சிங்களத்திடம் மோடி எடுத்த பிச்சை..

மோடி ஏற்கனவே திட்டமிடப்பட்ட நிகழ்ச்சி நிரலின் பிரகாரம் உருவாக்கப்பட்ட ஆட்சிமாற்றத்தின் தொடர்ச்சியாக இலங்கை வந்து இனஅழிப்புக்கு “வெள்ளையடித்து” விட்டு சென்று விட்டார்.Narendra Modi

13 வது திருத்த சட்டத்தை வேறு ஒரு புது டிசைனில் தமிழர்களுக்கு தீர்வாக மீண்டும் முன்மொழிந்து விட்டு சிங்களத்துடன் உப்புச்சப்பில்லாத நான்கு ஒப்பந்தங்களை வெளிப்படையாகக் கைச்சாத்திட்டுவிட்டு திரும்பியிருந்தாலும் கிடைக்கும் உள்ளக தகவல்களின் படி

01. ஆழ்கடல் மீன்பிடிப்பில் இலங்கைக்கு உள்ள உரிமைகளைப் பயன்படுத்த சீனாவுக்கு கடந்த வருடம் அனுமதி வழங்கப்பட்ட விவகாரம்.

02. சீன அணு நீர்மூழ்கிகள் இலங்கைக்கடலில் உலாவரும் விவகாரம்.

03. திருகோணமலை சீனன் குடா மற்றும் காலி உட்பட பல துறைமுகப் பகுதிகள் சீனாவிற்கு தாரை வார்க்கப்பட்ட விவகாரங்கள் என்று இந்திய கடலை சுற்றியுள்ள கடற்பாதுகாப்புக்கள் சீனாவினால் கேள்விக்குறியாகியுள்ளது தொடர்பாகத்தான் அழுத்தமாகப் பேசப்பட்டு உறுதிமொழிகள் பெறப்பட்டதாக தெரிய வருகிறது.

என்றுமே நம்பகமான தோழனான சீனாவை சிங்களம் என்றுமே இழக்க விரும்பாது. பிராந்திய அரசியல் நகர்வுகளுக்கு ஏற்றதுபோல் தன்னை அடிக்கடி நிறம் மாற்றிக் கொள்ளும் இந்தியாவை சிங்களம் என்றுமே நம்பத் தயாராக இல்லை.

அந்த அடிப்படையில் கிடைக்கும் தகவல்களின்படி மேலோட்டமான உறுதிமொழிகளே சிங்களத்தால் இந்தியாவிற்கு வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன. இது மோடியின் பயணத்தில் பாதி வெற்றியையே உறுதி செய்திருக்கிறது. இந்தளவாவது உறுதிமொழிகளை பெற முடிந்ததே ஓரளவு வெற்றிதான் என்று இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்கள் தம்மளவில் நிம்மதியடைந்திருக்கிறார்கள்.

ஏனென்றால் மகிந்தவின்; ஆட்சியில் கிட்டத்தட்ட இலங்ககைத்தீவில் பாதியும் அதை சுற்றியுள்ள கடற்பரப்பும் சீனாவிடம் தாரைவார்க்கப்பட்டிருந்தது. எனவே புதிய அரசுடன் இந்த ஒப்பந்தத்தை எட்டியதே வெற்றிதான்.

ஆனால் இது நிரந்தரமானதா? அதுதான் இல்லை..

தமிழர்களை குறிப்பாக புலிகளை அழித்ததனூடாக என்றைக்கும் இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்களை கொதிநிலையில் வைத்திருக்கக்கூடிய நிரந்தர இராஜதந்திர பொறிமுறையை சிங்களம் உருவாக்கிவிட்டது. இதிலிருந்து என்றுமே இந்தியா மீள முடியாது.

புலிகளின் ஆட்சிக்காலத்தில் தமது கடற்பாதுகாப்பு குறித்து, சீனாவின் கடல் அத்துமீறல் குறித்து இந்தியா கிஞ்சித்தும் கவலைப்பட்டது கிடையாது.. புலிகளின் கடல்அணிகள் பெரும் கடல்அரண் ஒன்றை உருவாக்கியிருந்ததன் விளைவாக அன்னிய அத்துமீறல்கள் எதுவுமே இந்து சமுத்திர பிராந்தியத்தில் நிகழவில்லை.

