத்துமிக்க உணவு தயாரிக்குமாறும் பணிக்கப்பட்டது
பின்பு நிறையூட்டம் மிக்க உணவு தயாரிக்கப்பட்டு அணிக்கு வழங்கப்பட்டது. இதைப் போலவே ஆயுத, வெடிபொருட்களும் சரியாக திட்டமிடப்பட்டது. இவை அனைத்தும் தமிழீழத்தின் தலைமகனின் நேரடி கண்காணிப்பில் நடந்து முடிந்தன.

ஆயுத வழங்கல், உணவு வழங்கல் எல்லாம் சரிபார்க்கப்பட்டு அந்த அணி செம்மலைப்பகுதிக்கு நகர்ந்திருந்தது. அங்கிருந்து கடற்புலிகளின் இரகசிய அணி ஒன்றின் படகின் மூலமாக திருகோணமலைக்குச் சென்றடைகின்றனர். அங்கிருந்து கரும்புலிகளணி நகரத் தொடங்கியது. சிங்களத்தின் உயர் பாதுகாப்புப் பகுதியாக இருந்த அவ்விடத்தில் சாதாரணமாக ஊடறுத்துச் சென்றது கரும்புலி சுபேசனின் அணி. பெருங் காடுகளையும் சரி, நீர்நிலைகளையும் சரி இருள் பகல் என்ற வித்தியாசம் இன்றி கடக்கக் கூடிய கரும்புலிகள் அணி அந்த அடர்காட்டையும் இடையில் சந்தித்த அனைத்து இயற்கையின் தடைகளையும் இலகுவாகக் கடந்து சீனங்குடா விமானத்தளத்தின் எல்லைக்குள் வந்திருந்தது.

எதிரியின் ஒவ்வொரு விமானத்தையும் உடைத்தெறியக்கூடிய வலுவான கனரக ஆயுதமான லோவை சிற்றம்பலமும், விஜயரூபனும் வைத்திருந்தார்கள். எதிரியின் எந்தத் தடைகளையும் தரித்து நிற்கும் ஒவ்வொரு விமானங்களையும் நிச்சயம் உடைத்தெறியப்போகும் இந்த அணி தடை வெட்டி உள்ளே செல்வதற்காக காத்திருக்கிறது. சிற்றம்பலமும், விஜயரூபனும் அந்த இருட்டுக்குள் கம்பி வேலி அருகே இருளோடு இருளாக நகர்கிறார்கள். ஏனையவர்கள் சிற்றம்பலத்துக்கு பாதுகாப்பளித்தபடி காத்திருக்கிறார்கள்.

அவர்கள இருவரும், ஒவ்வொரு கம்பியாக வெட்டி பாதையை ஏற்படுத்துகிறார்கள். இன்னும் ஓரிரு நிமிடங்களில் அந்த முகாம் கரும்புலிகள் அணியிடம் நிச்சயமாக ஆளுகைக்குள் வரும் என்பதில் எந்த மறுதலிப்பும் இல்லை. இந்த நிலையில் OP யில் நின்ற இராணுவத்தினன் ஒருவன் சிற்றம்பலம் கம்பி வெட்டுவதைப் பார்த்துவிட்டான். ஆனால் எதுவுமே செய்யவில்லை. எதற்காகவோ அமைதியாகி விடுகிறான் அந்த சிப்பாய். ஒருவேளை தான் கண்டுவிட்டதை இவர்கள் அறிந்தால் தன்னைச் சுட்டு விடுவார்கள் என்று பயந்திருப்பான் போல, அவனின் அமைதி இவர்களுக்குச் சாதகமாகியது. கரும்புலிகளணி சிற்றம்பலத்தால் வெட்டி எடுக்கப்பட்டிருந்த பாதையூடாக உள்நுழைகிறது.

