கப்டன் வாணன் ! #வீரவணக்கம் #ஈழமறவர் #ஈழம் #மாவீரர்கள் #இனப்படுகொலை #ltte #Maaveerar #Tamil #Eelam

விடுதலை என்னும் பயிருக்கு இடப்பட்ட உரமே மாவீரர்கள்’

புனித இலட்சியப் பிரவாகத்தில் பயணித்து, தமிழீழக்கனவுடன் வித்தாகிய ஆயிரமாயிரம் மாவீரர்களின் வரிசையில் துயில்கொள்ளும் ஒருவன் கப்டன் வாணன். தனது கண்முன்னால் தனக்கும் தனது சமூகத்திற்கும் நிகழ்ந்த அவலங்களின் சாட்சியாக, இந்த இழிநிலை வாழ்க்கை எமக்கு வேண்டாம், எமது சந்ததிக்கும் வேண்டாம் என்ற தெளிவில் பரிணமித்தவன். அந்த அவலங்களின் எதிர்வினையாக, விடுதலை ஒன்றுதான் தீர்வு என முடிவெடுத்துப் பயணித்த போராளி, அதற்காக தன்னை உரமாக்கிய அவனது இருபதாவது நினைவுநாள் இன்று.

சுதந்திரப் போராட்டத்தின் பங்கெடுப்பு என்பது ஈர்ப்பு, கவர்ச்சியின் சமன்பாடல்ல. அது சமூகம் மீதான அக்கறையின் வெளிப்பாடாக, இனத்தின் மீதான அடக்குமுறைச் சம்பவங்களின் தொடர்வினையாக, பாதிப்பின் வெளிப்பாடாக உருவாகின்றது. அது வாழ்வின் எல்லைவரை தெளிவான பற்றுறுதியையும் கொள்கை ரீதியான உறுதிப்பாட்டையும் வழுவாத்தன்மையையும் கொண்டிருக்கும் என்ற யதார்த்தத்தின் பிரதிபலிப்பாக, நடைமுறை உதாரணமாக அமைகின்றது கப்டன் வாணனின் வாழ்க்கை வரலாறு.

வாணன் அசாத்தியமான துணிச்சல்காரனாக இருந்தாலும் மென்மையானவன். எதையாவது செய்து கொண்டிருக்கும் துடிப்பும் குறும்புத்தனமும் அவனிடம் அதிகம். விளையாட்டு, நாடகம் போன்றவற்றில் அதிக ஈடுபாடு கொண்டவன். வாணனுடனான இளமைப்பருவத்து நாட்கள் நெஞ்சைவிட்டகலா பதிவுகள் – அம்மாவிற்குத் தெரியாமல் நிகழ்ச்சி பார்க்க சென்று நடு இரவில் திருப்பிவரும்போது, விளாத்திமரத்தைப் பார்த்து அம்மம்மா சொன்ன பேய்க்கதையை நம்பி, உரத்து தேவாரம் பாடிக் கொண்டு வந்தது, வெள்ளத்தில் வாழைக்குத்திகளை ஒன்றாகக் கட்டி |போட்| விட்டு விளையாடியது என அந்த நாட்களின் பசுமையான நினைவுகள் பல. இளமைப்பருவத்து இனிமைகளுடன் பயணித்த காலம்.

எண்பதுகளின் பிற்பகுதியில் உக்கிரமடைந்த தமிழினத்திற்கு எதிரான அடக்குமுறைகளும் கொலை வெறியாட்டங்களும் நாடு முழுவதும் பரவியதைத் தொடர்ந்து இராணுவ ஆக்கிரமிப்புக்கள், தாக்குதல்கள் என வாழ்க்கை பதட்டமான கால ஓட்டத்தில் பயணிக்கத் தொடங்கியது. ஈழப்போர் ஒன்றின் இறுதிக்காலப்பகுதி, இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தின் படி இந்திய இராணுவம் தமிழர் தாயகத்தில் தனது இருப்பை அமைத்துக் கொண்டிருந்தது. மீண்டும் ஆரம்பித்த போர், விமானக் குண்டு வீச்சு, ஆங்காங்கே நேரம் காலமின்றி விழுந்து வெடிக்கும் செல் என அசாதாரண சூழலை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தது. வாணனுக்கு அப்போது பதின்நான்கு வயது.

அன்றைய பதற்றமான சூழ்நிலையில், வைத்தியசாலையில் இருந்த அப்பாவின் விடுதியில் பாதுகாப்பின் நிமித்தம் தங்கியிருந்த போது நிகழ்ந்தது அந்தக் கொடூர சம்பவம். அதிலிருந்து மயிரிழையில், பிணங்களுக்குள் பிணமாக தன்னையும் உருமாற்றி ஒரு நாளுக்கு மேல் மரணத்தின் விளிம்பில் வாழ்ந்து தப்பியவன். 1987ம் வருடம், தீபாவளி தினத்தில், யாழ் நகரைக் கைப்பற்றும் நோக்கில் யாழ் கோட்டையிலிருந்த இந்திய இராணுவம் கடுமையான எறிகணைத் தாக்குதலை மேற்கொண்டது. முன்னேறி வந்த இராணுவம், யாழ் வைத்தியசாலை வளாகத்தின் அலுவலகப் பகுதியை நோக்கிச் சரமாரியாகச் சுட்டுக் கொண்டு உள்நுழைந்தது.

அப்போது அப்பாவுடன் அலுவலக அறையில் நின்று கொண்டிருந்த வாணன், அந்த சம்பவத்தைப்பற்றி கூறுகையில் “ஆமி சுட்டுக்கொண்டு வந்தபோது நான் வாசல்ல தான் நின்டனான். ஆமி சுட்டதில் எனக்கு முன் நின்றவர்கள் இரண்டு பேரும் வெடிபட்டு எனக்குமேல் விழுந்து விட்டினம். நான் அப்படியே அசைவில்லாமல் அவங்களின் உடலுக்கு கீழ விழுந்து கிடந்தன், ஆமி சுட்டது எனக்குப்படேல, கொஞ்ச நேரத்தில் என்ர காலும் விறைச்சுப் போட்டுது, ஆமி வந்து என்ர காலை தனது சூக்காலால் தட்டிப்பார்த்தான், எனக்கு ஒன்டும் தெரியல, நானும் சத்தம் போடாமல் இருந்திட்டன், அதால நான் இறந்திட்டதா நினைச்சு விட்டுட்டுப் போயிட்டான், எனக்கு மேல இறந்து விழுந்தவர்கள் பயங்கரப் பாரம் ஒன்டும் செய்ய முடியாததால அப்படியே இருந்தன், அவர்களில் இருந்து வடிந்த இரத்தம் என்ட உடம்பையும் இரத்தமாக்கியிட்டுது அதோடு பிணங்களுக்கிடையால் ஆமியைப் பார்ப்பன். கிட்ட வரும்போது மூச்சை அடக்கியிருப்பன், அவன் போன பிறகுதான் மூச்செடுப்பன்|. மறுநாள்வரை இப்படித்தான் கழிந்தது. ‘கடைசித்தம்பி காயப்பட்டு தண்ணீர் கேட்க, அப்பா மேசையிலிருந்த தண்ணீரை எடுத்துக் கொடுக்க முற்பட்டபோது, யன்னல்ப்பக்கமிருந்த ஆமிசுட்டு அப்பா செத்ததை பாத்துக்கொண்டிருந்தனான்’.” என்றான்.

மேலும் “உங்களை ஆமி கூட்டிக்கொண்டு போனபோது அம்மா எங்கட பெயரைக் கூப்பிட்டு அழுதுகொண்டு போனது கேட்டது அதனால உங்களையும் ஆமி சுடப்போறாங்களோ! என்ட பயத்தில எழுப்பேல்லை, பிறகு அப்பகுதியில் ஆமியைக் காணவில்லை, வைத்தியசாலை ஊழியர் ஓராளும் காயப்பட்டு எழும்பாமல் எங்களோடயிருந்தார். நாங்கள் இங்கயிருந்து ஓடுவம் என்று முடிவெடுத்து, நானும் தம்பியையும் தூக்கிக் கொண்டு மதில் ஏறிப்பாய்ந்து நல்லூர் கோயிலுக்கு ஓடினான். அதோட அப்பாவின் சட்டைப் பையில இருந்த அம்புலன்ஸ் சாவியையும் நல்லூர் கோயிலில் நின்ற வைத்திய பொறுப்பதிகாரி நச்சினியாக்கினியாரிடம் கொண்டு போய்க் கொடுத்து நடந்ததைக் கூறினேன் என்றான்”. (படுகொலைச் சம்பவத்தை வாசிக்க இந்த இணைப்பை அழுத்தவும் – வலிகளுடன் தொடரும் இருபத்திநான்காவது தீபாவளித் திருநாள்)

இந்தச்சம்பவம் அவனுக்குள் எழுப்பிய கேள்விகள் பல, ஏதும் அறியாத அப்பாவிகள் மீது நடந்தேறிய கோரக் கொலைத்தாண்டவம் அவனை வெகுவாகப் பாதித்திருந்தது. ஈழத்தமிழர்களின் வரலாற்றைப்பற்றி ஜயாவிடமும் அம்மம்மாவிடமும் கதைப்பான் பல கேள்விகளைக் கேட்பான். எமக்கான விடுதலையின் தேவை, இலங்கைத்தீவின் தமிழர்களின் வரலாறு பற்றி மேலதிகமாக அறிய ஆவல் காட்டினான். தனக்கு ஏற்பட்ட அனுபவம், தமிழர்களின் வரலாறு, அவர்களுக்கு நிகழ்த்தப்பட்ட கொடுமைகள் என இளம் பிராயத்தில் அவனுக்குள் ஏற்படுத்திய விடுதலைத்தீ ‘சுதந்திர தமிழீழம்’ என்ற விடையாகக் கிடைத்தது. தனது குறிப்பேட்டில் “எமது இனம் பெற்ற சுதந்திரம் பெறுமதி வாய்ந்தது. அதை எதிரியிடம் விட்டுவிடலாமா? கூடாது எமது இனத்தின் சுதந்திரத்தை மீண்டும் பெற்றுவிட இறுதி மூச்சுவரை போராடுவோம்!”என்ற அவனது எழுத்தில் தனது திடத்தைப் பதித்திருந்தான்.

இந்திய இராணுவ காலத்தில் போராளிகளுக்கு உணவு எடுத்துக் கொடுத்தல், இராணுவம் தொடர்பான தகவல்களை வழங்குதல் போன்ற தன்னாலியன்ற பங்களிப்புக்களைச் செய்யத் தொடங்கினான். இவனது செயற்பாடுகளை அறிந்த அம்மா வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பும் நோக்கத்துடன் இந்தியாவிற்கு அனுப்பி வைத்தார். ஆனால் அங்கிருந்தவர்களுடன் தொடர்பை ஏற்படுத்தி மீண்டும் கடலால் நாட்டுக்கு திரும்பி வந்து வீட்டில் நின்றான்.

ஈழப்போர் இரண்டு தொடங்கியதும் தன்னை விடுதலைப்போராட்டத்தில் இணைத்துக் கொண்டான். ஒருநாள் பயிற்சி முகாமில் எதேச்சையாக ‘மெடிசின்’ கொட்டிலில் அவனைக் கண்டேன். முகாம் அமைக்கும் வேலையின் போது காயம் ஏற்பட்டு, அப்போதுதான் குணமடைந்து வந்திருந்தான். ஒரே பயிற்சி முகாமில் இருவரும் பயிற்சியெடுத்தோம். அவனிடம் “நான் இணைந்திருக்கிறன் தானே நீ போய் வீட்டைப் பார்” என்றேன், மறுத்துவிட்டான். பின்னர் பயிற்சி முடித்து, வேலைத்திட்டங்களுக்காக வேறு இடங்களுக்குச் சென்று விட்டோம்.

தனது பணியினை பலாலி இராணுவமுகாமில் ஆரம்பித்தான், பல சண்டைகளில் பங்குபற்றினான். அவனது சுயமுயற்சியும் சுயதிட்டமிடலும் சிறந்த தலைமைத்துவத்தைக் கொடுத்தது. முக்கியமாக வேவுப்பணிகளில் திறமையாகச் செயற்பட்டான். எதிரிக்குள் வாழ்வதைக்கூட இலகுவான பணியாகச் செய்தான். அவ்வளவு தூரம் அவன் உளரீதியாக உறுதியான மனநிலை உடையவனாக விளங்கினான்.

1993 ம் ஆண்டு ’களத்தில்’ பத்திரிகையில் வந்த விழுதுகள் கட்டுரையில் இருந்து வாணனைப்பற்றி …

”வாணன் காவலரண்களில் கடமை புரிகிற வேளைகளில் எதிரிப்படையினரின் நிலைமைகளைச் சென்று கண்காணிப்பான். ஆனால் கத்தி விளிம்பில் நடக்கிற இச்செயலின் ஆபத்து, அவனுக்குப் பெரிதாய்ப்பட்டதில்லை – மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்து, உற்சாக ஊக்கியாய் இருந்தது.

03-11-1990 அன்று நடாத்தப்பட்ட மாவிட்டபுரம் சிறீலங்காப்படை மினிமுகாம் தாக்குதலுக்கு முன் வேவு பார்க்கும் பணியினை இவன் ஏற்றிருந்தான். மிகச் சாதுரியமாகச் சென்று தகவல்களைத் திரட்டி ஒன்றும் மீதியின்றி தளபதியிடம் பகிர்ந்தான். மேலதிக உறுதிப்பாட்டிற்காக தளபதியினால் அனுப்பப்பட்ட போராளிகளினால் கொண்டுவரப்பட்ட தகவல்களும் இவனுடையதை ஒத்து அச்சொட்டாகவே இருந்தது. வேவுக்கடமைகளிலும் இவன் ஆளுமை மிளிர்ந்தது.

இத்தாக்குதலுக்காக எதிரியின் நிலைகளை நோக்கி இவன், சகபோராளிகள் ஊர்ந்து முன்னேறி நிலையெடுக்கின்றனர். தளபதியின் கட்டளை பிறக்கின்றது. எதிர்பாராத் தாக்குதலில் எதிர்ப்படையினர் நிலைகுலைந்து போயினர். நிதானிப்பதற்குள்ளாகக் குண்டுபட்டு வீழ்கின்றனர். எறிகணைகள், உலங்குவானூர்திகள் உக்கிரம் கொண்டு எமது நிலைகளைத் தாக்குகின்றன. குண்டு வீச்சு விமானங்கள் எமது முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கப் பகீரதப்பிராயத்தனம் செய்கின்றன. ஆயினும் இவர்கள் எதிரிப்படையின் நிலைகளை அழித்தனர். மினிமுகாமைக் கைப்பற்றினர். எதிரிப்படையினர் தமது ஆயுதங்களை வீசிவிட்டு, காயமுற்ற தமது சகாக்களைத் தூக்கிச் சுமந்தவாறு ஓட்டமெடுத்தனர். அவற்றையும் கைப்பற்றி எமது நிலைகளை நோக்கி மீள்கையில், எங்கிருந்தோ வந்ததொரு குண்டு! இவன் உடலைப் பதம்பார்க்கின்றது! குருதியாறு நிலத்தை நனைக்கிறது. இதைப்பற்றி அவனது தினக்குறிப்பு வரிகள் குரலிலேயே நெஞ்சுள் ஒலிக்கிறது! ”தமிழா நீ பிறவி எடுத்தாலும் நீ பிறந்த மண்ணுக்காக ஒரு துளி இரத்தத்தைக் கொடுத்துவிட மறந்திடாதே தமிழா….”