சுயநலனும், குறுகிய நோக்கமும் கொண்ட இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்கள் தூரநோக்கற்று செயற்பட்டடு தமிழர்களை அழித்ததனூடாக புலிகளின் கடல் அணையை உடைத்து தமக்கு தாமே உலை வைத்துவிட்டு இன்று சிங்களத்திடம் பிச்சை எடுக்கும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள்.

இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்கள் போல முட்டாள்கள் உலகத்தில் யாரும் கிடையாது.. ஒரு நாட்டின் கொள்கை வகுப்பாக்கம் தூர நோக்கில் இருக்க வேண்டுமேயொழிய சமகால நிகழ்வுகளை முன்வைத்து பழிவாங்கும் – மறுத்தான் கொடுக்கும் கொள்கைவகுப்பாக்கம் அதன் பாதுகாப்புக்கும் ஸ்திரத்தன்மைக்கும் உதவாது என்பது வெளிவிவகார கொள்கை வகுப்பாக்கம் சொல்லும் எளிய பாடம்.

ஆனால் இந்திய கொள்கை வகுப்பாளர்கள் அதை மறந்தார்கள்.

தமிழர்களுக்கும் இந்திய அரசிற்கும் இடையில் நடந்த சில துன்பியல் நிகழ்வுகள் ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு. அது எந்த திட்டமிடலும் இல்லாமல் நடந்த சடுதியான ஒரு எதிர்வினை. அது ஒரு திட்டமிடப்பட்ட வன்மம் இல்லை. எனவே இருதரப்பு நலன்களையும் கருத்தில் கொண்டு தூர நோக்கில் இந்தியம் தமிழர்களின் நேசக்கரத்தை இறுகப் பற்றியிருக்க வேண்டும்.

ஆனால் சில மோசமான தனிநபர்களின் கொள்கை வகுப்பாக்கம் இன்று இந்தியத்தை சிங்களத்திடம் நிரந்ரமாக பிச்சை எடுத்து வாழ வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளியிருக்கிறது.

தவறான வெளிவிவகாரக் கொள்கை அதை முன்னெடுக்கும் நாட்டை ஆபத்தான பாதையில் இட்டுச் செல்லும் என்பதுடன் அந்த நாடு தனிமைப்படுத்தப்படும் ஆபத்தையும் பிற நெருக்குதல்களையும் சந்திக்க வேண்டிவரும் என்பதை மறந்து ராஜீவ்-ஜே.ஆர் ஒப்பந்தம் முதல் 2009 தமிழின அழிப்பு வரை இந்தியா செயற்பட்டு இன்று ஒரு இக்கட்டில் நிற்கிறது.

‘புலிகளின் கடல் அரண்‘ உடைந்து போனதால் இந்து சமுத்திரப் பிராந்தியத்தினூடாக சீனாஇ பாகிஸ்தான் தென்புறத்தினூடாக இந்தியாவை வளைக்க முற்படுகின்றன. இதற்கு சிங்களம் உடந்தையாக இருப்பது குழந்தைகளுக்கும் தெரியும்.

அதுதான் தற்போது வந்து மோடி பிச்சை எடுத்துக்கொண்டு திரும்பியிருக்கிறார்.

தமிழர்கள் நேசசக்தி என்ற வரலாற்று உண்மையை உணர்ந்து தமிழீழத்தை அங்கீகரிப்பதனூடாக தனது அனைத்து நெருக்கடிகளிலிருந்தும் இந்தியா தப்ப முடியும். இந்தியா சிந்திக்குமா?

அல்லது படிப்படியாக இந்து சமுத்திர பிராந்தியத்தில் தனது பிடியை முழுயைமாக இழந்து தனிமைப்படப்போகிறதா? அல்லது தவணைமுறையில் கொழும்பு சென்று பிச்சை எடுத்துக்கொண்டு வரப்போகிறதா இந்தியா?