ஓடுபாதை அருகே நிறுத்தப்பட்டிருந்த விமானங்களை நோக்கி வேகமாக நகர்கிறது. அப்போது காவலணியில் இருந்த இலங்கை விமானப்படையைச் சேர்ந்த சிங்களவர்கள் சிலர் கௌத … கௌத … என்று கேட்டபடி கரும்புலிகள் அணியை நோக்கி வருகின்றார்கள். கரும்புலிகள் எந்த பதிலும் இன்றி ஓடுதளத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்க, இவர்களை யார் என்று புரிந்து கொண்ட விமானப்படையினர் உடனடியாக விமானதளத்தை உச்ச விழிப்பு நிலைக்குக் கொண்டுவரக் கூடியதாக விழிப்புநிலை அலாரத்தை அடித்து விடுகிறார்கள். அதனால், விமானநிலையம் உச்சக்கட்ட விழிப்பு நிலைக்கு வந்திருந்தது. எதிர்த்தாக்குதல்கள் பலமாக இருந்தது. எதிரியின் தாக்குதல்களை ஊடறுத்து விமான ஓடுபாதைக்கு வந்து சேர்ந்திருந்த கரும்புலிகள் அணி தேடி வந்த இலக்கை கண்டு கொண்டார்கள். ஆனால் சிறு ஏமாற்றமும் கூட. பல விமானங்கள் வானத்தில் பறக்கத் தொடங்கிவிட்டன. அதனால் அவற்றை லோ ரக ஆயுதத்தால் சுட முடியவில்லை. மேலெழுந்த விமானங்கள் மீது லோவால் அடிக்க முடியாது போனது. விமானங்கள் பல மேலெழுந்து விட்டன.

அதே நேரம் சிற்றம்பலத்தின் லோவும், விஜயரூபனின் லோவும் அங்கே தரித்து நின்ற Y-12 ரக விமானம் மீது குறி வைக்கின்றன. ஆனால் எதிரியின் ரவைகள் சிற்றம்பலத்தின் உடலை ஊடுருவுகின்றன. அதைத் தாண்டியும் Y-12 வானூர்தி தீப்பற்றி எரிகிறது. எதிரியோ பலத்த எதிர் தாக்குதலை தொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றான். சிற்றம்பலம் விமானம் தகர்க்கப்பட்ட அதே பொழுது தனது வெடியுடையை வெடிக்க வைத்து காற்றோடு கலந்து போகிறார்.

அங்கே இருந்த விமான எதிர்ப்புப் பீரங்கியை கைப்பற்றி இருந்த நிவேதனும் மற்றைய கரும்புலிகளும் அதனைப் பயன்படுத்தி விமானங்களைத் தாக்க முயற்சி செய்கின்றார். ஆனாலும் அந்த ஆயுதம் பற்றிய அடிப்படைப் பயிற்சி இல்லாத நிலையில் கரும்புலிகள் அணியால் அவ்வாயுதத்தைப் பயன்படுத்தி வானில் எழுந்த விமானங்களைத் தாக்கி அழிக்க முடியவில்லை. பல முயற்சிகள் செய்தும் பலனில்லாது போக உடனடியாக விமான எதிர்ப்பு ஆயுதத்தை தகர்க்குமாறு சுபேசன் கட்டளையிடுகிறார்.
நிவேதன் விமான எதிர்ப்பு ஆயுதத்துடனே வெடித்து சிதறிக் காற்றோடு கலந்து கப்டன் நிவேதனாக வீரச்சாவடைகின்றார்.

பல சண்டைக்களங்களைக் கண்டு திரும்பிய அந்த கருவேங்கைகள் இருவரும் கந்தக வெடியிலே காற்றோடு கலந்துவிட விஜயரூபன் விழுப்புண் அடைந்து வீழ்கின்றார். சுபேசன் தன் அணியை பின்நகருமாறு கட்டளையிட்டார். காயப்பட்டிருந்த விஜயரூபனைத் தூக்கியபடி அக்கரும்புலிகள் அணி நகரத் தொடங்கியது. மேஜர் சிற்றம்பலத்தையும், கப்டன் நிவேதனையும் அந்த மண்ணில் காற்றுக்குள் தேடியபடி அவர்கள் பின்நகரத் தொடங்கினார்கள்.

காயத்தின் கனதியில் முனகிக் கொண்டிருந்த விஜயரூபனின் குப்பியை போராளிகள் கழட்டிவிட்டார்கள். ஒருவேளை விஜயரூபன் குப்பியை கடித்து விடலாம் என்ற எண்ணம் அவர்களுக்கு. அதனால் விஜயரூபனின் கழுத்தில் இருந்த இரட்டை குப்பியை கழட்டிக் கொண்டு எவ்வளவு வேகமாக பின்நகர முடியுமோ அவ்வளவு வேகமாக தளம் நோக்கி நகர்கிறார்கள். வெடியுடையை இழுத்து வெடிக்க வைக்கலாம் என்ற அபாயம் இருந்ததால் அதையும் கழட்டி எடுத்திருந்தார்கள் மற்றவர்கள். ஏனெனில் காயத்தின் வேதனையில் நினைவு தப்பி வெடியுடை வெடிப்பியை விஜயரூபன் இழுத்துவிட்டால் பெரும் ஆபத்துக்கள் வந்துவிடும்.

