இலங்கைக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஆண்டு 2014

இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதற்கும், வடக்கை அபிவிருத்தி செய்வதற்கும், தம்முடன் இணைந்து பணியாற்ற முன் வருமாறு, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் இரா.சம்பந்தனுக்கும், வடக்கு மாகாண முதல்வர் சி.வி.விக்னேஸ்வரனுக்கும் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்­ அழைப்பு விடுத்துள்ளார்.mahinda

நாடாளுமன்றத்தில் வரவு – செலவுத் திட்ட விவாதத்தின் நிறைவில் பதிலுரை ஆற்றியபோதே அவர் இந்த அழைப்பை விடுத்துள்ளார். கூடவே இன்னொரு விடயத்தை யும் அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். வெளிநாடுகளிடம் தீர்வைத் தேடித் திரிய வேண்டாம் என்றும், உள்நாட்டில் தீர்வைப் பெறுவதற்கு முன்வருமாறும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். இதுபோன்று ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்­வும், அவரது அரசும் அழைப்பு விடுப்பது ஒன்றும் இது தான் முதன்முறையல்ல.

ஆனால், இதற்கு முந்திய அழைப்புகள் விடுக்கப்பட்ட காலச் சூழலுக்கும் தற்போதைய சூழலுக்கும் இடையில் வேறுபாடுகள் நிறையவே உள்ளன.

ஜெனிவாவில் தம்மைக் காப்பாற்ற தெரிவுக் குழுவுக்கு அழைக்கும் அரசு

2014ஆம் ஆண்டு இலங்கைக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஓர் ஆண்டாக அமையும் என்று கருதப்படுகிறது. இந்த நிலையில் அரசிடம் இருந்து வந்துள்ள பேச்சுக்கான அழைப்புக் குறித்து, பல்வேறு சந்தேகங்களும், கேள்விகளும் எழுந்துள்ளன. ஏனென்றால், இதுவரை அரசும் தமிழர் பிரச்சினையை நியாயமாகத் தீர்க்க வேண்டும் என்ற உறுதிப்பாட்டுடன் செயற்படவோ, அல்லது அதற்கான முயற்சிகளில் ஈடுபடவோ இல்லை.

விடுதலைப் புலிகளை அழிக்கும் வரை, இனப் பிரச்சினைக்கு நியாயமான தீர்வைத் தருவதாகக் கூறி வந்த மஹிந்த ராஜபக்­ அரசு, விடுதலைப் புலிகள் அழிக்கப்பட்ட பின்னர் தமது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொண்டது. 2011ஆம் ஆண்டு வரை இனப்பிரச்சினைக்கு உரிய தீர்வு தம்மிடம் உள்ளதாகக் கூறிவந்த ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்­, பின்னர், தன்னிடம் தீர்வு ஏதுமில்லை என்று கையை விரித்தது மட்டுமன்றி, தெரிவுக்குழுவே தீர்வைத் தேட வேண்டும் என்றும் அறிவித்தார்.

நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழு மூலம் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வைக் காணப் போவதாக அரசு அறிவித்த போதிலும், அது உள்நோக்கம் கொண்ட நடவடிக்கை என்பதைப் புரிந்து கொண்ட தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு அதில் இணைந்து கொள்ளவில்லை. அதையே காரணமாக வைத்து ஐ.தே.கவும் ஜே.வி.பியும் தெரிவுக் குழுவைப் புறக்கணித்தன.

இதனால், நாடாளுமன்றத் தெரிவுக்குழு பயனற்ற ஒன்றாக இன்றும் பெயரளவுக்கு இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை அரசு மிரட்டிக் கூடப் பார்த்தது.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தெரிவுக்குழுவுக்கு வராமல் போனால், அரசதரப்புப் பிரதிநிதிகளே கூடி ஆராய்ந்து ஒரு முடிவை எடுப்பார்கள் என்று அரசுமிரட்டிய போதிலும் அதற்குக் கூட்டமைப்பு மசியவில்லை. அதேவேளை, அரசும் தனியாக தெரிவுக்குழுவைக் கூட்டி ஒரு தீர்வை எட்டத் தயாராகவும் இருக்கவில்லை.

ஏனென்றால், அவ்வாறு அரசு ஒரு தலைப்பட்சமான முடிவுகளை எடுத்தால், அதன் விளைவுகள் அரசையே பாதிக்கும். எனவேதான், தெரிவுக் குழுவைக் கைவிடவும் முடியாமல், அதனைச் செயற்படுத்தவும் முடியாமல் இக்கட்டில் சிக்கியிருக்கிறது. இந்த நிலையில், உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும், அரசு அடுத்த ஆண்டில் பலத்த சவால்களை எதிர்கொள்வதற்கு வாய்ப்புள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது.

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் பேரவையில் இலங்கை அரசுக்கு எதிரான அடுத்த கட்ட நகர்வுகளில் மேற்குலக நாடுகள் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளன. வரும் மார்ச் மாத அமர்வில் இலங்கையை எப்படியாவது ஒரு வழிக்குக் கொண்டு வந்து விடுவதற்கு மேற்கு நாடுகள் ஆர்வம் காட்டுவதாகத் தெரிகிறது. எனவே, மார்ச் மாதத்துக்கு முன்னதாக எதை யாவது செய்து, ஜெனிவாவில் தம்மைக் காப்பாற்ற முனைகிறது அரசு. இது ஒரு காரணம்.