ஈழம்ஈநியூஸ்.

******

நரேந்திர மோடி – ராஜீவ் காந்தி வருகையின் ஒற்றுமையும் வேறுபாடும்

இனப்பிரச்சினை தீர்வுக்கு இந்தியா செய்த வழிமுறைகள் என்ன? அல்லது எந்த வகையில் இந்தியா இடையூறாக இருந்தது? என்ற இரண்டு கேள்விகள் முக்கியமானது, பிரதமர் நரேந்திர மோடி இலங்கைக்கு விஜயம் செய்துள்ள நிலையில் இவ்வாறான கேள்விகள் எழுவது இயல்பானது. ஏனெனில், 28 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இந்தியப் பிரதமர் ஒருவர் இலங்கைக்கு விஜயம் செய்துள்ளார் என்ற செய்தி பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியதாக இல்லை. 1987ஆம் ஆண்டு பிரதமர் அமரர் ராஜீவ் காந்தி வருகை தந்தபோது பரபரப்பு மாத்திரமல்ல, கொழும்பில் சிங்கள பௌத்த தேசிவாதிகள் எதிர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டங்களில் ஈடுபட்டனர். அத்துடன், அணிவகுப்பு மரியாதையின்போது படைவீரர் ஒருவர் ராஜீவ்காந்தி மீது தாக்குதலும் நடத்தினார். ஆனால், மயிரிழையில் அவர் தப்பிவிட்டார்.

இப்போது ஏன் மௌனம்?

எவ்வாறாயினும், ராஜீவ் காந்தி கொழும்புக்கு வந்ததன் நோக்கத்திற்கும் நரேந்திர மோடியின் கொழும்பு வருகைக்கும் இடையே வேறுபாடுகள் உண்டு. ஆனாலும், ராஜீவ் காந்தியின் வருகையினால் பெறப்பட்ட மாகாண சபைகள் முறையை உரிய முறையில் செயற்பட வைப்பது தொடர்பாக பேச வேண்டும் அல்லது பேசவுள்ளோம் என தமிழ் தரப்பு கூறியிருந்தது. அதாவது, 13 ஆவது திருத்தச் சட்டம் சரியான முறையில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வடமாகாண முதலமைச்சர் விக்னேஸ்வரன் முன்வைத்துள்ளார். அது மாத்திரமல்ல வடமாகாண சபை, இந்தியா – இலங்கை என்ற முத்தரப்பு பேச்சை ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு யோசனையையும் அவர் பரிந்துரை செய்துள்ளார்.

ஆனால், தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்பு அது குறித்து எதுவுமே கூறவில்லை. எனினும், கூட்டமைப்பும் 13ஆவது திருத்தச்சட்டத்திற்கு மேலாகச் சென்று தீர்வை முன்வையுங்கள் என்று மோடியிடம் வலியுறுத்தியுள்ளது. அதைவிட வேறு எதனையும் இந்தியாவிடம் இருந்து எதிர்ப்பார்க்க முடியாது என்று கூட்டமைப்புக்கும் தெரியும். இந்திய வெளியுறவு அமைச்சர் சுஷ்மா சுவராஜ் அதிகாரப்பகிர்வு பற்றி கவனம் செலுத்தப்படும் என்று மாத்திரமே கூறியிருக்கின்றார். ஆகவே, இனப்பிரச்சினை தீர்வுக்கு இந்தியா செய்த வழிமுறைகள் என்ற கேள்விக்கு பதிலளிப்பதாக இருந்தால், இலங்கையின் ஒற்றை ஆட்சிக் கோட்பாட்டுக்கு ஆபத்து ஏற்படாத முறையில் உருவாக்கப்பட்ட 13 ஆவது திருத்தம்தான் என்று கூறலாம்.