1 – சாச்சரை இழுத்தால் தூக்கிக் கொண்டு வரும் போராளிகளுக்கும் ஆபத்தாகலாம்.
2 – சாச்சர் வெடித்து சிதறும் சத்தத்தை வைத்து கரும்புலிகள் அணி எந்த பாதையால் பின்நகர்கிறார்கள் என்பதை எதிரி கணித்துவிடுவான்.

இவ்விரண்டு அபாயகரமான நிகழ்வுகளை விஜயரூபன் உட்பட்ட அவர்கள் எவரும் விரும்பவில்லை. அதனால் வெடியுடை விஜயரூபனிடம் இருந்து எடுக்கப்பட்டிருந்தது வியரூபனின் வயிற்றுக்காயம் பாரியதாக இருந்ததால் இரத்தப்போக்கை கட்டுப்படுத்துவதில் சிரமம் ஏற்படுகிறது. முடிந்தளவு முதலுதவி செய்து இரத்த வெளியேற்றத்தை கட்டுப்படுத்தி இருந்தாலும், குருதி வெளியேறுவது தவிர்க்க முடியாமல் இருக்கின்றது.

“டேய் என்னை சுட்டுப்போட்டு போங்கோடா….”
விஜயரூபன் கனத்த குரலில் கத்திக் கொண்டிருக்கிறார்.

டேய் சொன்னால் கேளுங்கோடா… என்னால உங்களுக்கு ஒன்றும் ஆகக்கூடாதடா என்னை சுடுங்கோடா… இல்லை என்றால் குப்பியை தாங்கோடா நான் கடிக்க போறன் என்று கத்திய விஜயரூபனை சுபேசன் சமாதானப்படுத்துகிறார். எப்படியாவது நாங்கள் விஜயரூபனை வன்னிக்கு கொண்டு சென்றுவிடுவோம் என்று நம்பினார் சுபேசன். அந்த நம்பிக்கையையூட்டியபடி பின்நகர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள் அவர்கள். ஆனால் விஜயரூபனோ தன் காயத்தினால் வெளியேறிக் கொண்டிருக்கும் குருதியை தடம்பற்றி எதிரி பின்நகர்ந்து வரலாம் தன்னைத் தூக்கிக்கொண்டு நகர்வதால் மொத்த அணியும் வேகமாக நகர முடியாத சூழல் இருப்பதால் ஆபத்து மிக அதிகம் என்றும் சுட்டிக்காட்டி, தன்னை சுடுமாறு பணித்துக் கொண்டிருந்தார்.

பொறுப்பாக வந்த சுபேசனுக்கு உண்மை புரிந்தாலும், தன் நண்பன் சாவதை அவர் விரும்பவில்லை. முடிந்தளவு விஜயரூபனின் கோரிக்கையை காதில் வாங்கிக் கொள்ளாமலே நகர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

எப்படி அவரால் விஜயரூபன் கேட்பதைச் செய்ய முடியும்?

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்பாக விமான நிலையத்தைத் தாக்கிக் கொண்டிருந்த கரும்புலிகளணியின் தலைவனான சுபேசனின் அருகில் வந்த சிங்களப் படையினன் ஒருவன் தனது துப்பாக்கியை கீழே போட்டுவிட்டு அருகில் இருந்த கட்டிடத்தைச் சுற்றி ஓடுகிறான். அப்போது அவனுக்கு எதிர்புறமாக ஓடி வந்த சுபேசன் அவன் மிக அருகில் இருந்தும் அவனை சுடவில்லை. அவனோ பின்புறமாக திரும்பி மீண்டும் அக்கட்டிடத்தை மறுபக்கமாக சுற்றி ஓடினான். மீண்டும் எதிரே வந்து இடைமறித்த சுபேசன் அப்போதும் அந்த இராணுவத்தினனை சுடவில்லை. அவனும் மீண்டும் மீண்டும் அக் கட்டிடத்தை சுற்றி ஓடுவதும் மறிபடுவதுமாக நின்ற போதும் அவனுக்கு ஒரு சிறு காயத்தை கூட இந்த கரும்புலிகள் ஏற்படுத்தவில்லை. ஏனெனில் அவன் அப்போது நிராயுதபாணியாக நின்றான். யுத்த தர்மங்களில் இதுவும் ஒன்று. மனிதாபிமானம் மிக்க தலைவனின் பிள்ளைகள் அந்த இராணுவத்தை உயிரோடே விட்டுவிட்டு பின்நகர்ந்தார்கள். ஆயுதமின்றி பயத்தில் ஓடிக் கொண்டிருந்தவனை சுட்டுவிட அந்த கரிய உடை உடுத்த நெஞ்சங்களால் முடியவில்லை