மாவிட்டபுரம் மினிமுகாமைத் தகர்த்து வீரசாதனை புரிந்தவர்களில் ஒருவரான இவன், தனது விழுப்புண் ஆறமுன்னே அடுத்த சமர்க்களத்திற் குதித்தான். 19-12-90 அன்று கட்டுவனில் சிறிலங்காப் படையினருடனான கடுஞ்சமர், முன்னேற முயல்கின்றனர் எதிரிப்படையினர், தடுத்து நிறுத்துவதில் இவனது துப்பாக்கியும் சுறுசுறுப்பாய்த் துரிதமாய் இயங்கியது. 05-02-92 அன்று நடந்த தச்சன்காடு மினிமுகாம் தாக்குதலிலும் இவனது பங்கு அளப்பரியது.

சகதோழர்கள் மேல் இவன் காட்டுகிற கரிசனை அபாரம். அவர்களை வழிநடத்துகிற ஆற்றலை அவர்களே புகழ்ந்துரைப்பார்கள். இராணுவம் முன்னேறி வந்த ஒரு தடவை, இவனது குழுவைச் சேர்ந்த ஒருவன் அசட்டையாக எழுந்து நின்று அவதானித்தான். இவன் கண்டிப்பும் அன்பும் கலந்த தொனியிற் சொன்னான், ”எவ்வளவு கஸ்டத்திற்கு மத்தியில் ஒவ்வொரு போராளியையும் அண்ணை உருவாக்கி வைச்சிருக்கிறார். நீ என்னெண்டா சும்மா மண்டையைப் போடுகிறன் எண்டு எழும்பி நிக்கிறாய்!” இந்தச் சிறுவயதிலேயே தலைமைத்துவத்திற்கு விசுவாசமிக்கவனாக, ஒவ்வொரு போராளியினதும் பெறுமதி உணர்வாகத் தன்னை நிலைநிறுத்தியிருந்தான். பங்குபற்றிய அனைத்துத் தாக்குதலுமே மிக நிதானத்துடனும், திறமையாகவும் செயற்பட்டு தளபதிகளின், பாராட்டுதலுக்கும், அன்பிற்கும் பாத்திரமாகிவிட்டான்.”

சிறிது காலத்தில் பகுதி இராணுவப்பொறுப்பாளனாக நியமிக்கப்பட்டான். பொறுப்பெடுத்தபின் தனது பகுதிக்குள்ளால் இராணுவத்தை நகரவிடக்கூடாது என்பதற்காக கடுமையாகப் பாடுபட்டான். எப்போதும் எந்த வேளையிலும் ஒவ்வொரு நிலைக்கும் சென்று போராளிகளை ஊக்கப்படுத்தி, அவர்களின் மேல் கரிசனையாக வழிநடாத்தும் ஆற்றல் நல்ல உறவை வளர்த்தது. இராணுவத்தை சும்மாயிருக்க விடக்கூடாது தொடர்ந்து ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்பதில் குறியாக இருப்பான். ஒருநாள் வாணன் இராணுவத்தி நடமாட்டத்தை அவதானித்துக் கொண்டிருந்தான். அதேசமயம் சினைப்பர் வைத்திருப்பவர் வெளியில் சென்றுவிட, அந்த ஆயுதத்தைக் கொண்டு சென்று தானே ஒரு சினைப்பர் போராளியாக பதுங்கியிருந்து இரண்டு இராணுவத்தைச் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டு வந்தான்.

கூடியளவு தனது செயற்பாடுகளை எதிரிக்கும் தனது காவலரணுக்குமிடையில்தான் வைத்திருந்தான். அநேகமான நேரங்களில் எதிரியை அண்டிய பகுதியிலேயே இவனைச் சந்திக்கலாம் என்பது இராணுவப் பொறுப்பாளர்களின் கருத்து. தனது பகுதிக்குள் இராணுவத்தை நகரவிடாமல் எவ்வாறு தடுக்கலாம் என்பதை சிந்தித்து பதுங்கித்தாக்குதல்களை செய்தல், பொறிவெடிகளை வைத்தல் போன்ற பணிகளை தானே முன்நின்று செய்வான். அப்பகுதியில் கிடைக்கும் பழைய செல்கள் மற்றும் இதர வெடிபொருட்களை தேடியெடுத்து அவற்றை எதிரியின் நகர்விற்குச் சாத்தியமான பகுதிகளில் வைப்பான்.

”24-12-91 இது மிகத் தன்நலக்காரத் தினமோ? இத்துணை புகழ் பூத்த எம் வாணனைத் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்று விட்டதே! பாரிய வெடியோசைகள் வலிகாமம் கிழக்கின் தலையில் வெடிகின்றது. அந்தக் காலை இவ்வாறுதான் தொடங்கிற்று! இப்பிரதேசத்து ஈவினைப் பகுதி மண்ணின் இயல்பான செம்மை எம்மவர் குருதியால் மேலும் சிவப்பேறி… மூவர் விதையாகின்றனர். எதிர்பாராத கந்தக வீச்சில் மாசுற்ற எம்சூழற் காற்று இவர்தம் இறுதி மூச்சால் தூய்மை பெறுகின்றது. இந்த மூவரில் ஒருவன்தான் .. வாணன்.

ஓ…. கேட்கிறது உனது ஆத்ம ராகம். அதுதான் உனது குறிப்பேடு

”வீரத்திற்கு வித்திட்ட தமிழா , கோழைக்குக் குடை பிடிக்கலாமா? கூடாது, எமது இழப்புக்கள் இழப்பு அல்ல, விடுதலை என்னும் பயிருக்கு இடப்பட்ட உரமே! எமது இலட்சியம் ஒங்குக”

உனது குறிப்பேடு, வெறும் கையேடல்ல. பின்தொடர்ந்து வரும் இளைய வீரர்களுக்காய், தாயக மக்களுக்காய் நீ எழுதி வைத்த மரண சாசனம். அது புனிதம் மிக்கது. ஏனெனில் உனது புகழுடம்பின் சட்டைப் பையிலிருந்து அதை நாம் எடுத்தபோது அதுவும் குருதியில் குளிப்பாட்டப்பட்டிருந்தது.” விழுதுகள்

வாழ்ககையின் சில கணங்களின் உணர்வுகளை வார்த்தைகளால் சொல்லமுடியாது. அது பாசப்பிரிவின் வேதனை, விடுதலைக்கு உரமான போராளியின் பிரிவின் வேதனை, மனதை பிழந்து விடும் அந்தச் செய்தி வந்தது. அங்கே கிடைத்த பழைய செல்லை எடுத்து பொறிவெடியாக்க முயற்சித்தவேளை வெடித்ததில் வாணனும் அவனுடன் இருவரும் வீரச்சாவைத் தழுவிக்கொண்டனர் என்பது. தம்பி வீரச்சாவு, உணர்வை உலுங்கிய அந்த நிமிடங்கள்.

சிலமாதங்களுக்கு முன் அப்பாவின் திதியில் இருவரும் சந்தித்ததிற்குப் பின் அவனைக் காணவில்லை. வித்துடலும் பார்க்க முடியாதவாறு சீல் வைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்தப்போரில் அநியாயமாக அப்பாவையும் விடுதலைக்கு விதையாக தம்பியையும் இழந்திருக்கின்றோம்.

சுதந்திர தமிழீழத்திற்காகப் புறப்பட்ட அவனது கடமை ஒரு வருடத்தில் நிறைவிற்கு வந்துவிட்டது. விடுதலைக்காக நிறைய சாதிக்கும் கனவுடன் கடுமையாக செயற்பட்ட, சாதிப்பான் என எதிர்பார்க்கப்பட்ட, அவனின் விடுதலைமூச்சு நின்றுவிட்டது. அந்த ஆத்மா தனது கனவின் அடைவுவரை அமைதிகொள்ளாது என்பது நினைவிற்குள் வர மனது கனக்கின்றது இதுபோன்று பல்லாயிரக்கணக்கானோரின் தியாகங்களையும் அர்ப்பணிப்புக்களையும் சுமந்து வாழும் எத்தனையோ ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஆறுதல் என்பது சுதந்திர விடுதலை மட்டுமே. விடுதலையை நெஞ்சில் சுமந்து வித்தாகிப்போன வாணனுக்கும் மற்றைய இருவருக்கும் சிரம் தாழ்த்திய வீரவணக்கம்.

-அபிஷேகா-

எம்.ஜி. இராமச்சந்திரன் நினைவு நாள், லெப்.கேணல் அப்பையா #வீரவணக்கம் #ஈழமறவர் #ஈழம் #மாவீரர்கள் #இனப்படுகொலை #ltte #Maaveerar #Tamil #Eelam

தமிழர்களை ஏய்த்துப்பிழைப்பதை ரீயூப் தமிழ் நிறுத்திக்கொள்ளவேண்டும் ! #இனப்படுகொலை #ஈழம் #சுத்துமாத்துக்கள் #தமிழர்

2009 இல் இனவழிப்பு யுத்தம் நடைபெற்றபோது மருத்துவமனைகளில் தங்கியிருந்த மக்களின் மீதும்,உணவிற்காகவும் கூடியிருந்த மக்களின் மீது திட்டமிட்டவகையில் எறிகணை வீச்சுக்களை மேற்கொண்டு ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்களை கொன்றுகுவித்தவர்.

அன்று 58 டிவிஷனின் பொறுப்பதிகாரிய பணியாற்றிய இவர் தனது படைகள் தமிழர்களை கொல்வதற்கு வரையறையற்ற அதிகாரத்தை வழங்கினார்.
நூற்றுக்கணக்கான குழந்தைகளையும், பெண்களையும் கொன்றுகுவித்த இவரும், இவரது படையினரும் தமிழ்ப்பெண்களின் மீதும், பெண்போராளிகள் மீதும் மேற்கொண்ட பாலியல் வக்கிரங்களும், அதன் பின்னரான படுகொலைகளும் சர்வதேச அமைப்புக்களிடம் இன்று இனப்படுகொலைக்கான சாட்சியங்களாக உள்ளன.

வெள்ளைக்கொடியுடன் சரணடைந்தவர்களை கொன்று குவித்த பேரினவாத இலங்கையரசின் செல்லப்பிள்ளை இவர். அதில் இவரின் பங்கும் உண்டு.

இலட்சக் கணக்கான தமிழர்களை இனப்படுகொலை செய்த இந்த இராணுவத்தளபதி இன்று இலங்கையரசின் செல்லப்பிள்ளை..

தமிழர்களின் இரத்தத்தால் தோய்ந்த இந்த கொடிய மனிதனுடன் இன்று ரீயூப் தமிழ் ஒட்டி உறவாடுகின்றது.

எண்ணற்ற தமிழ்ச்சகோதரிகளை தன் பாலியல் வக்கிரம் தீர்ந்தபின்னர் படுகொலை செய்த இந்த மனிதனுடன் தமிழர்களின் துயர்துடைப்பேன் என முழங்கும் தமிழ்ச்சகோதரியும் கலந்துகொண்டிருப்பதை என்னவென்று சொல்வது?

ஒரு இனப்படுகொலையாளியுடன்,
ஒரு போர்க்குற்றவாளியுடன் தமிழர்களின் விடியல் குறித்து பேசுகின்றோம் என தமிழர்களை ஏய்த்துப்பிழைப்பதை ரீயூப் தமிழ் நிறுத்திக்கொள்ளவேண்டும்.

ரீயூப் குழுவிற்கு வன்மையான கண்டனங்கள்…

நன்றி-RAVI RAVI F.BOOK

#மக்கள்_தலைவர்_சீமான்

#மக்கள்_தலைவர்_சீமான்
#DelhiFarmersProtest
#நாளைஈழத்தில்சந்திப்போம்
#மக்கள்பணியில்நாம்தமிழர்
#உழவர்பாசறை
#நாம்தமிழர்கட்சி
#சீமான்
#தேசிய_உழவர்_நாள்

நாம் தமிழர் கதிர்

அன்றும் இன்றும் என்றும் முதல் நாள் முதல் காட்சி காணும் விஜய் அண்ணாவின் ரசிகன் நான்,
தமிழர்கள் வரலாற்றில் துரோகத்தாலும், பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியாலுமே தோற்கடிக்கபட்டனர் என்பதை என் தமிழ் சமூகம் புரிந்து செயல்பட வேண்டிய தருணம் இது.
இன்று அண்ணன் சீமான் கூறிய கருத்தை முற்றிலும் முரண்பட்ட கோணத்தில் பரப்புகின்றனர்.
ரஜினி மற்றும் கமல் மக்களுக்கான போராட்டங்கள் மற்றும் எவ்வித அரசியல் முன்னெடுப்புகளும் இன்றி,
திரையுலக நட்சத்திரம் என்ற ஒற்றை அடையாளத்தை கொண்டு, நாட்டை ஆளத் துடிக்கிறார்கள்.
இதன் மூலம் தமிழர்களை அவர்கள் எந்த அளவு முட்டாள்களாக நினைக்கிறார்கள் என்பதை தமிழ் சமூகம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
அண்ணன் சீமான் கூறியது கமல் மற்றும் ரஜினி மட்டும் அல்ல, விஜயாக இருந்தாலும் கூட சினிமா வெளிச்சத்தை மட்டுமே அரசியல் செய்ய தகுதியாக எண்ணி கொண்டு அரசியலுக்கு வர கூடாது என்பதே.
அண்ணன் விஜய்க்கு அதிமுக மற்றும் பிஜேபி தரப்பில் இருந்து பிரச்சனை வரும் போது எல்லாம், அண்ணன் சீமான் குரல் அவருக்கு ஆதராவாக ஓங்கி ஒலித்து இருக்கிறதை அனைவரும் அறிவோம்.
கயவர்களின் சூழ்ச்சி வலையில் சிக்கி விடாதே தமிழா !
விழுத்துக் கொள் தமிழா !
தமிழாலே ஒன்றாவோம் !
ஆள போறான் தமிழன் !

ஊடக மாமாக்கள்
சீமான் பேசியது:
” ரஜினி கமலை அடிக்கற அடியில், நடிகர் என்பதற்காகவே அரசியலுக்கு வருகிற எண்ணம் இனி எந்த நடிகருக்கும் வரக்கூடாது’
இது தான் சீமான் பேசியது. கீழ News 18. மாமா பைய எப்டி போட்றுக்கான் பாருங்க.
இதுல நைசா விஜய் கோத்துவிட்டு விஜய் ரசிகர்கள நாம் தமிழருக்கு எதிரா கோத்துவிடப் பாக்கறானுங்களாமா.
இந்த ஊடக மாமா பசங்க ஒரு நாளும் திருந்த மாட்டானுக.
ஏண்டா இவ்ளோ பயந்து சாகறீங்க. ஏன் இந்த எச்சத்தனம்.
இப்டி பொழைக்க வேற ஏதாச்சும் தொழில் பண்ணலாம்.