ஏன் அந்த நோக்கம்

இந்தியாவில் சமஷ்டி அடிப்படையில் மாநில அரசுகளுக்கு அதிகாரங்கள் வழங்கப்பட்டிருந்தாலும் அது முழுமையான சமஷ்டி முறை அல்ல. இந்திய மத்திய அரசின் ஒற்றை ஆட்சியைப் பாதுகாக்கும் ஏற்பாட்டுடன்தான் அந்த சமஷ்டி முறை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ஆக, பிரதமர் நேரு காலத்தில் இருந்த அந்த சிந்தனைதான் பிரதமர் இந்திரா காந்தி காலத்தில் வேகமடைந்து, இலங்கையின் வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களிலும் அவ்வாறான ஒரு தீர்வுக்கு வழி வகுத்தது. எனவே, 13ஆவது திருத்தச்சட்டத்தை உள்ளபடி அமுல்படுத்துவது என்ற நிலைப்பாட்டுக்கு அப்பால் நரேந்திரமோடி செல்ல முடியாது. இந்தியாவில் எந்தக் கட்சி ஆட்சி அமைத்தாலும் ஈழத் தமிழர் விடத்தில் அன்று எழுதிவைக்கப்பட்ட கொள்கைதான் நடைமுறைக்கு வரும் என்பது கண்கூடு.

பயணத்தின் வேறுபாடு என்ன?

ஆகவே, ராஜீவ் காந்தி, மோடி ஆகியோரின் இலங்கை பயணத்தில் இருக்கக் கூடிய வேறுபாடு என்ன? அன்று ராஜீவ் காந்தி வகை தந்தபோது சீனாவினுடைய ஆதிக்கம் இலங்கையிலும் இந்து சமுத்திரத்திலும் பாரிய அளவு தாக்கத்தைச் செலுத்தவில்லை. ஆனால், இன்று நிலைமை அவ்வாறு இல்லை. சீனாவினுடைய இலங்கை மீதான செல்வாக்கு அதிகரித்த நிலையில் இந்தியப் பிராந்தியத்தில் ஏற்பட்டிருக்கும் தாக்கம் இந்தியாவின் இறைமைக்கு அரசியல் பொருளாதார ரீதியில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வருகின்றது என்ற உணர்வு இந்தியாவுக்கு மேலோங்கியுள்ளது. இதன் பின்னணியில் மோடியின் வருகையை அவதானிக்கலாம். ஆனால், ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்காது விட்டால் இந்தப் பயணம் நடத்திருக்காது.

எனவே, ராஜீவ் காந்தி இலங்கைக்குச் சென்று இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தில் கைச்சாத்திட்டு அதன் மூலம் 13ஆவது திருத்தச்சட்டத்தை உருவாக்கி இந்தியாவின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தினார். அதாவது, ஈழப் போராட்டம் வலுவடைந்து, தனி நாடு அல்லது முழுமையான சுயநிர்ணய ஆட்சி ஒன்று ஏற்பட்டு, அது இந்தியாவில் இருக்கக் கூடிய 25 மாநிலங்களின் பாதி சம்ஷ்டி ஆட்சி முறையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திவிடக்கூடாது என்ற நிலைப்பாட்டை அன்று ராஜீவ் உறுதிப்படுத்தினார். ஆனால், மோடியின் வருகை ராஜீவ் காந்தியினுடைய வருகையின் தொடர்ச்சியாக இருந்தாலும் சீனாவினுடைய அரசியல் பொருளாதார இலக்குகளுக்கு இலங்கை தளமாக அமைந்துவிடக்கூடாது என்ற நோக்கத்தில் அமைந்துள்ளது.

ஒப்பந்தத்தில் இருப்பது என்ன?

1987இல் ராஜீவ் – ஜே.ஆர். கொழும்பில் செய்துகொண்ட இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தில் முழுமையாக என்ன இருக்கின்றது என்று கூட இன்றுவரை யாருக்கும் தெரியாது. இந்த நிலையில், மோடியின் வருகையுடன் அந்த ஒப்பந்தத்தில் இருக்கின்ற இந்தியப் பிராந்திய பாதுகாப்பு விடயங்கள் புதுப்பிக்கப்படலாம் என்ற தகவலும் உண்டு புதுடில்லியில் இருந்து வெளிவரும் ஆங்கில சஞ்சிகை ஒன்று இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தம் புதுப்பிக்கப்படலாம் என்ற கருத்தை வெளியிட்டுள்ளது. ஆக, இலங்கை இந்திய இராஜதந்திர உறவை மேம்படுத்தல், அதன் மூலம் சீன இலங்கை உறவைக் குறைத்தல் என்ற நோக்கத்தில் மோடியின் வருகையை பார்க்கலாம்.