சிங்கள இராணுவமும் அரசும் எம் மக்களை துன்புறுத்தி, கொடுமை செய்து, கற்பழித்து, கொன்று குவித்தாலும், எம் போராளிகள் எந்தப் படைக்கு எதிராக களமாடிக் கொண்டிருந்தார்களோ, அந்தப் படையினனையே நிராயுதபாணியாக நின்றதால் உயிரோடு விட்டு வந்ததை தமிழீழ வரலாறு பதிவாக்கிக் கொண்டது.
இவ்வாறான மனநிலை உள்ள இவ்வணித் தலைவனால் எவ்வாறு நண்பனின் கோரிக்கையை நிறைவேற்ற இயலும்? ஆனாலும் குறித்த சில மீட்டர்கள் நகரும் முன்னமே மீண்டும் விஜயரூபனின் கட்டளை…

சுபேசன் அண்ண… என்னைச் சுட்டுப்போட்டு மற்றாக்கள காப்பாத்துங்கோ அண்ண… பிளீஸ்.

அந்த இடத்தில் வேறு யாராவதாக இருந்தால் தன்னை எப்படியாவது காப்பாற்றுங்கள் என்றுதான் கத்தி இருப்பார்கள். இவர்கள் கரும்புலிகள். மற்றவர்களுக்காக சாகத்துணிந்த நெருப்புப் பந்துகள். எப்பொழுதும் தம் உயிரை விட தமிழீழத்தை அதிகமாக நேசிப்பவர்கள். அதனால் தான் தன்னைக் காப்பாற்றுங்கள் என்பதைப் போலவே எப்படியாவது என்னை சுட்டுவிடுங்கள் என்று கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தான் அந்த கரும்புலி வீரன். இதற்கு மேல் என்னால் நகர முடியாது என்னை கீழே கிடத்துங்கள் என்று கட்டளையிட்ட விஜயரூபன் வயிற்றுக் காயத்தையும் தாண்டி சாறத்தினால் உருவாக்கப்பட்டிருந்த காவுப் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து அமர முயல்கிறான். அது இன்னும் ஆபத்தைத் தரலாம் என்ற நிலையில் நிலத்தில் படுக்க வைத்தார்கள் தூக்கி வந்த போராளிகள்.

விஜயரூபனோ பிடிவாதமாக இருந்தான். தன்னால் இந்த அணி ஆபத்தில் மாட்டக்கூடாது என்ற உறுதியோடு இருந்தான். இவர்கள் அனைவரும் நிறைய சாதிக்க வேண்டியவர்கள். தன்னால் ஏற்படும் வேகத்தடையும், ஆபத்தும் இவர்களின் உயிர்களைப் பறித்தால் தேசியத்தலைவனின் பல தூரநோக்குச் சிந்தனைகள் சிதறிப் போய்விடும். சாதிக்க வேண்டியவர்கள் பின்நகரும் போது வீணாக தன் ஒருவனால் சாவது என்பது கொடுமையானது என்பதை அவர்களுக்கு பிடிவாதமாக உணர வைக்க முயன்றான். ஆனால் அவர்களும் பிடிவாதமாக இருந்தார்கள். தம்முடைய நண்பனை காப்பாற்றியே தீருவோம் என்ற முடிவில் இருந்தார்கள். இவர்களின் பிடிவாதமும் விஜயரூபனின் பிடிவாதமும் அந்த அணியின் நகர்வில் தாமதத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்தது.
இந்த நேரத்தில், சுபேசன் சரியான ஒரு முடிவை எடுக்க வேண்டியவராக இருந்தார்.