“திரைக் கவர்ச்சி அரசியல்” குறித்து நேற்றைய தினம் விமர்சனங்களை முன்வைத்த நாம் தமிழர் கட்சியின் தலைமை ஒருங்கிணைப்பாளர் அண்ணன் சீமான் பற்றி கும்பகோணத்தில் தவறான வாசகங்களோடு பதாகை அடித்திருந்த கௌதம், சபரி ஆகிய சில விஜய் ரசிகர்கள் இன்று என் அலுவலகத்திற்கு நேரில் வந்து புரிதலற்ற தங்களின் தவறான செய்கைகளுக்கு வருத்தம் தெரிவித்தனர்.சமூக வலைதளங்களில் தங்களின் அனைத்து பதிவுகளையும் நீக்கிவிட்டதாக கூறினர். மேலும் விஜய் ரசிகர்களின் இணையதள பொறுப்பாளரான நந்தா என்பவரும் இதுகுறித்து வருத்தம் தெரிவித்து இனி இதுபோன்ற சம்பவம் நடக்காது என அனைவரும் உறுதி அளித்ததன் பேரில் மேற்கொண்டு நடவடிக்கை எதுவும் எடுக்காமல் சிறு இளைஞர்களின் எதிர்காலம் கருதி கடுமையாக எச்சரித்து அனுப்பப்பட்டனர்.
வந்திருந்த விஜய் ரசிகர்களுக்கு அறிவுரை கூறி நாம் தமிழர் கட்சியின் சார்பில் அவர்களுக்கு திருக்குறள் புத்தகம் வழங்கப்பட்டது.
வழக்கறிஞர் மணி செந்தில்,
நாம் தமிழர் கட்சி.

தமிழ் நாட்டு #கருணா #துரோகிகல்யாணசுந்தரம் நிருபனம் ! #துரோகி_கல்யாண் @Kalyan1612 #boycott #payani #பயணி #கல்யாணசுந்தரம் #இனப்படுகொலை #ஈழம் #சுத்துமாத்துக்கள் #தமிழர்

சீமான் கல்யாண சுந்தரத்தை துரோகி சொல்லவும் கட்சில இருக்குற எல்லாருமே ரொம்ப கடுப்பாகுனாங்க… ஒரு நல்ல பேச்சாளரை இப்படி சொல்றாறேனு கட்சிக்குள்ளே ஒரே குழப்பம்…

ஆனால் சீமானை பற்றி நல்லா தெரிஞ்ச பலருக்கு தெரியும்… சீமான் எதையும் காரணம் இல்லாமல் செய்ய மாட்டார் என்று…
அறை குறையாக தமிழ் தேசியம் பற்றி தெரிந்தவர்களும்… பயணி வீடியோ மட்டும் பார்த்து கதை ஓட்டுறவங்களும் தான் சீமான் தேவையில்லாம பேசிட்டார் அவர் நடவடிக்கை சரி இல்லனு குறுக்க மறுக்க ஓடிட்டு இருந்தார்கள்…

ஆனால் கல்யாண் கட்சியை விட்டு விலகவும் அவருடைய செயல்பாடுகள் பார்த்து பலருக்கும் புரிந்து இருக்கும் .. அவரை கட்சியை விட்டு விலக்கியது சரியான முடிவு தான் என்று…
இப்போ முழுசாகவே தெரிந்து இருக்கும்… மேடைக்கு மேடை மன்னிக்கவும்… நம்ம அண்ணாத்த அவ்வளவு மேடை பேச்சு ஒன்னும் பேசிருக்க மாட்டார்.. சரி பயணி மற்றும் பல செய்திகளில் பேசும் போது எல்லாம் திராவிடத்தை கிழித்து எரிந்த கல்யாண் தற்போது….

அதிமுகவில் இணைந்துள்ளார்… அப்படி என்றால் இது தான் அவர் பேசிய தமிழ் தேசியமா..? இன்று அவர் தனியாக தமிழ் தேசியத்திற்காக ஒரு இயக்கமோ, இல்லை கட்சியோ ஆரம்பித்து இருந்தால் இவ்வளவு விமர்சிக்கப்பட மாட்டார்… ஆனால்…

திராவிட கட்சிகளாலே நாம் வீழ்ந்தோம் என்று பேசிவிட்டு அவரே திராவிட கட்சியில் இணையும் போது கண்டிப்பாக விமர்சிக்கப்படுவார்… ஏன் என்றால் அவர் பேசிய தமிழ் தேசியமே அவரை எதிர் கேள்வி கேட்கும்…
எது எப்படியோ துரோகி என்று சீமான் சொன்னதற்கு பதில் தெரியாமல் முழித்தவர்களுக்கு தற்போது பதில் கிடைத்திருக்கும்…. #துரோகி_கல்யாண் 😡😠
பதிவு
Tamilan Da Rasu

#payani #கல்யாணசுந்தரம்
பேராசிரியர் கல்யாணசுந்தரம் / பயணி / இவன் வந்து போகிறவன் அல்ல வாழ்ந்து துரோகம் செய்து போகிறவன்   / Payani /seeman


இதற்குப்பின்னரும் இவருடன் பயணிக்கப்போகின்றீர்களா முதலில் யூரிப்பில் அவரின் தளத்தில் இருந்து விலகிவிடுங்கள்

அரசுக்கு மீண்டும் காலக்கெடு பெற்றுக்கொடுக்க கூட்டமைப்பு முயற்சி ! #இனப்படுகொலை #ஈழம் #சுத்துமாத்துக்கள் #தமிழர்

– கஜேந்திரகுமார்

“அரசாங்கத்துக்கு மீண்டும் கால அவகாசத்தைப் பெற்றுக்கொடுக்கும் வகையிலேயே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு செயல்படுகின்றது. அந்தக் கட்சியால் மனித உரிமைகள் கவுன்ஸிலின் உறுப்பு நாடுகளுக்கு வழங்கத் தயாரிக்கப்பட்ட நாம் ஒருபோதுமே கையொப்பமிடோம்” என்று தெரிவித்திருக்கிறார் தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவரும் பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம்.

யாழ்ப்பாணம் கொக்குவிலில் உள்ள தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைமைப் பணிமனையில் அவர் நேற்று நடத்திய செய்தியாளர் சந்திப்பிலேயே இதனைத் தெரிவித்தார். அந்தச் சந்திப்பில் அவர் மேலும் தெரிவித்தவை வருமாறு:

“இத்தகைய விடயங்களை பிடிகொடுக்காமல் நாசூக்காக செய்வதற்கு பழக்கப்பட்டவராக சுமந்திரன் இருந்தாலும் அவரின், இத்தகைய போக்குகளை ஆரம்பத்திலிருந்தே எங்களைப் போன்றவர்கள் புரிந்து கொண்டு மக்களுக்கு அம்பலப்படுத்தி வந்திருக்கின்றோம். ஆனாலும் அத்தகைய செயல்பாடுகளையே அவர் இன்றைக்கும் செய்துவருகின்றார்.

வரவு – செலவுத் திட்ட விவாதங்கள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த இறுதி நாளில் சுமந்திரன் என்னோடும் எமது கட்சியின் செயலாளரோடும் கதைத்திருந்தார். அப்போது, ஜெனிவா அமர்வில் இந்த முறை இரண்டு வருட கால அவகாசம் முடிவடைகின்ற நிலையிலே அந்த உறுப்பு நாடுகளுக்கு இலங்கை தொடர்பாக எப்படிப்பட்ட நிலைப்பாட்டை எடுக்க வேண்டும் என்பது சம்பந்தமாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எழுத்து மூலமான மகஜரை தயாரித்துள்ளது. இதனை ஒரு பொது மகஜராக, ஏனைய தமிழ்க் கட்சிகளும் பொது அமைப்புக்களும் புத்துஜீவிகளும் ஏற்று கையொப்பமிட்டு அனுப்பக்கூடிய ஆவணமாக வெளிவருவது தான் பொருத்தமாக இருக்குமென்று கூறி எம்மிடம் அதன் பிரதியொன்றை வழங்கினார்.

இதன் பின்னர் எம்முடைய அமைப்பு எங்கள் சட்ட ஆலோசகர்களிடமும் மனித உரிமைகள் சம்பந்தப்பட்ட விடயத்தில் செயலாற்றுபவர்களுடனும் பேசியதன் பிற்பாடு நாங்கள் அந்த வரைபை நிராகரிக்கும் நிலைப்பாட்டிற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளோம். 7 பக்கங்கள் கொண்டதாக அந்த அறிக்கை இருக்கின்றது. அதில், பெரும்பாலானவை கூட்டமைப்பு முன்னர் எடுத்த விடயங்களை நியாயப்படுத்துகின்றன.

மேலும், இப்படியெல்லாம் செய்தும்கூட தமிழ் மக்களுக்கு எந்தப் பலனும் கிடைக்கவில்லை என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்த ஆவணத்தை மிகவும் கவனமாக நாங்கள் படித்தோம். அதை முழுமையாக நாம் தொகுத்துப் பார்த்தபோது மீண்டும் ஒருமுறை அரசாங்கத்திற்கு கால அவகாசம் வழங்குகின்ற கோணத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட ஆவணமாகத் தான் நாங்கள் அதனைப் பார்க்கின்றோம்.

சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் அல்லது ஒரு சர்வதேச விசேட குற்றவியல் தீர்ப்பாயம் ஒன்றின் ஊடாகத்தான்பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு முழுமையான பொறுப்புக் கூறல் கிட்டும் என்ற விடயத்தை நாங்கள் இங்கு மட்டுமல்ல ஐ.நா மனித உரிமைகள் கவுன்ஸிலிலும் ஆணித்தரமாக பதிவிட்டு வந்திருக்கின்றோம். ஆகவே, அந்தப் பிண்ணணியில் சுமந்திரனும் கூட்டமைப்பும் தயாரித்த அந்த அறிக்கையில் நாங்கள் கையொப்பம் இட முடியாது. இந்த நிலைமை சுமந்திரனுக்கே நன்றாகத் தெரியும்” என்றார்.

கால அவகாசமா? புதிய தீர்மானமா? பேரவையிலிருந்து வெளியேறுவதா? – அகிலன்

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரையின் அடுத்த கூட்டத் தொடர் ஆரம்பமாவதற்கு சுமார் இரண்டு மாதங்கள் மட்டுமே உள்ள நிலையில், ஜெனீவா குறித்த இராஜதந்திரக் காய்நகர்த்தல்கள் சூடுபிடித்துள்ளன.

2021 பெப்ரவரி 22 முதல் மார்ச் 19 வரை மனித உரிமைகள் அமைப்பின் 46 ஆவது கூட்டத்தொடர் நடைபெறவுள்ளது. 47 நாடுகள் அங்கம் வகிக்கும் இந்தக் கூட்டம் ஈழத் தமிழரைப் பொறுத்தளவில் மிகமிக முக்கியமானது. அடுத்ததாக என்ன நடைபெறப் போகின்றது என்பது இந்தக் கூட்டத் தொடரில் தீர்மானிக்கப்படும்.

இலங்கையில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் ஆதரவுடன், ‘நல்லாட்சி’ பதவிக்கு வந்த பின்னர், 2015ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 25ஆம் திகதி இலங்கை தொடர்பான 30/1 இலக்கத் தீர்மானம் ஜெனீவாவில் நிறைவேற்றப்பட்டது.

இலங்கையின் போர்க்குற்றம், பொறுப்புக்கூறல், சர்வதேச நீதி விசாரணைப் பொறிமுறை ஆகியவற்றுக்கான இத்தீர்மானத்தை அமெரிக்கா முன்மொழிந்தது. ‘நல்லாட்சி’ அரசு இதற்கு இணை அனுசரணை வழங்கியது. இணை அனுசரணையை வழங்குவதற்கான தீர்மானத்தின் ‘காரத்தை’ குறைப்பதில் இலங்கை வெற்றிபெற்றது.

தீர்மானம் ஏகமனதாக நிறைவேறியது. தீர்மான முடிவுகளை நிறைவேற்ற இலங்கை அரசுக்கு மூன்று வருட அவகாசம் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் மேலும் இரண்டு வருடகால நீடிப்பு வழங்கப்பட்டது. மைத்திரிபால – ரணில் அரசுடன், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பே முன்னின்று இக்கால நீடிப்பைப் பெற்றுக் கொடுத்தது. கூட்டமைப்பில் அங்கம் வகிக்காத மற்றைய தமிழ்த் தேசிய அரசியல் தரப்புகள் இதனை வன்மையாகக் கண்டித்தனவாயினும், அவர்களின் குரல்கள் எடுபடவில்லை.

காலநீடிப்பு முடிவடைய ஒரு வருடம் இருக்கும் நிலையில், ராஜபக்சக்களின் ஆட்சி இலங்கையில் மீண்டும் வந்துள்ளது. இணை அனுசரணையிலிருந்து வெளியேறுவது என்ற தீர்மானத்தை எடுத்துள்ள ராஜபக்‌ஷக்கள் அதனை ஜெனீவாவிலும் உத்தியோகபூர்வமாக அறிவித்துவிட்டனர். வரப்போகும் அமர்வு முக்கியத்துவம் பெறுவதற்கு முதலாவது காரணம் அதுதான். ஐந்தாண்டு அவகாசம் முடிவடையும் காலமாக அடுத்த அமர்வு மார்ச்சில் வருகிறது. அடுத்த கட்டம் என்ன? ராஜபக்‌ஷக்களை ஜெனிவா எவ்வாறு கையாளப் போகிறது?

சுமந்திரனின் யோசனைகள்:

மீண்டும் ஒரு கால அவகாசத்தை வழங்குவது என்பது ராஜபக்‌சக்களுக்கு ‘வெற்றுக் காசோலை’யை வழங்குவதாக அமைந்துவிடும் என புலம்பெயர்ந்த தமிழ்த் தரப்புக்கள் அழுத்தம் கொடுத்து வருகின்றன. ஆனால், இலங்கை மீதான ‘பிடி’யைத் தொடர்ந்தும் வைத்திருப்பதற்கு கால அவகாசம் வழங்குவதுதான் ஒரே தெரிவாக இருக்கும் என்ற கருத்து சில மட்டங்களில் காணப்படுகின்றது. ஆனால், பிரேரணையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கோ, அதனை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கோ தயாராக இல்லை என்பதைப் பகிரங்கமாகக் கூறிக்கொள்ளும் ராஜபக்‌சக்களுக்கு கால அவகாசத்தை வழங்குவதால் பலனுள்ளதா என்ற கேள்வியும் இவ்விடத்தில் எழுப்பப்பட்டுள்ளது.