ஆனாலும், மோடியின் வருகையை சிங்கள பௌத்த தேசியவாதிகள் ராஜீவ் காந்தியின் வருகையை போன்று ஏன் எதிர்க்கவில்லை என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. அன்று ஈழத்தை இந்தியா வழங்கிவிடும் என்ற அச்சத்தில் எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் அரங்கேறின. ஆனால், இன்று சீனாவின் இலங்கை மீதான செல்வாக்கை குறைக்கும் நோக்கம் என்பது இந்திய நலன் சார்ந்தது என்று தெரிந்தும் மோடியின் வருகைக்கான எதிர்ப்பை அவர்கள் வெளியிடவில்லை. காரணம், அன்று இந்தியாவின் உள்நோக்கத்தை அறியாமல்தான் ராஜீவ் காந்தியின் வருகைக்கு எதிர்ப்பு வெளியிடப்பட்டது என்பதை பிற்காலங்களில் சிங்கள பௌத்த தேசியவாதிகள் புரிந்து கொண்டனர். கவலைப்பட்டனர்.

புரிந்துகொண்ட நிலைப்பாடு

ஈழத் தமிழர்கள் தொடர்பான நிலைப்பாட்டை தற்போது புரிந்து கொண்டமையினால் மோடியின் வருகையை சிங்கள பௌத்த தேசியவாதிகள் எதிர்க்கவில்லை என்ற முடிவுக்கு வரலாம். ஆகவே, மேல் முன்வைக்கப்பட்ட இரண்டாவது கேள்விக்கு பதிலளிப்பதானால் இனப்பிரச்சினை தீர்வு விடயத்தில் இந்தியா ஏற்படுத்திய இடையூறு என்பது 13ஆவது திருத்தச் சட்டம்தான். இதனால்தான் 2002ஆம் ஆண்டு நேர்வேயின் எற்பாட்டுடன் இடம்பெற்ற பேச்சுகள் முறிவடைந்தன. 2003ஆம் ஆண்டு பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க தலைமையிலான ஐக்கிய தேசிய முன்னணியின் ஆட்சியும் கவிழ்க்கப்பட்டது.

முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிக்காவை பயன்படுத்தி இந்தியா அப்போது நடத்திய நாடகம் அது. அனுசரனை முயற்சியில் ஈடுபட்ட நோர்வேயும் அவ்வப்போது புதுடில்லிக்குச் சென்று இந்திய மத்திய அரசை சமாதானப்படுத்தினாலும் கூட, 13ஆவது திருத்தம் என்ற கோட்டுக்கு அப்பால் செல்ல முடியாது என்றும், ஆயுதப் போராட்டத்திற்கு அங்கீகாரம் வழங்கும் வகையில் போராளிகளை முன்நிறுத்திய தீர்வை முன்வைக்க வேண்டாம் என்றும் நோர்வேக்கு புதுடில்லி யோசனை வழங்கியதாகத் தகவல். ஆனால், நோர்வேயின் அனுசரனை முயற்சியைக் குழப்பிய முன்னாள் ஜனாதிபதி சந்திரிக்காவும் அப்போது பாதிக்கப்பட்ட ரணில் விக்கிரமசிங்கவும் தற்போது ஒன்றாகி மஹிந்த ராஜபக்‌ஷ ஆட்சியை கவிழ்த்து புதிய அரசு ஒன்றை உருவாக்கியுள்ள நிலையில் மோடியின் வருகை அமைந்துள்ளது.

தினக்ககுரல் பத்திரிகைக்காக அ.நிக்ஸன் எழுதிய கட்டுரை இங்கு தரப்பட்டுள்ளது.

Advertisements