உடனடியாக நிலமையை கட்டளைப்பீடத்துக்கு தெரியப்படுத்தி முடிவெடுக்கவும் முடியாத நிலை. இவர்களது தொடர்பாடலை ஊடறுக்கும் எதிரி இவர்களின் தற்போதைய நிலையை அறிந்து கொண்டு விடலாம். அது இன்னும் அதிகமான ஆபத்தை தரலாம். சுபேசன் என்ன செய்வதென்றாலும் உடனடியாக அந்த முடிவை எடுத்தாக வேண்டும். இல்லையேல் எதிரியின் முற்றுகைக்குள் ஏனைய கரும்புலிகள் மாட்டுப்படலாம். அழுதழுது சிவந்து போய்விட்ட விழிகளோடு ஒவ்வொருவரையும் பார்க்கிறார் சுபேசன். அனைவரும் வேண்டாம் அண்ண என்பதைப்போலவே தலையசைக்கிறார்கள். ஆனால் நிலமையின் தீவிரம் அந்த முடிவை எடுக்க வைக்கிறது. தம் உயிரை இழக்கத் தயாராக இருந்த ஒவ்வொரு கரும்புலிகளும் தம் நண்பனின், தம் சகோதரனின் உயிர் தமக்காக தம்முன்னே பறிபோவதை பார்க்க முடியாமல் தவித்தார்கள்.

நீண்ட தூரம் பின்நகர்வுப் பயணம், அணியில் இருந்த மருத்துவ வளமும் மிகக் குறைந்த முதலுதவி சிகிச்சைக்கான வளமே. ஆனால் கடக்க வேண்டிய தூரமோ கனமானதும் அதிகமான தூரத்தையும் கொண்டது. இந்த நிலையில் எல்லாவற்றையும் யோசித்து முடிவுக்கு வந்தார் சுபேசன்.

தன்னிடம் இருந்த ஒலியமுக்கி பூட்டப்பட்டிருந்த கைத்துப்பாக்கயை எடுக்கிறார். அவரால் அதைச் செய்துவிட முடியாது அதனால்,

“அவன் சொல்லுறத யாராவது செய்யுங்கோ “

தன் அணியையோ, விஜயரூபனையோ திரும்பிப் பார்க்காமல் தன் கைத்துப்பாக்கியை தன் அணியில் இருந்தவர்களிடம் கொடுக்கிறார். யாருமே வாங்க மறுக்கிறார்கள். யாருமே வாங்கவில்லை. விஜயரூபனை திரும்பிப் பார்க்கிறார்கள். அந்த முடிவு மிகக் கொடுமையான தருணத்தை அவர்களுக்குத் தந்தது. அவர்கள் யாரும் அதை செயற்படுத்த விரும்பவில்லை. சுபேசனின் விழிகள் கசிந்தது. முடிவும் கசந்தது. ஆனால் உருவாகப் போகும் மிக ஆபத்தான சூழலைத் தவிர்ப்பதற்கு இந்த முடிவே சரியானதாக அவர்களுக்கு புரியவைத்தான் விஜயரூபன்.

தன்னைச் சுட்டுப்போட்டுத் தன் ஆயுதத்தை அண்ணையிடம் கவனமாக கொண்டு போய்க் கொடடா என்று வீரச்சாவடைந்த லெப். சீலன் வழி வந்த புலிவீரன் தன் இலட்சியக்கனவு வெல்லப்பட வேண்டுமாயின் தன் அணி பாதுகாப்பாக தளம் திரும்ப வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தான். அதனால் தன்னிடமே துப்பாக்கியை தருமாறு பணித்தான். தானே தன்னைச் சுடுவதாக வேண்டினான். எவருக்கும் அந்தத் துப்பாக்கியைக் கொடுக்க முடியாது இருந்தது.

காயத்தின் கனதியில் முனகியபடி மெதுவாக வேண்டிக் கொண்டிருக்கும் தம் தோழனை எப்பிடியாவது காப்பாற்றிவிட வேணும் என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்த அவர்களால் எப்படி அந்தப்பணியைச் செய்ய முடியும். அவர்கள் அவனைத் திரும்பிப் பார்க்காமலே நின்றார்கள். சுபேசனின் உடல் எதற்கும் தளர்ந்ததில்லை. அன்று மிக மோசமாக சுபேசன் உட்பட அனைவரும் தளர்ந்து போனார்கள். விழிகள் கசிந்து ஆறாகப் பெருக்கெடுத்தது.

விஜயரூபன் அந்தக் கானகத்தில் சத்தமில்லாத துப்பாக்கி ரவையினால் விழி மூடி தமிழீழத் தாய் மடியில் துயிலாகிப் போனான். அவன் நினைவுகள் சுமந்த ஏனையவர்கள் பின்நாட்களில் அவனின் எண்ணத்தைப் போலவே சாதித்துத் தமிழீழத்துக்கு உரமாகிப் போனார்கள்.

புலர்வு