அமெரிக்கா, கனடா, பிரித்தானியா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஆகியவற்றின் தூதுவர்களுடன் பேசிய பின்னர், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பேச்சாளர் எம்.ஏ.சுமந்திரன் தயாரித்த ஆவணம் ஒன்றுதான் தமிழ் அரசியல் பரப்பில் கடந்த வாரம் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது. ஜெனீவாவில் கையளிப்பதற்கெனத் தயாரிக்கப்பட்ட இந்த யோசனைகள், தமிழ்த் தேசிய மக்கள் முன்னணியின் தலைவர் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம், தமிழ் மக்கள் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் சி.வி.விக்னேஸ்வரன் ஆகியோருக்கு வழங்கப்பட்டது. இருவருமே சுமந்திரனின் யோசனைகளை அடியோடு நிராகரித்து விட்டனர்.

வழமையாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புத்தான் இதில் தனித்த நிலைப்பாட்டை எடுப்பது வழமையாக இருந்த போதிலும், ஆகஸ்ட் மாதத்தில் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம், விக்னேஸ்வரன் ஆகியோர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களாகியிருக்கும் நிலையில் அவர்களுடைய கருத்துக்களை அறிவதிலும் சர்வதேச சமூகம் ஆர்வம் காட்டிவருகின்றது. அதனைவிட, அவர்களும் இம்முறை ஜெனீவாவை அணுகுவதற்கான புதிய வியூகங்களை அமைத்து வருகின்றார்கள். இந்த நிலையில் அவர்களையும் அணைத்துக்கொண்டு செல்ல வேண்டிய தேவை சுமந்திரனுக்கு ஏற்பட்டது.

விக்கி, கஜன் நிராகரிப்பு:

கஜேந்திரகுமார் இந்த ஆவணத்தைப் பெற்றுக்கொண்ட போது, தெளிவாக ஒரு விடயத்தை சுமந்திரனிடம் கூறியிருந்தார். “இந்தப் பிரச்சினையைப் பொறுத்தவரையில் ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவையில் பயனில்லை. அதற்குள்ளாகத்தான் பிரச்சினையைத் தேட வேண்டும் என்றால் எமக்கு அதில் உடன்பாடில்லை” என கஜேந்திரகுமார் உறுதியாகக் கூறியிருந்தார். “இந்தப் பிரச்சினையைத் தொடர்ந்தும் பேரவையில் வைத்திருப்பதென்பது உண்மையில் விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டிய இடத்துக்கு இதனைக் கொண்டு செல்வதைத் தடுப்பதாகவே இருக்கும்” என்பதுதான் தமது நிலைப்பாடு என கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தெரிவித்தார்.

விக்னேஸ்வரனும் சுமந்திரனின் யோசனையை திட்டவட்டமாக நிராகரித்திருக்கின்றார். சர்வதேச அரசியல் நிபுணர்கள் சிலருடன், இது பற்றி ஆராய்ந்த விக்னேஸ்வரன் எழுத்து மூலமாக சுமந்திரனுக்குப் பதிலளித்திருக்கின்றார். “எம்முடைய தற்போதைய சிந்தனைப்படி சட்ட ரீதியாக மூன்று விதமான நீதிமன்றங்களை நாம் நாடலாம்” எனக் குறிப்பிட்டிருக்கும் விக்கினேஸ்வரன் பின்வரும் மாற்று யோசனைகளை முன்வைத்திருக்கின்றார்.

1.சர்வதேச குற்றவியல் மன்றம் International Criminal Court (ICC)

2.சர்வதேச குற்றவியல் தீர்ப்பாயம்; International Criminal Tribunal (ICT)

3.சர்வதேச நீதிமன்றம் International Court of Justice (ICJ)

இதில் சர்வதேச நீதிமன்றமே (ICJ) எமக்கு உகந்த மன்றமாகத் தெரிகின்றது” என விக்கினேஸ்வரன் தன்னுடைய நிலைப்பாட்டை தெளிவாகக் கூறியிருக்கின்றார். அவரும் ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவைக்குள் பிரச்சினையை வைத்திருப்பதை விரும்பவில்லை என்பது இதன் மூலம் புலனாகின்றது. மனித உரிமைகள் பேரவைக்குள்ளேயே சிக்குண்டிருந்தால், இலங்கை அரசைப் பொறுப்புக்கூற வைக்க முடியாது என அவர் கருதுகின்றார்.

இந்த நிலையில் “தேசியத்துக்காகக் குரல் கொடுக்கும்” தமிழ்க் கட்சிகள் எனக் கூறப்படும் கட்சிகளிடையே இரண்டு விதமான நிலைப்பாடு இருப்பது தெரிகின்றது. கூட்டமைப்பு கால அவகாசத்தை அல்லது பேரவைக்குள் பிரச்சினையை வைத்திருப்பதை விரும்புகின்றது. சுமந்திரனின் யோசனை அதனை உணர்த்துகின்றது. கூட்டமைப்பின் ஏனையவர்கள் அதனை ஏற்கின்றார்களா அல்லது இது வெறுமனே சுமந்திரனின் முடியா என்ற கேள்வியும் உள்ளது.

கஜன், விக்கி தரப்புக்கள் பேரவையிலிருந்து சர்வதேச நீதிமன்றத்துக்குப் பிரச்சினை கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும் என்பதை விரும்புகின்றன. ஆக, இந்த மூன்று தரப்புக்களுக்குள்ளும் ஒற்றுமை – அல்லது ஒருமித்த அணுகுமுறைக்கு சாத்தியம் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

அமெரிக்கா புதிய பிரேரணை?

இதேவேளையில், இலங்கை அரசாங்கத்தின் பொறுப்புக் கூறலை வலியுறுத்தும் வகையில், புதிய பிரேரணை ஒன்றைக் கொண்டுவருதற்கு இயலுமானதாக இருக்கும் என இலங்கை மற்றும் மாலைதீவுக்கான அமெரிக்க தூதுவர் அலைனா டெப்லிஸ் தெரிவித்திருப்பது இவ்விடயத்தில் ஒரு புதிய திருப்பமாகக் கருதப்படுகின்றது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் பேச்சாளர் சுமந்திரனை வியாழக்கிழமை சந்தித்தபோதே இதனை அவர் கூறியிருக்கின்றார்.

இலங்கை அரசாங்கம் 30/1 தீர்மானத்திலிந்து வெளியேறியுள்ள நிலையில், அதே தீர்மானத்தை நடைமுறைப்படுத்துமாறு கோரும் தீர்மானம் ஒன்றை மீண்டும் கொண்டுவந்து, அதற்காக கால அவகாசத்தைக் கொடுப்பது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்காது என்பதால்தான், புதிய பிரேரணை ஒன்றைக் கொண்டுவருவதற்கு அமெரிக்கா விரும்புவதாக தூதுவர் தெரிவித்திருக்கின்றார். பொறுப்புக் கூறலை வலியுறுத்துவதாக புதிய பிரேரணை இருக்கும் என தூதுவர் தெரிவித்திருக்கின்ற போதிலும், அது குறித்த விபரங்கள் எதுவும் வெளியிடப்படவில்லை.

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவையில் கடந்த ஆண்டுகளில் கொண்டுவரப்பட்ட பிரேரணைகளின் பின்னணியில் அமெரிக்காவே இருந்தது. தற்போது, அமெரிக்கா, பேரவையின் உறுப்பினராக இல்லை என்ற போதிலும், ஜெனீவாவில் செல்வாக்கைச் செலுத்தக் கூடிய நாடாக இருக்கின்றது. அந்த வகையில்தான் புதிய பிரேரணை ஒன்றைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதில் அமெரிக்கா அக்கறை கொண்டிருப்பதாகத் தெரிகின்றது. வரக்கூடிய பிரேரணை கடுமையானதாக இருக்க வேண்டுமானால், அதற்கான அழுத்தங்களைக் கொடுப்பதில் புலம்பெயர்ந்த தமிழ் அமைப்புக்களுக்குப் பெரும் பொறுப்பு இருக்கின்றது.

மனித உரிமைகள் பேரவையில் கொண்டுவரப்படும் எந்தவிதமான தீர்மானத்தையும் ஏற்பதில்லை என்பதில் ராஜபக்‌சக்கள் உறுதியாக இருக்கும் நிலையில், அமெரிக்கா கொண்டுவரப் போவதாகச் சொல்லும் புதிய பிரேரணை கூட, பயனற்றதாகப் போகக்கூடும். இந்த நிலையில்தான் கஜேந்திரகுமார் சொல்லும், “இந்தப் பிரச்சினையைத் தொடர்ந்தும் பேரவையில் வைத்திருப்பதென்பது உண்மையில் விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டிய இடத்துக்கு இதனைக் கொண்டு செல்வதைத் தடுப்பதாகவே இருக்கும்” என்ற கருத்து முக்கியத்துவம் பெறும்.

‘மீண்டும் கால அவகாசம்’ என்ற கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ள இப்போது யாரும் தயாராக இல்லை. அதனால், கடுமையான ஒரு புதிய பிரேரணையைக் கொண்டுவருவது என்பது குறித்தே அதிகளவுக்கு அக்கறை செலுத்தப்படுவதை கொழும்பு அரசியல், இராஜதந்திர வட்டாரங்களிலிருந்து அறியவருகின்றது. அதேவேளையில் நடைமுறைப் பிரச்சினைகளால் கஜன், விக்கி போன்றவர்கள் சொல்லும், சர்வதேச நீதிமன்றத்துக்குக் கொண்டு செல்வதற்கான வாய்ப்புக்களும் உடனடியாக இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

விக்கியிடமும் கஜேந்திரகுமாரிடமும் மூக்குடைபட்ட சுமந்திரனுக்கு முட்டுக் கொடுக்கும் சம்பந்தன்

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையில் கொண்டுவரப்படும் தீர்மானமானது, பொறுப்புக்கூறலைச் செய்ய வேண்டிய இலங்கை அரசாங்கத்தினை கட்டுப்படுத்தும் வகையிலும், நடைமுறைச் சாத்தியமான முறையிலுமே, சர்வதேசத்தின் வகிபாகம் தொடர்வதாகவுமே எமது பரிந்துரைகள் அமையும் என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவரும், திருகோணமலை பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான இரா.சம்பந்தன் தெரிவித்தார்.

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையின் 30.1 தீர்மானத்திலிருந்து இலங்கை அரசாங்கம் வெளியேறுவதாக அறிவித்துள்ள நிலையில், பாதிக்கப்பட்ட தரப்பின் பிரதிநிதிகளின் ஆணைபெற்ற தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு அடுத்த மார்ச் மாதம் இடம்பெறவுள்ள 46ஆவது கூட்டத்தொடரில் இலங்கை அரசாங்கத்தினை பொறுப்புக்கூறிலிருந்து விலகாதிருப்பதற்காக எவ்விதமான நடவடிக்கைகளை எடுக்கவுள்ளது என்பது தொடர்பில் கருத்து வெளியிட்டபோதே அவர் இவ்வாறு தெரிவித்தார்.

அவர் மேலும் தெரிவிக்கையில், இலங்கையில் நடைபெற்றதாக கூறப்படுகின்ற மனித உரிமை, மனிதாபிமானச் சட்ட மீறல்கள் தொடர்பாக அரசாங்கத்தின் பொறுப்புக்கூறலைச் செய்யவைப்பதற்கான கருமத்திற்காக நானும், பாராளுமன்ற உறுப்பினர் சுமந்திரனும் அமெரிக்காவுக்கு முதன் முதலில் சென்றிருந்தோம்.

அங்கு இரண்டு நாட்கள் தங்கியிருந்து அமெரிக்க இராஜாங்கச் செயலாளர், திணைக்களத்தின் உயர்மட்ட அதிகாரிகள் உள்ளிட்டவர்களை சந்தித்து நிலைகைளை எடுத்துக் கூறியிருந்தோம். பாதிக்கப்பட்ட எமது மக்களுக்கு நியாயமான நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி இருந்தோம்.

இந்தப் பின்னணியில் தான் 2012ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க இராஜாங்கத் திணைக்களத்தின் அதிகாரிகள் இலங்கைக்கு வருகை தந்து நிலைமைகளை ஆராந்து சென்று இலங்கை அராங்கம் பொறுப்புக்கூறலைச் செய்யும் வகையிலான தீர்மானத்தினை ஐ.நா.மனித உரிமைகள் பேரவையில் நிறைவேற்றினார்கள்.

ஆகவே பாதிக்கப்பட்ட எமது மக்களுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்ற விடயத்தில் நாங்களே முதன்முதலாக உரிய கருமங்களை முன்னெடுத்திருந்தோம். அதன் மூலமே இலங்கை அரசாங்கத்தின் பொறுப்புக்கூறல் சர்வதேச கவனத்திற்கு உட்பட்டது.

அன்றிலிருந்து இற்றைவரையில் இலங்கை அரசாங்கம் பல்வேறு கருத்துக்களை வெளிப்படுத்திவந்தாலும் அதன் பொறுப்புக்கூறலை மேற்கொள்ள வேண்டிய விடயம் தொடர்ச்சியாக நீடித்தே வந்திருந்தது. இந்நிலையில் 2015ஆம் ஆண்டு நிறைவேற்றப்பட்ட ஜெனிவா தீர்மானத்திற்கு இலங்கை அரசாங்கமே இணை அனுசரணை வழங்கியது. அதுமட்டுமன்றி வாக்குறுதிகளை வழங்கியது.

அதன் பிரகாரம் நிறைவேற்றப்பட்ட 30.1 தீர்மானத்தில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட விடயங்களை முழுமையாகச் செய்யாது விட்டாலும் சில முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டிருந்தன. ஆனால் அவர்களால் பரிந்துரைகளை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்த முடியாது போனமை துரதிஷ்டவசமாகும்.

அந்த அரசாங்கத்திற்கு பரிந்துரைகளை நிறைவேற்றுவதற்காவும் தீர்மானம் ஐ.நா.அரங்கிலிருந்து நீங்கிவிடாமலிருப்பதற்காகவும் இரண்டு தடவைகள் தலா இரண்டு ஆண்டுகள் சந்தர்ப்பத்தினை வழங்கியிருந்தோம். தற்போது இரண்டாவது சந்தர்ப்பம் எதிர்வரும் மார்ச் மாதம் நிறைவுக்கு வருகின்றது.

இந்நிலையில் நாம் ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் பேரவையில் இலங்கை அரசாங்கத்தின் பொறுப்புக்கூறல் தொடர்ந்தும் இருக்கும் வகையிலும், அதேநேரம், இலங்கை அரசாங்கத்தினை கட்டுப்படுத்தும் வகையிலும் வலுவான காரணங்களை குறிப்பிட்டு பரிந்துரைகளை செய்யவுள்ளோம். அவ்விடயம் சம்பந்தமாக பலவிடயங்களை நாம் முன்னெடுத்து வந்துகொண்டிருக்கின்றோம். அவை அனைத்தையும் பட்டியலிட்டுக் கூற வேண்டியதில்லை.