அடுத்த ஆண்டில் ஜனாதிபதித் தேர்தலை நடத்தும் திட்டத்தில் அரசு

ஜனாதிபதி அல்லது நாடாளுமன்றத் தேர்தலை இனிமேல் அரசு விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிரான போரை முன்னிறுத்தி எதிர்கொள்ள முடியாது. அந்த மாயை மெல்ல மெல்ல உடையத் தொடங்கி விட்ட நிலையில், அரசுக்குப் புதிய உபாயம் ஒன்றைத் தேட வேண்டிய சிக்கல் உள்ளது. ஜனாதிபதித் தேர்தலை நடத்துவதானால், தமிழ் வாக்குகளைக் கவர எதையாவது செய்தாக வேண்டிய நெருக்கடி அரக்கு உள்ளது.
ஜனாதிபதித் தேர்தலில் ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்­வுக்கு ஆதரவாக தமிழ் வாக்காளர்கள் வாக்களிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. ஏனென்றால், கடந்த தேர்தல்களில் தமிழ் மக்கள் அளித்த வாக்குகள் அதனைத் தெளிவாகவே எடுத்துக் காட்டியுள்ளது.

கடந்த ஜனாதிபதித் தேர்தலின்போது தமிழ்மக்களுக்கு அள்ளி வீசிய வாக்குறுதிகள் பல இன்னமும் நிறைவேற்றப்படவில்லை. அல்லது மீள்குடியமர்வு போன்ற பல வாக்குறுதிகள், குறிக்கப்பட்ட கால எல்லைகளுக்கு அப்பால் நீண்ட இழுபறிகளின் பின் னரே நிறைவேற்றப்பட்டன. இத்தகைய நிலையில், அரசுக்கு எதிரான அலை தமிழ் மக்களிடம் தொடர்ந்து நீடித்து வருவதை, வடக்கு மாகாண சபைத் தேர்தல் எடுத்துக் காட்டியுள்ளது. எனவே, அடுத்த ஆண்டில் ஜனாதிபதித் தேர்தலை நடத்துவதை அரசு உறுதிப்படுத்தினால், தமிழர்களின் வாக்குகளைக் கவர வேண்டிய தேவை நிச்சயம் உள்ளது.

அதற்குத் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தயவைப் பெறுவதுதான் ஒரே வழி. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் பேச்சுக்களை ஆரம்பிப்பதன் மூலம் அதற்கான கதவுகளை மெல்லத் திறக்கலாம். இப்படிப் பல தேவைகள் அரசுக்கு உள்ள நிலையில் தான், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் பேச்சு நடத்த அழைப்பு விடுத்துள்ளது அரசு. ஆனால், இந்த அழைப்பு தமிழ் மக்களுக்கு நம்பகத்துக்குரியதொன்றாக இருக்கவில்லை என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

அரசின் பொறிக்குள் விழாத தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு

கடந்த காலங்களில் தமிழர்களை அரசு தனது தேவைகளுக்கே பயன்படுத்தி வந்துள்ளது. எனவே, இந்த அழைப்பில் தமிழர் தரப்பு சந்தேகம் கொள்வதில் ஆச்சரியம் ஏதுமில்லை. அதனால் தான், மிக அவதானமாக, ஆக்கபூர்வமாக அரசு பேச முன்வந்தால் அதுபற்றிப் பரிசீலிக்கலாம் என்று சம்பந்தன் கூறியுள்ளார்.

அவர் அவ்வாறு கூறியிருந்தாலும், இல குவாக அவரோ அல்லது தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்போ அரசின் பொறிக்குள் சிக்கிக் கொள்ளமாட்டார்கள் என்றே நம் பலாம். ஏனென்றால், ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்­ ஒரு தீர்வைப் பெறுவதற்கு விருப்பம் கொண்டிருப்பாரேயானால், அதற்கான நல்லெண்ணச் சமிக்ஞைகளை வெளிப்படுத்த பல வழிகள் உள்ளன. ஆனால், அவர் அப்படி நடந்து கொள்ளவில்லை.

குறிப்பாக, வடக்கு மாகாண சபையை அவரோ, அவரது கட்டுப்பாட்டில் உள்ள ஆளுநரோ சுதந்திரமாக செயற்பட அனுமதிக்கவில்லை. இந்த நிலையில், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் பேசுவதற்கு முன்னர், வடக்கு மாகாணசபை மீது செலுத்தும் ஆதிக்கத்தைக் குறைத்து, ஆளுநரை மாற்றி சுமுகமானதொரு சூழலை அவரால் உருவாக்க முடியும். அத்தகையதொரு நிலையை ஏற்படுத்தாமல், வெறும் பேச்சுப் பொறி ஒன்றை வைத்து அதில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை விழுத்தலாம் என்று கனவு காண்கிறது அரசு. ஏற்கனவே இதுபோன்ற பொறியில் சிக்கியே வெளிவந்தது என்பதால் அவ்வளவு இலகுவாக இதில் கூட்டமைப்பு விழுந்து விடாது.

வவுனியாவில் நடந்த கூட்டமைப்புத் தலைவர்களின் கூட்டத்தில், எதிர்வரும் ஜெனிவா கூட்டத்தொடருக்கு முன்னதாக, அரசுடன் பேச்சு நடத்துவதில்லை என்று எடுக்கப்பட்டுள்ள முடிவு இதனை நன்றாகவே உறுதிப்படுத்துகிறது.

உதயன்

Advertisements