ஜெனிவா தொடர்பில் தற்போதைய அரசாங்கத்தின் அணுகுமுறை மாறுபட்டதாக உள்ளது. அரசாங்கம் கூறுவதன் பிரகாரம் ஜெனிவா தீர்மானத்திலிருந்து வெளியேற முடியாது. அவ்வாறு வெளியேறுவதற்கு நாம் ஒருபோதும் இடமளிக்கப்போவதும் இல்லை.

ஜெனிவா விடயத்தில் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து தரப்புக்களுடனும் நாம் தொடர்ச்சியான பேச்சுக்களை நடத்திவருவதோடு முன்னெடுக்கப்பட வேண்டிய கருமங்கள் தொடர்பிலும் ஆழ்ந்த கரிசனையுடன் செயற்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றோம். இதில் யாரும் சந்தேகம் கொள்ள வேண்டியதில்லை.

கோரிக்கையும் முயற்சியும்

மேலும் புலம்பெயர்ந்த தேசங்களில் உள்ள பல அமைப்புக்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள் இலங்கை அரசாங்கத்தின் பொறுப்புக்கூறலைச் செய்வதற்காக அந்தந்த நாடுகளில் பணியாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள். அவர்கள் இங்குள்ள தமிழ் பிரதிநிதிகள் அனைவரையும் ஒன்றிணைந்து செயற்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்துள்ளார்.

இதுவிடயம் சம்பந்தமாக தமது நிலைப்பாடுகளை மையப்படுத்திய எழுத்து மூலமான ஆவணங்களையும் அனுப்பி வைத்துள்ளார்கள். அந்த ஆவணங்கள் மற்றும் அவர்களுடனான ஊடாட்டங்களை பாராளுமன்ற உறுப்பினர் சுமந்திரன் கையாண்டு வருகின்றார்.

இந்நிலையிலேயே அவர் தனக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்ட ஆவணமொன்றை ஏனையவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கின்றார். அவர் ஏனையவர்களையும் ஒருங்கிணைத்து ஜெனிவா கருமங்களை முன்னெடுக்கலாம் எண்ண எண்ணப்பாட்டில் அனுப்பினாரோ தெரியவில்லை. அவ்விதமாக அவர் முயன்றது தவறென்றும் கூறுவதற்கு இல்லை. அவர் அனுப்பி ஆவணம் தொடர்பில் ஏனையவர்கள் கருத்துக்களை தெரிவித்திருக்கின்றார்கள்.

ஏவ்வாறாயினும், நாம் ஜெனிவா தீர்மானம் நடைமுறைச்சாத்தியமான வகையிலும், வலுவானதாகவும் அமையவேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கின்றோம். அதற்குரியவாறான பரிந்துரைகளை செய்வோம். பலதரப்பட்ட தளங்களில் கருமங்களை முன்னெடுப்போம். சாத்தியமாகின்ற பட்சத்தில் ஏனைய தரப்புக்களையும் ஒருங்கிணைத்து எமது மக்களுக்கான நீதியைப் பெறும் பயணத்தினை தொடரவுள்ளோம் என்றார்.

சிறிலங்கா அரசை போர்க்குற்றங்களிலிருந்து பாதுகாக்கும் முகமாக சுமந்திரன் தயாரித்து வழங்கிய வரைபை நிராகரித்ததுடன் அந்த வரைவில் உள்ள கபட நோக்கத்தை விக்கியும் கஜேந்திரனும் அண்மையில் தோலுரித்து காட்டியிருந்தனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

தனிநாடு என்ற கோரிக்கையை முதலில் வைத்த #நாட்டுப்பற்றாளர் வி.நவரத்தினம் ! #இனப்படுகொலை #ஈழம் #தமிழர் #வீரவணக்கம்

*

தடையை நீக்கினால் தடம் பிறக்கும் ! #Shameonfacebook #Shameoninstagram #respecttamilsovereignty #ஈழமறவர் #பிரபாகரன் #ஈழம் #தமிழர் #விடுதலைப்புலிகள் #Prabhakaran #genocide #Tamil #Eelam #TamilGenocide #Mullivaikkal #ltte

பிரித்தானிய நடுவர் மன்றம் கடந்த அக்தோபர் திங்கள் தமிழீழ விடுலைப் போராளிகளைக் கொண்ட விடுதலைப்புலி இயக்கத்திற்கு தடை விதித்திருப்பது தவறு என்ற தீர்ப்பு வழங்கியது. அதன் பிறகு சிங்கள பேரினவாத, பௌத்த இராணுவ அரசு தடையை நீக்கக் கூடாதென இங்கிலாந்து அரசை வலியுறுத்துகிறது.

இந்திய அரசின் ஆதரவையும் பெற முயற்சிக்கிறது. 15. 11. 2020 ஞாயிறு அன்று கனடாவில் உள்ள ஒந்தாரியோ கொள்கை ஆய்வு மையம் தடையை நீக்குவதால் வரும் கற்பனை செய்யப்பட்ட ஆபத்துகளைப்பற்றி கருத்தரங்கு நடத்தியது. அதில் பிரகாசு ஆ. ஷா, மிசுக்கா குவ்சுகா, மனிசு ஆப்ரேட், நேவில் கேவாசு ஆகியோர் கலந்துகொண்டு கருத்துரை வழங்கினர்.

தடையை நீக்கவேண்டுமென்று தமிழர்கள் இணைய தளத்தின் வழியாக கையெழுத்து வேட்டை நடத்தினர். அந்த இணையதளத்தை தடைசெய்ய பல்வேறு முயற்சிகள் செய்து வருகின்றனர். தடையை நீக்குவதற்கு ஆதரவாக நடத்தப்படும் முகநூல், இணையதளம், துண்டறிக்கைகள் போன்ற ஊடக வழிகளை தடைசெய்வதற்கு தொடர்ந்து முயற்சி எடுக்கின்றனர். இவர்கள் விடுதலைப்புலிகள் இயக்கம் ஓரு தீவிரவாத அமைப்பு என்று ஆதாரமற்ற தரவுகளை முன்வைக்கின்றனர்.

தங்களது தீவிரவாத செயல்களை மூடிமறைப்பதற்காக தமிழர்களையும் அவர்கள் சார்ந்த போராளி இயக்கங்களையும் தடைசெய்து, பிரித்து அடிமையாக்கி, அச்சத்தை உருவாக்கி, தாங்கள் செய்த இனஅழிப்புக்கான தடயங்களை அழித்து, புதிய வடிவமான பயங்கரவாத செயல்களை செய்கிறது. நினைவு நாளை அனுசரிக்கும் உரிமையை பறித்து, மறுத்து பாசிச பயங்கரவாத அரசாக செயல்படுகிறது.

தடைக்கு ஆதரவாக இருக்கும் அனைவரும் விடுதலைப்புலிகள் இயக்கம் ஒரு தீவிரவாத இயக்கம் என்ற பொய்யைச் சொல்லி பரப்புரை செய்து வருகின்றனர். இலங்கையில் கோப்பாய், யாழ்ப்பாணம் காவல்துறையினர் விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பு இலங்கையில் தடை செய்யப்பட்ட அமைப்பு என்றும், அந்த அமைப்பில் உயிரிழந்தவர்களை நினைவு கூருவதை சட்டவிரோதம் என்று யாழ் நடுவர் மன்றத்தில் 20. 11. 2020 அன்று வழக்கு தொடர்ந்தனர்.

இதை மறுத்து விடுதலைப்புலிகள் நமது உரிமைப் போராளிகள், விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள், சுதந்திர ஈகிகள் என்று உண்மை வரலாற்றை உலகறிய தொடர்ந்து பரப்பி இந்த தடையை நீக்க வேண்டும்.

தடைக்கு  தரமற்ற காரணங்கள்

 

விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பின் தலைவர் சார்ந்த உள்ளடக்கங்களை பதிவிட்டதற்காக முகநூல் பதிவுகள், கணக்குகள், முகநூல் பக்கங்களும் நீக்கப்பட்டன. அதற்கு பிபிசி தமிழ் நேரடியாக முன்வைத்த வினாக்களுக்கு பொதுப்படையான பதிலை முகநூல் நிறுவனத்தின் செய்தி தொடர்பாளர் கீழ்கண்டவாறு தருகிறார்: “மக்கள் தங்களது எண்ணங்களை வெளிப்படுத்தவும் முக்கியமான பண்பாட்டு, குமுக, அரசியல் நகர்வுகள் குறித்த கருத்துகளை வெளிப்படுத்தவும் முகநூலுக்கு வருவதை நாங்கள் மதிக்கிறோம். எனினும் வெளிப்படையாக வன்முறையான திட்டத்தை அறிவித்த அல்லது வன்முறையில் ஈடுபட்ட குழுக்கள், தலைவர்கள் அல்லது தனிநபர்களை பாராட்டும் அல்லது ஆதரிக்கும் பதிவுகளை முகநூல் தொடர்ந்து நீக்கும்”. வெறுப்பையோ, வன்முறையையோ பரப்பும் வகையில் முகநூல் பயன்படுகிறதென எவர் கூறியதை இந்த நிறுவனம் நம்புகிறது.

சிங்கள பேரினவாத அரசும், ஆட்சியாளர்களும் செய்த வெறுப்பும், தீவிரவாத செயல்களும் பரப்பப்படுவதற்கு இந்த முகநூல் துணை போகிறது. நாட்டின் இறையாண்மை, ஒற்றுமை என்ற போர்வையில் தமிழர்களின் உரிமைகளைப் பறித்து, அடிமையாக்கி, கொலை, கொள்ளை செய்து வருகிறது சிங்கள பேரினவாத இராணுவ அரசு.

மாற்றுக்கருத்தை கூறுபவர்களையும், உரிமைக்காக போராடுபவர்களையும் அறம் காக்க ஆர்த்தெழுபவர்களையும் தீவிரவாதிகளாக முத்திரை குத்தி கொன்றொழிக்கின்றனர். அந்த அரசை தடை செய்யாமல் விடுதலைப் போராட்ட அமைப்புகளை தடைசெய்வது சர்வாதிகாரம், பாசிசம், நாசிசம் ஆகியவை வளர்வதற்கு இந்த முகநூல் நிறுவனம் துணை போகிறது. அது ஊடக அறநெறியை மீறுகிறது.

மேலும் அவர் “ஆபத்தான அமைப்புகளை தடை செய்யும்போது அவற்றின் இருப்பையும் அகற்றுவது எங்களது நோக்கமாக உள்ளது. எங்களது முறைகளிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ள எடுக்கும் முயற்சிகளை தடுக்க தொடர்ந்து நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகின்றோம்” என்று கூறினார்.

விடுதலைப்புலிகள் இயக்கம் ஓர் ஆபத்தான இயக்கம் என்று எதை வைத்து முகநூல் நிறுவனம் முடிவு செய்தது. கருத்துச் சுதந்திரத்திற்கு தடைசெய்வது அடிப்படை உரிமையை பறிப்பதற்கு சமம். தடைசெய்வதே ஒரு தீவிரவாத செயலாகும். இதற்கு சிங்கள பேரினவாத அரசும் பிரித்தானிய நடுவர் மன்றம் விதித்த தடையும் காரணங்களாக இருக்கின்றன.

அரசு தடை செய்தது. அதனால் நாங்களும் தடைசெய்கிறோம் என்பது சரியான, நயன்மையான செயல் அல்ல. அடிப்படையில் எல்லோரும் முன்வைக்கும் சொல் ‘தீவிரவாதம்’. தங்களது உரிமைக்காக போராடுவதில் தீவிரம் அல்லது ஆர்வம் காட்டுவது ஆக்கபூர்வமான தீவிரவாதமாகும். இந்த ஆக்கபூர்மான தீவிரவாதத்தை உயிர் வாழ உரிமை உள்ளவர்கள், சாதனை படைக்க விரும்புவர்கள், இனம் காக்க பாடுபடுபவர்கள் எல்லோரும் கடைபிடிக்க வேண்டிய அறநெறிச் செயல்பாடாகும்.  ஆனால் உரிமைக்காக தீவிரம் காட்டக்கூடாதென தடுப்பது அழிவுபூர்மான தீவிரவாதமாகும்.

இந்த அழிவுபூர்வமான தீவிரவாதத்தை ஆட்சியாளர்களும், பணமுதலைகளும், அதிகாரவெறி பிடித்தவர்களும் கடைபிடிக்கின்றனர். அரசும் ஆட்சியாளர்களும் அதிகார வர்க்கத்தினரும் உரிமைகளைப் பறிப்பதன்மூலம், வாழ்வாதாரங்களை அழிப்பதன்மூலம் ஆக்கபூர்வமான தீவிரவாதிகளை உருவாக்குகின்றனர்.

ஊடகத்தைப்போல பல்வேறு நாட்டின் அரசுகளும் சிங்கள பேரினவாத, இராணுவ அரசும் சிங்கள பேரினவாதிகளும் தரும் ஆவணங்களை வைத்துக்கொண்டு விடுதலைப் போராட்ட அமைப்பான விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தை தடை செய்திருக்கின்றன. இந்த தடையை வைத்துக்கொண்டு உறவுகளின் நினைவு நாட்களை கொண்டாட முடியவில்லை.

இலங்கை தடை விதித்ததால் இலங்கையின் நட்பு நாடுகளும் தடைவிதித்திருக்கின்றன. தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளின், தமிழீழ மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்தின் உண்மையான நோக்கத்தை புரியாமல் தடை விதித்திருக்கின்றன.

தங்களின் ஆதாயத்திற்காக தடை விதித்திருக்கின்றன. சீனா இந்தியப் பெருங்கடலில் இராணுவத் தளத்தை உருவாக்கி, தெற்காசிய நாடுகளை தனது கட்டுப்பாட்டில் வைக்கவும், மேலை நாடுகளின் ஆதிக்கத்தை தடுக்கவும், இலங்கையை தனது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வரவும் இலங்கையை ஆதரிக்கிறது.

விடுதலைப்புலிகளால் ஆபத்து என்ற பொய்யான பரப்புரையை நம்பி, சில நாடுகள் தடை விதித்திருக்கின்றன. சிங்களப் பேரினவாத அரசு தரும் ஆதாரமற்ற தரவுகளை பல நாடுகள் நம்புகின்றன. ஆனால் சிங்களப் பேரினவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட தமிழீழ மக்கள் தரவுகளை ஏற்க மறுக்கின்றனர்.

சிங்கள பௌத்த பேரினவாத இராணுவ அரசை பாதுகாத்தல் உலக நாடுகளின் தீவிரவாதத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. தீவிரவாதத்தை கடைபிடிப்பவர்கள் மற்றவர்களை தீவிரவாதிகள் என்று அழைப்பர். மஞ்சள் கண்ணாடி போட்டவர்களுக்கு பார்ப்பதெல்லாம் மஞ்சளாக தோன்றும்.

அதுபோல தீவிரவாதிகளுக்கு பார்ப்பவர்கள் எல்லாம் தீவிரவாதிகள்தான். பகுத்தறிவோடு சிந்திக்க மறுக்கும் அரசுகள், தலைவர்கள், ஆட்சியாளர்கள் நாட்டை நாசமாக்குகின்றனர். சிங்கள பௌத்த பேரினவாத நாடாக இலங்கையை உருவாக்க பகுத்தறிவை இழந்து, மனிதத்தை அழித்து, தன்மானத்தை அடகுவைத்து, புத்தரின் போதனைகளைக் காற்றில் பறக்கவிட்டு, அழித்தலை தனது ஆயுதமாக ஏந்தி, செயல்படுகிற அரசு ஒரு பயங்கரவாத அரசாகும்.

அந்த பயங்கரவாதத்தை நியாயப்படுத்த இறையாண்மை, ஒற்றுமை, சமத்துவம் போன்ற புரியாத, புதிரான கருத்துகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

தடை நீக்கம் தரும் பணிகள்

ஒன்று.

தனிமனித அரசியல், பொருளாதார, பண்பாட்டு முன்னேற்றத்தை தமிழீழ முன்னேற்றமாக கருதுவது நமது அறியாமையைக் காட்டுகிறது. இனமாக, அமைப்பாக, குழுவாக முன்னேறுவதுதான் உண்மையான, ஆரோக்கியமான, நீண்டகால முன்னேற்றமாகும். தடையை நீக்குவது நம்மை அமைப்பு ரீதியாக முன்னேற்றுவதற்கு வழிவகுக்கும்.

இரண்டு.

தமது உரிமைகளை உலக அளவிலும், தமிழீழ அளவிலும் நிலைநிறுத்த இந்த தடைநீக்கம் பயன்படுகிறது. நினைவு நாளைக் கொண்டாடுதல், உரிமைகளை நிலை நிறுத்துதல், தமிழீழ விடுதலையின் நோக்கத்தை உலகறியச் செய்தல் போன்றவற்றை செயல்படுத்த உதவுகிறது. அதற்காக நமது தொல்லியல் ஆதாரங்களையும் வரலாற்று உண்மைகளையும் பாதுகாத்து உலகறிய பரப்ப வேண்டும்.

மூன்று.

தடையின் உள்நோக்கத்தை உலகறியச் செய்யவேண்டும். விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் நற்பணிகளையும், எண்ணங்களையும், நோக்கத்தையும், காரணங்களையும் ஆதாரங்களுடன் வெளி உலகிற்கு தொடர்ந்து, பல்வேறு வழிகளில், வடிவங்களில் காட்ட வேண்டும்.

நான்கு.

தடை செய்யப்பட்ட நாடுகளில் தொடர்ந்து வழக்குகளைப் போட்டு, ஆட்சியாளர்களைத் தொடர்ந்து சந்தித்து, சரியான தரவுகளைக் கொடுத்து, விளக்கமளித்து, புரியவைத்து, தடையை நீக்க நாளும் செயல்பட வேண்டும். இந்த நாடுகள் ஊடகவியலாளர்களின் சந்திப்பில் தமிழீழப் பிரச்சினைப்பற்றி தரும் மேலோட்டமான உரைகளை ஒருபோதும் நம்பாமல், தனிப்பட்ட முறையில் சந்தித்து, நாடாளுமன்றத்தின் வழியாகத் தீர்மானத்தை கொண்டுவர உழைக்க வேண்டும்.

ஐந்து.

தடை செய்த நாடுகளின் அரசுகளையும், நமது விடுதலைப் போராட்டத்தை ஆதரிக்கும் நாடுகளைச் சந்திக்கும்போது சுவிட்சர்லாந்து நடுவர் மன்றம் தந்த தீர்ப்பையும், ஐரோப்பிய ஒன்றியம் தந்த தீர்ப்பையும், இத்தாலிய நடுவர் மன்றம் தந்த தீர்ப்பையும், கத்தலோனியா நாடு கொண்டு வந்த தீர்மானத்தையும், தமிழ்நாட்டு சட்டமன்றம் கொண்டுவந்த தீர்மானத்தையும், இலங்கை வடக்கு மாகாண அவை கொண்டுவந்த தீர்மானத்தையும் தக்க விளக்கங்களுடன் தொடர்ந்து எடுத்துரைக்க வேண்டும்.

இறுதியாக, விடுதலைப் புலிகள் தீவிரவாத அமைப்பு என்ற மாயையையும், தவறான கருத்தியலையும் மாற்ற நாம் அதிகமாக உழைக்க வேண்டும். அதற்கு தெருவில் நின்று கூக்குரல் எழுப்புவதோடு மட்டும் நின்று விடாமல் அறிவுத்தளத்தில் அமைப்பு ரீதியாக அணுகி, முடிவு எடுக்கும் அதிகாரமுள்ள அமைப்புகளோடும் அதிகாரிகளோடும் தொடர்பு வைத்து, உண்மையை புரிய வைக்க வேண்டும்.

சோர்ந்து விடாமல் தொடர்ந்து நம்பிக்கையுடன் ஆவணங்களையும், ஆதாரங்களையும் சேர்க்க வேண்டிய இடத்தில் சேர்த்து தடையை நீக்கும் செயற்பாட்டை அமைதியாக, விவேகமாக, விரைவாக செய்து முடிக்க வேண்டும்.

-முனைவர் ஆ. குழந்தை

எரிக்சொல்ஹைம் ஓநாய் மீண்டும் ஓலமிடுகின்றது ? @ErikSolheim #TamilEelam #TamilState #இனப்படுகொலை #ஈழம் #தமிழர் #சுத்துமாத்துக்கள் #AntonBalasingam #Prabhakaran #ErikSolheim #Norwaypeacekillers #genocide #Tamil #Eelam #TamilGenocide #Mullivaikkal #ltte #Traitors #lka #Tamil #Eelam


எரிக் சூல்கயிம் வாறார்…வழிவிடுங்கோ..! –இதயச்சந்திரன்

………………….
நோர்வேஜியன் மொழியில் சூல்கெயிம் என்றால் ‘சூரிய வீடு’ என்று பொருள்படுமாம்.
இந்தச் சூரியவீடு, நமக்கு என்ன சொல்ல வருகிறது என்று பார்ப்போம்.

1.தமிழர்கள் ஒற்றுமைப்பட வேண்டும்
2. போராட வேண்டும்(😩)
3. இந்தியாவிடம் செல்ல வேண்டும்.
4. சமஷ்டித் தீர்விற்கு சர்வதேச நாடுகளின் ஆதரவைப் பெற வேண்டும்.

‘சூரியவீடு’ ஒரு முடிவோடுதான் வந்துள்ளது.

1.காந்திவழியில் அகிம்சைப் போராட்டத்தில் ஈடுபடுங்கள். ஆனால் விடுதலைப் புலிகள் முன்னெடுத்த ஆயுதப் போராட்டம் வேண்டாம். அதனை ச.தே.சமூகம் ஏற்றுக்கொள்ளாது.
2. கூட்டாட்சி, பாலா அண்ணரின் சுயநிர்ணய உரிமை பற்றியெல்லாம் நீங்கள் பேசலாம். ஆனால் சமஷ்டிதான் கேட்க வேண்டும்.(😀)
3. சீனா போன்ற நாடுகளிடமும் பேசலாம். ஆனால் இந்தியாதான் முதலிடம்.

நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்…எவ்வகையான போராட்டத்தை முன்னெடுக்க வேண்டும்…எந்த நாட்டை முதன்மைப்படுத்த வேண்டும். என்ன அரசியல் கோட்பாட்டினை முன்வைக்க வேண்டும் என்பதை இவரே தீர்மானித்துவிட்டார்.

தன்னையொரு மேற்குலகின் குரலாக-மூளையாக சித்தரிக்க முற்படுகிறார் என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது.

மனித உரிமைக் கூட்டத்தில் இவர் பேசிய(😩) சர்வதேச அரசியல் இவையே.

கடந்த 40 வருட கால போராட்ட வரலாற்றில் இரண்டு முக்கிய நகர்வுகளை ஒப்பிடலாம்.
1.’ திருமலைத் துறைமுகமும், புத்தளம் அமெரிக்கக்குரல் (voice of America)விரிவாக்கமும், உங்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக அமையும்’ என்று, 1980 களின் ஆரம்பத்தில் ஈழப்போராட்ட இயக்கங்களுக்கு பயிற்சிகளும்,ஆயுதங்களும், பின்தளம் அமைக்க அனுமதியும் கொடுத்த போது இந்தியா கூறியது.
2. 40 வருடங்கள் கழித்து எரிக் சூல்கெயிம் அதையே மாற்றிச் சொல்கிறார்.
‘இலங்கையில் சீனா காலூன்றிவிட்டது. ஆதலால் உங்கள் உரிமைகளை மீட்டெடுக்க இந்தியாவிடம் செல்லுங்கள்’ என்கிறார்.

முன்பு அமெரிக்காவை சுட்டிக்காட்டி இந்தியா நுழைந்தது. இன்று சீனாவை கைகாட்டி, இந்தியாவினூடாக எரிக் பயணிக்கிறார்.

ஓநாய்கள் முன்னரும் அழுதன. இப்போதும் அழுகின்றன.

இலங்கையினால் மில்லேனியம் சவால் ஒப்பந்தம் (MCC)அண்மையில் இரத்துச் செய்யப்பட்ட விவகாரத்தையும் இங்கு கவனிக்க வேண்டும்.
அதுமட்டுமல்ல அம்பாந்தோட்டையில் சீனாவின் டயர் தொழிற்சாலை உருவாகிறது. கிழக்கு நோக்கிய சரிவு ஆரம்பமாகிவிட்டது என்பது இதிலிருந்து உறுதியாகிறது.

இந்தநிலையில் ஈழமக்களின் ஆதரவு, பிராந்திய நட்புநாடான இந்தியாவின் பக்கம் சாய்வதையே மேற்குலகம் விரும்புவதான தோற்றப்பாட்டினை சூல்கெயிம் ஏற்படுத்த முனைகிறார் என்கிற கேள்வி எழுகிறது.

இல்லையேல், இந்தியாவிற்கான மகிந்தரின் சிறப்புத் தூதுவர் மிலிந்த மொரகொடவின் செயற்பாட்டு ஆளுமைக்குள், எரிக் சூல்கெயிம் ஈர்க்கப்பட்டுள்ளாரா என்கிற சந்தேகத்தைத் தோற்றுவித்துள்ளது.

எது எவ்வாறு இருப்பினும், இனப்படுகொலைக்கு அனைத்துலக சுயாதீன விசாரணை கோரும் ஈழமக்களிற்கான ஆதரவினை எரிக் வழங்குவாரா என்பது சந்தேகமே.

மாறிவரும் உலக ஒழுங்கினை தமிழ் மக்கள் புரிந்து கொண்ட அளவிற்கு, இந்த ‘சூரியவீடு’ புரிந்துகொள்ளவில்லையோ என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது.

ஆசியாவிலும், ஐரோப்பாவிலுமுள்ள பொருளாதாரக் கூட்டுக்களே எதிர்பாராத விதத்தில் மாற்றமடைகின்றன.

இந்த மாற்றங்கள், இனிவரும் ஆண்டுகளில் ஆசியப்பரப்பிலும் புதிய அணிகளை உருவாக்கும்.

எரிக் சூல்கெயின் இன்னமும் 2009 இலே தரித்து நிற்கிறார்.

10 வருடங்களாகவுள்ள சிந்தனை உறைநிலையை இயங்குநிலைக்கு மாற்றினால், பல புதிய உலக ஒழுங்குகளையும், Great Depression களையும் அவர் உள்வாங்கி, தென்னாசியப் பிராந்தியத்தை புரிந்து கொள்வார்.
-இதயச்சந்திரன்
(20-12-2020)

ஜெனீவாவை நோக்கிய தமிழர் தரப்பின் “கண்மூடிப் பூனை” அரசியல் ! #இனப்படுகொலை #ஈழம் #சுத்துமாத்துக்கள் #தமிழர்

நிலைமாறா இலங்கை ஒற்றையாட்சியில் நிலைமாறு கால நீதி சாத்தியமா?

ஜெனீவாவை நோக்கிய தமிழர் தரப்பின் “கண்மூடிப் பூனை” அரசியல்

ஐ. நா.வில் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி ஈழத்தமிழர் எவ்வாறு கூர்ப்படையலாம்?

சுவிற்சர்லாந்தின் ஜெனீவா நகரில் இயங்கும் ஐ.நா. மனித உரிமைச் சபையில், ஒபாமாவின் காலத்து அமெரிக்க அரசினால், மேற்குலகின் இதர பத்து நாடுகளின் அனுசரணையுடன், மைத்திரி-ரணில் அரசாங்கத்துடன் இணைந்த வகையில் மொத்தம் பன்னிரண்டு நாடுகளால் 2015 ஒக்ரோபரில் முன்வைக்கப்பட்டதே முப்பது/ஒன்று (30/1) என்ற தீர்மானம். சபையில் ஏகமனதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட இந்தத் தீர்மானம் அமெரிக்காவும் இலங்கையும் கருத்தொருமித்த கட்டமைப்பு (consensual framework) என்று அழைக்கப்பட்டது. இரண்டு வருடங்களுக்குள் சாதித்திருக்கவேண்டியவற்றை மைத்திரி-ரணில் அரசு செய்துமுடிக்கத் தவறியதால் 2017 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சில் ஒரு முறையும் (34/1), 2019 மார்ச்சில் ஒரு முறையுமாக (40/1) ஏற்கனவே இரு முறை ரொல்-ஓவர் (roll-over) முறையில் இது நீடிக்கப்பட்டிருந்தது.

இரண்டுதரப்புகளும் இழைத்த போர்க்குற்றங்களில் இருந்து நிலை மாறுகால நீதிக்கான (transitional justice) ஒரு நிலை போரின் முடிவினால் இலங்கைத் தீவில் தோன்றியுள்ளதென்றும், போரின் முடிவே (அதாவது முடித்துவைப்பே) பிணக்கின் முடிவென்றும் (post-conflict situation) ஆகவே இரண்டு தரப்புகளும் இழைத்த போர்க்குற்றங்களுக்கான பொறுப்புக்கூறலுடன் (accountability) முன்னோக்கிப் பயணிப்பதே நல்லிணக்கமென்றும் (reconciliation) வல்லாதிக்க சக்திகள் சொல்லிவைத்த பொல்லா இணக்கப் பொறிமுறையே இந்தப் பால் இதற்கிடையில், 2018 இல், ட்றம்பின் நிர்வாகத்தில் முப்பது/ஒன்றைக் கொண்டுவந்த அமெரிக்காவே மனித உரிமைச் சபையிலிருந்து முழுமையாக விலகிவிட்டது.

அடுத்த இரண்டு வருடங்களுக்குள், அதாவது 2020 இன் ஆரம்பத்தில், ராஜபக்ச அரசு இந்தத் தீர்மானத்தில் இலங்கை அரசின் இணை ஆதரவுக்குச் சாவு மணி அடிக்க முன்னரே, நடைமுறையில், இந்தத் தீர்மானம் செத்து உக்கிப் போய்விட்டிருந்தது.

ஈழத்தமிழர்களைப் பொறுத்தவரை 2015 இல் பிறக்கும் போதே எதுவித பலனும் செய்ய முடியாத ஒன்றாகச் செத்துப் பிறந்த தீர்மானமே முப்பது/ஒன்று.

செத்தே பிறந்து, மீண்டும் செத்து, ஆறு வருடங்களாக உழுத்துப்போன முப்பது/ஒன்றை மீண்டும் “ரொல்-ஓவர்” செய்யுமாறு வேண்டுவதில் என்ன பயன்?

திருட்டுப் பூனை கண்ணை மூடிப் பாலைக் குடிப்பதைப் போல, உண்மை என்ன என்று தெரிந்திருந்தும், தெரியாதது போல் நீதிக்கான போராட்டத்தை மறந்து, தமிழர் தம் உரிமைப் போராட்டத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்யும் வீணடிப்பில் தொடர்ந்தும் ஈடுபடுவதா?

இதற்குப் பதிலாக, 2021 மார்ச்சில் மனித உரிமைச் சபை மேற்கொள்ளவேண்டிய அடுத்த நகர்வு என்ன என்பது தொடர்பாகத் தமிழர் தரப்பு முன்வைக்கவேண்டிய நிலைப்பாடு எதுவாக இருக்கவேண்டும் என்ற கேள்வி இங்கு எழுகின்றது.

2015 இற்கும் 2021 இற்கும் இடையான நீர்த்துப்போகச் செய்தலுக்குப் பின்னான அரசியலில் ஆறு வருடங்கள் என்பது நீண்ட ஒரு காலம். இக்காலத்துக்குள் சர்வதேச மனித உரிமைப் பரப்பில் வேறு விடயங்கள் முக்கியத்துவம் பெறவும், இலங்கைத் தீவுக்குள்ளேயே 2019 உயிர்த்த ஞாயிறுத் தாக்குதல், பின்னர் 2020 இல் உலக இடரான கோவிட் போன்ற இதர அவலங்களும் மேலெழுந்து, கடந்துபோன 2009 வரையான ஈழ இன அழிப்புப் போருக்குரிய சர்வதேச நீதியின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் காலாவதியாகச் செய்துள்ளன.

ஆக, காற்றுள்ளபோதே தூற்றிக்கொள்ளும் உத்தியைச் சரியாகக் கையாள்வதில் தமிழர் தரப்பு தவறிவிட்டது.

இந்த நிலையில், சர்வதேச நீதியை நீர்த்துப்போகச் செய்யும் அரசியலுக்கு ஆரம்பத்திலேயே “கண்மூடிப் பூனைகளாக” ஒத்துழைத்த தமிழர் தரப்புகள் எவை என்பதை மீட்டிப்பார்ப்பதும், தற்போதைய சூழலில் அவர்களுக்கிருக்கும் பொறுப்புக்கூறல் பற்றியும், புதிய தரப்புகளாக தற்போது புறப்பட்டிருக்கும் புதிய கண்மூடிப் பூனைகள் யார், அவர்களின் கண்கட்டி வித்தைகள் தான் என்ன என்பதை மக்கள் மட்டத்தில் இருப்போர் அறிந்து கொள்வதும் முக்கியமாகிறது.

பழைய பூனைகளும், புதிய பூனைகளும் தெரிந்தும் தெரியாதது போல் கண்மூடிக்கொண்டு எந்தப் பாலை ஜெனீவாவில் குடித்தார்கள், மீண்டும் குடிக்க விழைகிறார்கள் என்பதைத் தெரிந்துகொண்டாலே அவர்களோடு சேர்ந்து மக்கள் தரப்பினரும் கண்மூடிக்கொள்ளாமல் உள்ளாரச் சிந்தித்துச் செயற்படலாம்; வெளுத்ததெல்லாம் பால் என்று நினைக்காமல் விழித்துக்கொள்ளலாம்; புதிய வழியை உருவாக்கலாம்.

குற்றங்களுக்கெல்லாம் குற்றம் அல்லது குற்றங்களுட் பெருங்குற்றம் (The Crime of All Crimes) என்று வரையறுக்கப்படுவது இன அழிப்பு (Genocide).

இதை ஆறு பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக, வேறு வேறு வடிவங்களில் இலங்கை ஒற்றையாட்சி அரச இயந்திரம் செய்துவருகிறது என்பது ஈழத் தமிழ்த்தேசத் தரப்பின் தொடர் குற்றச்சாட்டு.

1956 ஆம் ஆண்டு தந்தை எஸ்.ஜே.வி. செல்வாவின் தலைமையில் தமிழரசுக் கட்சியின் இணை நிறுவனரும் அக்கட்சியின் அப்போதைய மூளையாகவும் கருதப்பட்ட வ. நவரத்தினம் அவர்கள் எழுதிய திருகோணமலைத் தீர்மானத்தில் இன அழிப்பு என்பது முதன்முறை சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

இதற்கு முன்னரும் தமிழ்த்தேசியத் தரப்பின் தீர்மானங்களில் அல்லது கொள்கை வகுப்பு ஆவணங்களில் எங்கேனும் இன அழிப்பு என்ற பதம் நேரடியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதா என்பது ஆராயப்படவேண்டியது. ஆனால், குறைந்த பட்சமாக 1956 ஆம் ஆண்டுத் திருகோணமலைத் தீர்மானத்தை எடுத்துக்கொண்டாலே, 2021 வரை இந்தத் தொடர் குற்றச்சாட்டுக்கு 65 கால வரலாறு இருக்கிறது.

தமிழ்த்தேசியக் கூட்டமைப்பின் சுமந்திரன்-சம்பந்தன் அணியும் பிரித்தானியாவை மையமாகக் கொண்டு இயங்கும் உலகத்தமிழர் பேரவை (GTF) எனும் அமைப்பும் அதனோடு அணிசேர்ந்து வேறு சில நாடுகளில் இருந்து செயற்படும் சிலரும் சுமந்திரன்-சம்பந்தன் அணியை வழிமொழிந்து, மங்கள சமரவீர, ஜெயம்பதி விக்கிரமரட்ணா போன்ற சிங்கள அரசியல்வாதிகளை 2013 இல் சிங்கப்பூரில் சந்தித்தனர் அது மட்டுமல்ல, 2009 இற்குப் பின்னரும் இந்தப் பெருங்குற்றம் புதிய வடிவங்களில் பெருவிருட்சமாகித் தமிழர் தாயகம் என்ற கோட்பாட்டின் அடிப்படையையே நிரந்தரமாகச் சிதைத்துவிடும் வகையிற் தொடர்கிறது.

ஆக, குற்றங்களின் குற்றத்துக்கு நீதிகோருவதே தலையான கடமையாக இருக்கவேண்டிய இடத்தில், ஐ.நா.மனித உரிமைப் பொறிமுறைக்குள் திட்டமிட்ட வகையில் இன அழிப்பு என்ற குற்றம் எடுத்துக்கொள்ளப்படாது போனதென்பது ஆபத்தான ஒரு சர்வதேசப் பொறி மட்டுமல்ல, ஆழமான சர்வதேசச் சதியும் கூட!

இதை மாற்றுவதற்கான வேலைத்திட்டத்தில் ஈடுபடாமலும், அதற்காகக் குரல் கொடுக்காமலும், வேறு குற்றங்களையே குற்றம் என்று சர்வதேச தரப்புகள் வரையறுத்த போது, அந்த வரையறைகளுக்குள்ளேயே தம்மை வலைப்படுத்திக்கொண்ட தமிழர் தரப்புகள், குறிப்பாக சிங்கப்பூருக்கும் தென்னாபிரிக்காவுக்கும் ஜெனீவாவுக்கும் படையெடுத்தன. இவையே இங்கு குறிப்பிடப்படும் பூனைகள்.

சிங்கப்பூருக்குப் பிறகு இந்தப் பூனைகள் ஜெனீவாவில் குடித்த பால் எத்தகையது?

இரண்டுதரப்புகளும் இழைத்த போர்க்குற்றங்களில் இருந்து நிலை மாறுகால நீதிக்கான (transitional justice) ஒரு நிலை போரின் முடிவினால் இலங்கைத் தீவில் தோன்றியுள்ளதென்றும், போரின் முடிவே (அதாவது முடித்துவைப்பே) பிணக்கின் முடிவென்றும் (post-conflict situation), ஆகவே இரண்டு தரப்புகளும் இழைத்த போர்க்குற்றங்களுக்கான பொறுப்புக்கூறலுடன் (accountability) முன்னோக்கிப் பயணிப்பதே நல்லிணக்கமென்றும் (reconciliation) வல்லாதிக்க சக்திகள் சொல்லிவைத்த பொல்லா இணக்கப் பொறிமுறையே இந்தப் பால்.

இதுவே 2015 இல் தமிழர்களுக்குத் தரப்பட்ட முப்பது/ஒன்று (30/1) என்ற இன அழிப்பு நீதிக்கெதிரான தற்கொலை மருந்துப்பால்.

இதைத் தமிழர் தரப்பு அருந்துவற்கு ஏது செய்த பூனைகள் ஒரு வகையின. தெரிந்தே குடித்த பூனைகள் இன்னொரு வகையின. புரியாது வாய்வைத்த பூனைகள் மூன்றாவது வகையின. எல்லாப் பூனைகளையும் அவற்றின் தன்மைகளையும் ஆராய்வது இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கு அல்ல. முதலாவது வகையை மட்டும் இங்கு பார்ப்போம்.

தமிழ்த்தேசியக்கூட்டமைப்பின் சுமந்திரன்-சம்பந்தன் அணியும் பிரித்தானியாவை மையமாகக் கொண்டு இயங்கும் உலகத்தமிழர் பேரவை (GTF) எனும் அமைப்பும் அதனோடு அணிசேர்ந்து வேறு சில நாடுகளில் இருந்து செயற்படும் சிலரும் சுமந்திரன்-சம்பந்தன் அணியை வழிமொழிந்து மங்கள சமரவீர, ஜெயம்பதி விக்கிரமரட்ணா போன்ற சிங்கள அரசியல்வாதிகளை 2013 இல் சிங்கப்பூரில் சந்தித்தனர்.

இந்தச் சந்திப்பு மேற்குலகின் ஆட்சிமாற்ற அரசியலுக்கான முன்னோடி முயற்சியாக இருந்தது. இதை நடைமுறையில் செயற்படுத்தியது தென்னாபிரிக்கக் குழு ஒன்று. இந்தச் சிங்கப்பூர்ச் சந்திப்பில் பத்து அம்சங்களில் “உடன்பாடு” காணப்பட்டது. சிங்கப்பூர்க் கோட்பாடுகள் (Singapore principles) என்று அவற்றுக்குப் பெயரும் இடப்பட்டது. அந்தப் பத்து விடயங்களையும் உற்று நோக்கினாலே அவற்றின் பின்னால் இருக்கும் தமிழ்த் தேசிய நீக்க அரசியலின் சூட்சுமம் தெளிவாகப் புரியும். அவை வருமாறு:

1. In describing the nature of the State what is important is the substance; the labels are secondary.
2. The Constitution shall be based on basic constitutional principles and values including sovereignty of the people, participatory democracy and supremacy of the Constitution which shall form an unalterable basic structure.

3. Power sharing shall be on the basis of self-rule and shared-rule within an undivided Sri Lanka.

4. The Executive Presidency shall be abolished and the form of government shall be Parliamentary.

5. The pluralist character of Sri Lankan society as well as identities and aspirations of the constituent peoples of Sri Lanka shall be constitutionally recognised.

6. There shall be a strong and enforceable Bill of Rights consistent with universally accepted norms and standards.

7. There shall be a separation of powers and an independence of judiciary which includes a Constitutional Court.

8. Important institutions shall be independent and accountable. Appointments to these and High Posts shall be through a transparent mechanism that provides for a national consensus, example Constitutional Council.

9. Institutions of the State shall reflect the pluralist character of Sri Lankan society.

10. The Republic of Sri Lanka shall be a secular state. The Foremost place to Buddhism and equal status to other religions shall be assured.

ஒற்றையாட்சி என்ற பெயரற்ற, அதேவேளை சமஷ்டி என்ற பெயரும் அற்ற, பெயரளவில் இரண்டும் கெட்டான் ஆனால் நடைமுறையில் ஒற்றையாட்சி, அதாவது “ஐக்கிய ராஜ்ஜிய” என்று பின்னாளில் வரையப்பட்ட அரசியல் யாப்பில் அவர்கள் போட்டுக்கொண்டதற்கான முன்னோடி; பௌத்தத்திற்கு முன்னுரிமை என்பதில் இயைந்து போதல்; ஜனாதிபதி ஆட்சியை விட பாராளுமன்ற ஆட்சியைப் பலப்படுத்தல் போன்ற தென்னிலங்கைக்கும் சர்வதேசத் தலையீட்டுக்கும் சாதகமான விடயங்களே சிங்கப்பூர் தீர்மானத்தில் முக்கியம் பெற்றன.

ஈழத்தமிழர்கள் இன அழிப்பின் விளைவுகளில் இருந்து மீளுவது பற்றியோ, அரசியற்தீர்வு பற்றியோ எதுவித தெளிவான வரையறைகளும் இல்லாத ஒன்றாகவும், வேறு எதுவித பேரம்பேசலும் அற்றவையாகவும் சிங்கப்பூர் கோட்பாடுகள் அமைந்தன.

2020 இல் கோட்டபாய அரசு ஜெனீவாத் தீர்மான இணை ஆதரவில் (co-sponsorship) இருந்து வெளியேறிய போது மங்கள சமரவீர போன்றவர்கள் வெளியிட்ட கருத்துகளை உற்றுநோக்கினாலே இத் தீர்மானத்தின் உண்மை நோக்கம் தெரியவரும். அதாவது, சர்வதேச விசாரணைச் சிக்கலில் மாட்ட இருந்த இலங்கை அரசையும் அதன் முப்படைகளையும் மதிநுட்பமாக மீட்டெடுக்க ஐ.நா. மனித உரிமைச் சபையுடனும் சர்வதேச சமூகத்துடனும் தாம் இயைந்து சென்ற “சாதனையை” அவர் நியாயப்படுத்திய முறையில் இருந்தே நோக்கத்தை மட்டுமல்ல, தீர்மானத்தின் உள்நோக்கத்தையும் புரிந்து கொள்ளலாம்
நடைமுறையில் தமிழர் தரப்பின் திம்புக் கோட்பாட்டை மீண்டும் மறுதலிக்கும் நகர்வே சிங்கப்பூர் கோட்பாடு.

இந்த ஓட்டத்திற்கு இயைவாகவே ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டவுடன் கொண்டுவரப்பட்ட 2015 ஜெனீவாத் தீர்மானம் அமைந்தது.

2020 இல் கோட்டபாய அரசு ஜெனீவாத் தீர்மான இணை ஆதரவில் (co-sponsorship) இருந்து வெளியேறிய போது மங்கள சமரவீர போன்றவர்கள் வெளியிட்ட கருத்துகளை உற்றுநோக்கினாலே இத் தீர்மானத்தின் உண்மை நோக்கம் தெரியவரும். அதாவது, சர்வதேச விசாரணைச் சிக்கலில் மாட்ட இருந்த இலங்கை அரசையும் அதன் முப்படைகளையும் மதிநுட்பமாகமவும் கௌரவமாகவும் மீட்டெடுக்க ஐ.நா. மனித உரிமைச் சபையுடனும் சர்வதேச சமூகத்துடனும் தாம் இயைந்து சென்ற “சாதனையை” அவர் நியாயப்படுத்திய முறையில் இருந்தே, நோக்கத்தை மட்டுமல்ல, தீர்மானத்தின் உள்நோக்கத்தையும் புரிந்து கொள்ளலாம்.

இன அழிப்புக்கான நீதி என்பதைக் கைவிட்டும் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான நியாயப்பாட்டை மறைமுகமாகவேனும் அங்கீகரிக்காதும் கொண்டுவரப்படுகின்ற ஜெனீவாத் தீர்மானங்கள் எவையும் ஈழத்தமிழர்களைப் பொறுத்தவரை கறிக்குதவாத ஏட்டுச் சுரைக்காய்களே.

போர்க்குற்றம், மனித குலத்துக்கெதிரான குற்றம் என்ற அணுகுமுறைகளுக்கு மட்டும் இடமளிக்கும் வகையில், அல்லது அவ்வாறு மட்டுப்படுத்தப்படும் வகையில், ஈழத்தமிழர் தமது கோரிக்கையை முன்வைக்கும் போது, அல்லது முடக்கப்படும் போது அதற்கு இயைந்து போவது, இரண்டு தரப்புகளின் குற்றம் என்ற அச்சாணியில் இருந்தே எமது சிக்கலைச் சர்வதேச சமூகம் கையாள வேண்டும் என்பதற்கே அடிகோலும்.

தொடர்ந்தும் தங்குதடையின்றி தமிழர் தேசம் மீது மேற்கொள்ளப்படும் இன அழிப்பை இலங்கை ஒற்றையாட்சி அரசும் சிங்கள பௌத்த பேரினவாதமும் தொடர்வதற்கான சூழ்நிலைக்கே இது வழிவகுக்கும்.

வெகுசனங்கள் மீதான அட்டூழியக் குற்றங்கள் (Mass atrocity crimes) என்று புதிய முகடு இட்டு, அதற்குள் போர்க்குற்றம் (War Crimes), மானுடத்திற்கெதிரான குற்றம் (Crimes against humanity), இனச் சுத்திகரிப்பு (Ethnic cleansing), இன அழிப்பு (Genocide) ஆகிய நான்கு குற்றங்களை உப குற்றங்களாக்கி, அவை அனைத்துக்கும் ஒன்றாகச் சேர்த்து நீதி கேளுங்கள். தனியே இன அழிப்பு என்று கேட்டால் ஒன்றும் கிடைக்காது என்ற கருத்தை மேற்குலக சக்திகள் புலம்பெயர் தமிழர் அமைப்புகளிடம் ஒரு மிதவாதப் போக்காக விதைத்துவிட்டிருக்கின்றன.

வெகுசனங்கள் மீதான அட்டூழியக் குற்றங்கள் என்பதற்குள் இன அழிப்பும் வருகிறது என்று நினைப்பவர்கள் ஒன்றைப் புரிந்துகொள்வதில்லை, அல்லது வேண்டுமென்றே புரிய மறுக்கிறார்கள். அது என்னவென்றால், குற்றங்களின் குற்றமான இன அழிப்பு ஏனைய மூன்றையும் மட்டுமல்ல, அதற்கும் மேலாக வேறு பல வடிவங்களையும் (கட்டமைப்பு, மேம்பாட்டு, பண்பாட்டு மற்றும் மரபுரிமை இன அழிப்பு) உள்ளடக்கியுள்ளது என்பதையும் அதனால் அதைப் பற்றி மட்டுமே ஈழத்தமிழர் தரப்பு பேசவேண்டும் என்பதுவே அது.

தற்போது, ஜெனீவா நிலைப்பாடு பற்றி பேசுபவர்களும் இந்த வகையில் இன அழிப்பை “உள்ளொன்றாய் வைத்துக்” கையாளவே விழைகிறார்கள். இது ஏற்புடையதன்று.

பழைய பூனைகளின் அணுகுமுறையை விடவும் தமது அணுகுமுறை மேலானது என்று புதிய பூனைகள் நினைத்துக்கொண்டு மீண்டும் கண்ணை மூடி புதிய நஞ்சைப் பாலாகத் தேடுகின்றன.

பழைய பூனைகளோ, மீண்டும் ஒரு முறை பழைய தீர்மானத்தையே ரொல்-ஓவர் (roll-over) செய்துவிடுமாறு வேண்டுவதே சாலச் சிறந்த தற்கொலை மருந்தென்று தமக்குள் பேசிக்கொள்கின்றன.

ஆக, கூர்மையாகவும் வரலாற்றில் முதல் இருக்கும் தீர்மானங்களின் நீட்சியாகக் கூர்ப்புடனும், தற்போதைய நிலையில் எதைச் சரியாக முன்வைக்கவேண்டுமோ அதை முன்வைக்க எவரும் இது வரை முன்வரவில்லை.

அப்படியானால், செய்யவேண்டியது தான் என்ன?

ஜெனீவாவில் இயங்கும் மனித உரிமைச் சபையின் செயற்பாடுகள் அனைத்தும் பத்து அட்டவணை நிரல் உருப்படிகளுக்கு (Agenda Items) உட்பட்டவை.

அவற்றில் ஏழாவதாக இருக்கும் உருப்படி “பலஸ்தீனத்தினதும் ஏனைய ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட அரேபிய பிரதேசங்களிலான மனித உரிமை நிலைமை” பற்றியது. இது ஒன்றே ஒரு குறிப்பிட்ட இன அல்லது நாட்டு மக்கள் பற்றியது. இது கால எல்லை அற்ற நிரந்தரமான ஒரு உருப்படி. மற்றையவை எல்லாம் பொதுவான உருப்படிகள். தனித்தனித் தீர்மானங்களும் அவற்றுக்கான அறிக்கையிடலும் சார்ந்த பொதுவான உருப்படிகள் அவை; அவற்றுக்குள் வரும் தீர்மானங்கள் கால எல்லைகளுக்கு உட்பட்டவை; காலாவதியாகிவிடக்கூடியவை.

இலங்கை தொடர்பான தீர்மானம் இரண்டாவது உருப்படிக்குள் வருகிறது. அதாவது, “ஐ.நா. மனித உரிமை உயர்ஸ்தானிகரினதும் அவரது அலுவலகத்தினதும் மற்றும் ஐ.நா. செயலாளர் நாயகத்தினதும் வருடாந்த அறிக்கையிடல்” என்ற உருப்படி அது.

பொதுவாக இரண்டாவது உருப்படிக்குள் கொண்டுவரப்படும் தனித்தனி நாடுகள் தொடர்பான தீர்மானங்கள் குறித்த நாடுகளுடனான ஒப்புதலுடனானவையாகவே இருக்கும். ஆதலால், இந்த உருப்படி அவ்வளவு கடுமையானதல்ல. இதற்குள் தான் இலங்கை தொடர்பான முப்பது/ஒன்று தீர்மானமும், அதன் நீடிப்புத் (roll-over) தீர்மானங்களும் வருகின்றன.

ஆனால், உருப்படி நான்கு கடுமையானதொன்று.

“மனித உரிமைச் சபையின் கவனத்தை வேண்டிநிற்கும் மனித உரிமை நிலைமைகள்” என்று அதற்குப் பெயர். இதற்குள் ஒரு நாடு தொடர்பான தீர்மானத்தைக் குறித்த நாட்டின் ஒப்புதல் இல்லாமலே கொண்டுவரலாம் என்பதால் பொதுவாக இது கடுமையான உருப்படியாக நோக்கப்படுகிறது.

இலங்கை தொடர்பான தீர்மானத்தை ஏன் உருப்படி நான்கிற்குள் நகர்த்தி, இன அழிப்புத் தொடர்பான அறிக்கையிடலைக் குறிப்பாகக் கோரமுடியாது என்பதே எம் முன் இந்தச் சபை தொடர்பாக இருக்கும் கேள்வி.

ஐ.நா. மனித உரிமைச் சபையின் பத்து அட்டவணை உருப்படிகளும் வருமாறு:

1. Organizational and procedural matters
2. Annual report of the United Nations High Commissioner for Human Rights and reports of the Office of the High Commissioner and the Secretary-General

3. Promotion and protection of all human rights, civil, political, economic, social and cultural rights, including the right to development

4. Human rights situations that require the Council’s attention

5. Human rights bodies and mechanisms

6. Universal Periodic Review

7. Human rights situation in Palestine and other occupied Arab territories

8. Follow-up and implementation of the Vienna Declaration and Programme of Action

9. Racism, racial discrimination, xenophobia and related forms of intolerance, follow-up and implementation of the Durban Declaration and Programme of Action

10. Technical assistance and capacity-building

இலங்கை ஒற்றையாட்சி அரசும் தீர்மானம் முப்பது/ஒன்றிற்கான தனது இணை-ஆதரவில் இருந்து தான் விலகியிருக்கிறதே ஒழிய, தனது கடப்பாடுகளில் இருந்து அல்ல என்பதும் இங்கு கவனிக்கற்பாலது.

அந்தரங்கமாக, தனது கடப்பாடுகள் பற்றிய ஒரு தொடர்பாடல் இலங்கை அரசுக்கும் சபைக்கும் இடையே நேரடியாகவோ, அல்லது மறைமுகமாக மூன்றாம் தரப்புகள் ஊடாகவோ நடந்தவண்ணமே இருக்கும்.

வெகுசனங்கள் மீதான அட்டூழியக் குற்றங்கள் (Mass atrocity crimes) என்று புதிய முகடு இட்டு, அதற்குள் போர்க்குற்றம் (War Crimes), மானுடத்திற்கெதிரான குற்றம் (Crimes against humanity), இனச் சுத்திகரிப்பு (Ethnic cleansing), இன அழிப்பு (Genocide) ஆகிய நான்கு குற்றங்களை உப குற்றங்களாக்கி, அவை அனைத்துக்கும் ஒன்றாகச் சேர்த்து நீதி கேளுங்கள்; தனியே இன அழிப்பு என்று கேட்டால் ஒன்றும் கிடைக்காது என்ற கருத்தை மேற்குலக சக்திகள் புலம்பெயர் தமிழர் அமைப்புகளிடம் ஒரு மிதவாதப் போக்காக விதைத்துவிட்டிருக்கின்றன இந்தத் தொடர்பாடல்களில் இலங்கை அரசு எதை அடைய முயற்சிக்கும் என்றால், பத்தாவது உருப்படிக்குள் தான் வேண்டிக்கொள்ளும் வகையில் ஐ.நா. மனித உரிமைச் சபை வேண்டுமானால் தனது பங்களிப்பைச் செலுத்த முன்வரலாம் என்பதாக இருக்கும்.

இதற்குக் கூட, தான் உடன்படுவதற்கு முன்னர், குறித்த மூன்றாம் தரப்புகளிடம், அவற்றின் புவிசார் மூலோபாய நலன்களுடன் பின்னிப்பிணைந்த இணக்கம் ஒன்றை ஏற்படுத்தி, பதிலீடாக ஐ.நா. மட்டத்தில் தமிழர் தரப்பு மீது வேறு மட்டங்களில் கடுமையான நடவடிக்கை ஒன்றையும் எடுக்கவைக்கும் வகையிலேயே தனது பேரம் பேசலை கோட்டபாய அரசு நிகழ்த்திக்கொண்டிருக்கும்.

இம்முறை இந்தியாவும் ஐ நா மனித உரிமைச் சபையில் உறுப்புரிமை கொண்டிருக்கிறது என்பதையும், எந்தச் சக்தியுடன் இலங்கை அரசு பேரம் பேசலில் ஈடுபட்டிருக்கும் என்பதையும் இங்கு உய்த்துணரலாம்.

ஆகவே, உருப்படி நான்கிற்குள் இலங்கை தொடர்பான இன அழிப்புக்கான சர்வதேச விசாரணை தொடர்பான அறிக்கையிடலுக்கான ஒரு தீர்மானம் கொண்டுவருவதற்கு உறுப்பு நாடுகள் மீது கருத்துத் தாக்கத்தைச் செய்வதாக ஈழத்தமிழர் தரப்பின் முனைப்பு இருக்கவேண்டும்.

இத்தருணத்தில், இன அழிப்புத் தொடர்பான நீதி விசாரணையைச் சர்வதேச நீதிமன்றுக்குப் பாரப்படுத்தும் வகையில் ஐ.நா. பாதுகாப்புச் சபைத் தீர்மானம் ஒன்றுக்கான முன்மொழிவையும் கோருதல் வேண்டும். அவ்வாறு கோருவதால் நடைமுறையில் ஒரு பயனும் கிடைக்கப்போவதில்லை என்றும் வீட்டோ அதிகாரத்தை ஏதோ ஒரு வல்லாதிக்கம் பயன்படுத்தி அதைத் தடுத்துவிடும் என்றும் புதிய கண்மூடிப் பூனைக் கருத்துகள் வெளிவரவே செய்யும்.

அப்படியான கருத்துகளை முன்வைப்பவர்களுக்குச் சொல்லவேண்டியது ஒன்றுதான். வீட்டோ வந்தால் என்ன? வரட்டுமே. அது வரும் போது எந்த வல்லாதிக்கம் அதைத் தடுக்கிறது என்பதாவது எமக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்துவிடுமல்லவா? அதனால் ஏது தீங்கும் இல்லையே. தெளிவுதானே ஏற்படும். ஆகவே, வீட்டோவுக்கு நாம் ஏன் அஞ்சவேண்டும்? அதியுச்ச குற்றத்துக்கான, அதுவும் குற்றங்கள் அனைத்தினதும் குற்றத்துக்கான சர்வதேச நீதியை மட்டும் தனிமைப்படுத்திக் கோருவதில் ஏன் நாம் தயங்க வேண்டும்?

கண்மூடிப் பூனைகளின் அனைத்து அணிகளும் அம்பலப்படவேண்டிய காலம் இது.

கண்திறக்கத் தயாரில்லாத கண்மூடிப் பூனைகள் தமிழ் உரிமைத் தளத்தை விட்டே அகன்று செல்வதுதான் அவற்றுக்கு நல்லது என்ற உணர்வு அவைக்கு ஏற்படாத வரை, மீண்டும் மீண்டும் அவை கண்மூடிப் பால் குடிக்கத் தயாராகவே காத்திருக்கும்.

உரிமைக் கண்ணிழந்த குருடர்களாக ஒரு தேச மக்கள் இருக்கும் வரை கண்மூடிப்பூனைகளுக்கே செல்வாக்கு!

ஈழத்தமிழர் உரிமைப் பரப்பின் செயற்பாட்டாளர்களும் ஊடகங்களும் இனியாவது விழித்துக்கொள்ளவேண்டும். கண்மூடிப் பூனைகளின் அரசியலுக்குச் சாவுமணியடித்தாகவேண்டும்!

கூர்மை